«Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ιστορία του Ελληνισμού δεν είναι απλώς παρελθόν. Είναι φωνή και μνήμη, είναι χρέος και θυσία, ένα ολοζώντανο παρόν και μέλλον. Είναι η φωνή των νεκρών που ζητούν από εμάς τους σύγχρονους να μη ξεχάσουμε ποτέ. Είναι η μνήμη ενός έθνους που έμαθε να επιβιώνει όχι επειδή ήταν ισχυρότερο από τους άλλους, αλλά επειδή αρνήθηκε και αρνείται να γονατίσει», τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης και αντιπρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Γεώργιος Ρούντας, μιλώντας στη Βουλή με αφορμή την επέτειο των Ιμίων.
Ο κ. Ρούντας υπογράμμισε ότι η ιστορική πορεία του Ελληνισμού είναι άρρηκτα δεμένη με τη θυσία και την τόλμη. «Κάθε φορά που ο Έλληνας λέει “όχι”, η ιστορία του γράφεται με χρυσά γράμματα, αλλά και με αίμα», σημείωσε, υπενθυμίζοντας τη ρήση του Αγίου Νεκταρίου πως ο Έλληνας έχει ροπή προς τη θυσία και, κατά θεία πρόνοια, γεννήθηκε για να παιδαγωγεί την ανθρωπότητα.
Αναφερόμενος στις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, στάθηκε στις Θερμοπύλες, τον Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα, τονίζοντας ότι εκεί δεν κρίθηκαν απλώς μάχες, αλλά η ίδια η έννοια της ελευθερίας και της αξίας του ανθρώπου. «Ο Λεωνίδας και οι λίγοι του δεν ρώτησαν πόσοι είναι οι εχθροί. Ρώτησαν πού είναι το χρέος», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας πως ο Ελληνισμός δεν πολέμησε ποτέ για κατάκτηση, αλλά για να παραμείνει ελεύθερος.
Στην ίδια ιστορική συνέχεια ενέταξε τη θυσία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που προτίμησε την τιμή από τη ζωή στην Πύλη του Ρωμανού, αλλά και τον ξεσηκωμό του 1821 «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Υπενθύμισε το Μεσολόγγι, το Σούλι και το έπος του 1940 στα βουνά της Πίνδου, όπου «μέσα στο κρύο και τις κακουχίες ακούστηκε ένα τεράστιο “όχι” σε όλο τον κόσμο».
Φτάνοντας στα γεγονότα των Ιμίων, ο Γεώργιος Ρούντας χαρακτήρισε τις δύο βραχονησίδες «ιερούς τόπους για την Ελλάδα». Όπως είπε, τη νύχτα της κρίσης του 1996 τρεις Έλληνες αξιωματικοί στάθηκαν εκεί που στέκεται πάντοτε ο Έλληνας: στην πρώτη γραμμή. «Οι Καραθανάσης, Βλαχάκος και Γιαλοψός πέρασαν στην αιωνιότητα γιατί αυτό όριζε ο όρκος τους, γιατί τους το ζήτησε η πατρίδα και η σημαία μας», τόνισε.
Ο αντιπρόεδρος της ΝΙΚΗΣ υπογράμμισε ότι οι τρεις αξιωματικοί δεν έπεσαν μόνοι. «Μαζί τους ήταν ο Λεωνίδας, ο Παλαιολόγος, οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, οι στρατιώτες της Πίνδου. Όλοι όσοι έπεσαν στην ώρα του καθήκοντος», είπε, σημειώνοντας ότι η θυσία τους αποδεικνύει πως η εθνική ανεξαρτησία απαιτεί εγρήγορση, αποφασιστικότητα και ομοψυχία.
Κλείνοντας, ο Γεώργιος Ρούντας τόνισε ότι η μνήμη των ηρώων των Ιμίων δεν είναι μια τυπική επέτειος, αλλά ένας όρκος. «Όρκος ότι δεν θα ξεχάσουμε και δεν θα συνηθίσουμε. Γιατί η Ελλάδα ζει όσο θυμάται και τιμά τους ήρωές της», ανέφερε, καταλήγοντας με το μήνυμα πως, αν χρειαστεί, οι Έλληνες θα ξανασταθούν και θα πουν «μέχρι εδώ και, αν χρειαστεί, μέχρι τέλους».