Με αιχμηρή παρέμβαση στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, ο βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, ανέδειξε την εικόνα ενός κράτους που κινείται με μεγάλη ταχύτητα όταν πρόκειται για τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενώ καθυστερεί επικίνδυνα όταν απέναντί του βρίσκεται ο απλός πολίτης, ο δανειολήπτης, ο εργαζόμενος και η οικογένεια που παλεύει να κρατήσει την κύρια κατοικία της.
Ο κ. Βορύλλας ξεκίνησε την τοποθέτησή του με αναφορά στα 30 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, τονίζοντας ότι υπήρξαν εποχές στις οποίες η πολιτική αντιπαράθεση είχε ένταση, όμως τα εθνικά ζητήματα αντιμετωπίζονταν με σοβαρότητα. Υπενθύμισε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξαν μεγάλοι πολιτικοί αντίπαλοι, γνώριζαν όμως ότι απέναντι στην πατρίδα δεν χωρούν μικροκομματικοί υπολογισμοί.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ συνέδεσε τη θεσμική υποβάθμιση με τη σημερινή εξωτερική πολιτική, επισημαίνοντας ότι απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο απαιτείται σαφής εθνική γραμμή. Η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως νησιά, θαλάσσιες ζώνες και κυριαρχικά δικαιώματα, προβάλλοντας θεωρίες όπως η «Γαλάζια Πατρίδα». Η Ελλάδα χρειάζεται ηγεσία, σοβαρότητα και εθνική αυτοπεποίθηση, με καθαρή φωνή υπέρ των δικαίων του Ελληνισμού.
Στο οικονομικό σκέλος της παρέμβασής του, ο Ανδρέας Βορύλλας στάθηκε στην πολύκροτη υπόθεση των δανείων του νόμου Κατσέλη και στην απόφαση του Αρείου Πάγου για τον τρόπο υπολογισμού των τόχων κατά την περίοδο συμμόρφωσης των δανειοληπτών στις δικαστικές αποφάσεις. Όπως τόνισε, η αναμενόμενη τροπολογία μπορεί να δώσει διευκρινίσεις και να ανακουφίσει σημαντικό αριθμό πολιτών, όμως η μεγάλη καθυστέρηση που προηγήθηκε άφησε χιλιάδες οικογένειες μέσα στην αβεβαιότητα.
Όταν μια υπόθεση αφορά εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, την κύρια κατοικία, την περιουσία και την οικονομική επιβίωση οικογενειών, η έγκαιρη δημοσίευση μιας απόφασης αποτελεί κρίσιμο στοιχείο ασφάλειας δικαίου. Οι δανειολήπτες έμειναν χωρίς σαφή εικόνα για το τι πραγματικά οφείλουν, οι servicers ακολούθησαν διαφορετικές πρακτικές, δικηγόροι και δικαστήρια βρέθηκαν μπροστά σε αντικρουόμενες ερμηνείες και οι πολίτες κλήθηκαν να αντέξουν ακόμη μία περίοδο οικονομικής ανασφάλειας.
Ιδιαίτερα αυστηρή ήταν η κριτική του προς την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία διαθέτει εποπτικό ρόλο απέναντι στις τράπεζες, στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων και συνολικά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο κ. Βορύλλας υπογράμμισε ότι στην κρίσιμη αυτή περίοδο δεν υπήρξε σαφής κανονιστική καθοδήγηση, ούτε εγκύκλιος που να διασφαλίζει ενιαία αντιμετώπιση των δανειοληπτών, ούτε έγκαιρη παρέμβαση για την αποτροπή αυθαίρετων πρακτικών.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ αναγνώρισε ότι τα άρθρα 13 έως 15 του νομοσχεδίου κινούνται σε θετική κατεύθυνση, καθώς μειώνουν το ελάχιστο όριο οφειλών για την ένταξη στον εξωδικαστικό μηχανισμό, ενισχύουν τη δυνατότητα διάσωσης κύριας κατοικίας και βελτιώνουν τη λειτουργικότητα των συμφωνιών αναδιάρθρωσης. Ξεκαθάρισε όμως ότι η επιτυχία του μηχανισμού θα κριθεί στην πράξη, από τη συμπεριφορά τραπεζών, servicers, εποπτικών αρχών και διοίκησης απέναντι στον πολίτη.
Στο ζήτημα των αποδοχών των αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Ανδρέας Βορύλλας χαρακτήρισε τη σχετική διάταξη αποσπασματική, καθώς δεν αντιμετωπίζει το σοβαρό πρόβλημα των χαμηλών αποδοχών του απλού κλήρου. Πολλοί ιερείς, αρκετοί από αυτούς πολύτεκνοι, υπηρετούν σε δυσπρόσιτες, νησιωτικές και απομονωμένες περιοχές, στηρίζοντας καθημερινά τις τοπικές κοινωνίες με ουσιαστικό κοινωνικό έργο.
Αναφερόμενος στο επίδομα εξομάλυνσης μισθολογικών διαφορών, επισήμανε ότι η ένταξή του στις τακτικές αποδοχές συνεπάγεται ασφαλιστικές εισφορές, με αποτέλεσμα το πραγματικό όφελος για πολλούς υπαλλήλους να είναι αισθητά μικρότερο από το ονομαστικό ποσό της ρύθμισης. Πρόκειται για άνιση μεταχείριση που απαιτεί ουσιαστική διόρθωση, είτε με αύξηση του επιδόματος είτε με μείωση των κρατήσεων.
Για τον Ανδρέα Βορύλλα, η Ελλάδα χρειάζεται θεσμούς που λειτουργούν έγκαιρα, τράπεζες και servicers που εφαρμόζουν κανόνες με διαφάνεια, εποπτικές αρχές που παρεμβαίνουν πριν διογκωθεί το πρόβλημα και κράτος που αντιμετωπίζει τον πολίτη με την ίδια επιμονή που δείχνει απέναντι στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.