Με Ερώτησή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, φέρνει στο επίκεντρο τη λήξη της συμφωνίας Ελλάδας – Βουλγαρίας για τα νερά του ποταμού Άρδα και την αντικατάστασή της από μια θολή, ανίσχυρη και αδημοσίευτη «Κοινή Δήλωση», σε μια περιοχή στην οποία δεν σχεδιάζεται κανένα έργο υποδομής για να στηρίξει την αγροτική παραγωγή.
Για εξήντα χρόνια, η διαχείριση των υδάτων του Άρδα στηριζόταν στη διακρατική συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας του 1964. Η συμφωνία αυτή έληξε τον Ιούλιο του 2024 και η ελληνική κυβέρνηση δεν προχώρησε εγκαίρως σε νέα νομικά δεσμευτική συμφωνία, με σαφείς ποσοτικούς όρους για το νερό που πρέπει να φτάνει στην Ελλάδα κατά τους κρίσιμους θερινούς μήνες.
Η κυβέρνηση, σύμφωνα με τα στοιχεία που θέτει ο Δημήτρης Νατσιός, περιορίστηκε τον Μάιο του 2025 σε μια «Κοινή Δήλωση» μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κείμενο προθέσεων, χωρίς δεσμευτική ισχύ και χωρίς καθαρή πρόβλεψη για την ποσότητα των υδάτων που θα ρέουν προς την ελληνική πλευρά. Ένα τέτοιο πλαίσιο δεν προσφέρει ασφάλεια στους παραγωγούς, ούτε θωρακίζει την περιοχή απέναντι στις ανάγκες της καλλιεργητικής περιόδου.
Ο βόρειος Έβρος βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με μεγάλη πίεση, καθώς το υψηλό κόστος παραγωγής, η έλλειψη έργων υποδομής, το κλείσιμο βιομηχανικών μονάδων, η αποδυνάμωση δημόσιων υπηρεσιών, το δημογραφικό πρόβλημα και η μετανάστευση δημιουργούν συνθήκες σταδιακής εγκατάλειψης. Σε αυτή την εικόνα προστίθεται η αβεβαιότητα για το νερό, η οποία επηρεάζει άμεσα τη γη, το εισόδημα των αγροτών και την προοπτική παραμονής των κατοίκων στον τόπο τους.
Για τη ΝΙΚΗ η αγροτική παραγωγή στον Έβρο έχει και καθαρή εθνική διάσταση. Απέναντι από την περιοχή, στην Αδριανούπολη, η Τουρκία προχωρά σε μεγάλες επενδύσεις, την ώρα που η ελληνική πλευρά χρειάζεται σταθερή παρουσία, υποδομές, παραγωγική βάση και σχέδιο μακράς πνοής.
Με την Ερώτησή του, ο Δημήτρης Νατσιός ζητά να απαντήσει η κυβέρνηση γιατί δεν ανανεώθηκε εγκαίρως η συμφωνία με τη Βουλγαρία, αν ζητήθηκε η συνδρομή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γιατί επιλέχθηκε η λύση της «Κοινής Δήλωσης», αν υπάρχουν ποσοτικοί όροι για την ελάχιστη ροή υδάτων και ποια έργα σχεδιάζονται για τη βιώσιμη διαχείριση του νερού.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στα φράγματα Θεραπειό και Κόμαρα, τα οποία μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην υδάτινη αυτονομία της περιοχής, εφόσον υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός, εκσυγχρονισμός και πραγματική πολιτική βούληση.
Loading Viewer...