O βουλευτής Λαρίσης της ΝΙΚΗΣ και αντιπρόεδρος του Κινήματος, Γεώργιος Ρούντας, έφερε στη Βουλή μια σκληρή αλήθεια που η κυβέρνηση επιχείρησε να καλύψει πίσω από αριθμούς και γενικόλογες αναφορές σε προγράμματα: οι πολύτεκνες και υπερπολύτεκνες οικογένειες αντιμετωπίζονται σήμερα ως λογιστικό βάρος και όχι ως εθνικό κεφάλαιο ζωής.
Στην Επίκαιρη Ερώτησή του προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, ο Γεώργιος Ρούντας υπενθύμισε πώς το άρθρο 21 παρ. 2 του Συντάγματος προβλέπει ειδική φροντίδα του κράτους για τις πολύτεκνες οικογένειες. Κι όμως, την ώρα που η Ελλάδα βυθίζεται σε πρωτοφανή δημογραφική κρίση, η κυβερνητική πολιτική εξακολουθεί να βάζει οριζόντια ταβάνια και άδικους περιορισμούς στο επίδομα στέγασης, αποκλείοντας οικογένειες που έχουν πραγματική ανάγκη.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέδειξε με συγκεκριμένο παράδειγμα την αδικία: οικογένεια με τέσσερα παιδιά και ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ μένει εκτός επιδόματος στέγασης, επειδή το ανώτατο όριο παραμένει στις 21.000 ευρώ, ανεξαρτήτως πραγματικών αναγκών και αριθμού τέκνων. Την ίδια στιγμή, όπως τόνισε, η κυβέρνηση έχει ήδη διορθώσει την αντίστοιχη στρέβλωση στα vouchers παιδικών σταθμών και ΚΔΑΠ, αναγνωρίζοντας όλα τα παιδιά μιας οικογένειας. Γιατί λοιπόν δεν πράττει το ίδιο και στο επίδομα στέγασης;
Κατήγγειλε ότι το κράτος επιμένει να εφαρμόζει λογιστικά κριτήρια εκεί όπου απαιτείται εθνική στρατηγική επιβίωσης. Επέμεινε πως κάθε παιδί δεν είναι «ένας αριθμός», αλλά μια ανυπολόγιστη ευθύνη ζωής, ιδίως σε μια πατρίδα που καταγράφει δραματική πτώση γεννήσεων και ασφυκτική πίεση στα νέα νοικοκυριά.
Απέναντι σε αυτήν την καίρια πίεση, η Υπουργός απέφυγε να δώσει σαφή δέσμευση για αλλαγή των κριτηρίων. Αντί ουσιαστικής απάντησης στο ερώτημα αν η κυβέρνηση θα αυξήσει τα εισοδηματικά και περιουσιακά όρια για όλες τις πολύτεκνες οικογένειες, περιορίστηκε σε περιγραφή του ισχύοντος πλαισίου και σε αναφορές σε άλλα στεγαστικά προγράμματα. Ουσιαστικά, δεν απάντησε στον πυρήνα της ερώτησης.
Η ΝΙΚΗ, όμως, έκανε αυτό που δεν έκανε η κυβέρνηση. Μίλησε καθαρά για τις οικογένειες που κρατούν όρθια την κοινωνία και σήμερα τιμωρούνται επειδή τόλμησαν να φέρουν περισσότερα παιδιά στον κόσμο. Ο κ. Ρούντας ζήτησε ρητά να υπολογίζεται προσαύξηση για κάθε παιδί, από το τέταρτο και πάνω χωρίς κανένα αυθαίρετο όριο, να αναθεωρηθούν τα περιουσιακά και καταθετικά κριτήρια και να υπάρξει ουσιαστική αύξηση του επιδόματος στέγασης.
Η παρέμβαση αυτή δεν ήταν μια ευθεία υπεράσπιση της ελληνικής οικογένειας απέναντι σε μια πολιτική που μιλά για δημογραφικό, αλλά αρνείται να στηρίξει έμπρακτα εκείνους που δίνουν δημογραφική ανάσα στο Έθνος. Η ΝΙΚΗ απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι είναι η φωνή των πολυτέκνων, των αδικημένων και των αόρατων Ελλήνων που το σύστημα θυμάται μόνο στα λόγια.