Με σαφές μήνυμα ότι η οδική ασφάλεια πρέπει να μετριέται με πραγματικά αποτελέσματα και όχι με αριθμούς καμπανιών, καμερών και εξαγγελιών, τοποθετήθηκε ο βουλευτής Πιερίας της ΝΙΚΗΣ, Κομνηνός Δελβερούδης, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής, κατά τη συζήτηση για τις καλές πρακτικές και την αποτελεσματική ενημέρωση των πολιτών.
Ο κ. Δελβερούδης αναγνώρισε εξαρχής τη δουλειά της Επιτροπής και τη σημασία της έκθεσης που ολοκληρώνει έναν ακόμη κύκλο συνεδριάσεων, υπογραμμίζοντας ότι το πραγματικό στοίχημα αρχίζει από τη στιγμή που οι προτάσεις περνούν από τα πρακτικά της Βουλής στην εφαρμοσμένη πολιτική.
«Ελπίζουμε στο μέλλον να βοηθήσουν στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία και να γίνουν πραγματικά τμήματα χρήσιμων νομοθετικών πρωτοβουλιών για το καλό των πολιτών», ανέφερε, βάζοντας από την αρχή τον πήχη εκεί όπου πρέπει: στην εφαρμογή και στο αποτέλεσμα.
Όπως τόνισε, τα τροχαία δυστυχήματα αποτελούν μείζον κοινωνικό ζήτημα, με απώλειες ανθρώπινων ζωών, σοβαρούς τραυματισμούς και αναπηρίες που βαραίνουν τα θύματα, τις οικογένειές τους και ολόκληρη την κοινωνία.
Η οδική ασφάλεια, σύμφωνα με τον βουλευτή της ΝΙΚΗΣ, απαιτεί ταυτόχρονα ασφαλείς υποδομές, εκπαίδευση, πρόληψη, εφαρμογή της νομοθεσίας, σοβαρή επικοινωνία και άμεση αντιμετώπιση των συνεπειών ενός τροχαίου.
«Τελικός στόχος δεν είναι απλώς η μείωση των θυμάτων, αλλά η εξάλειψη των θανάτων από τροχαία», υπογράμμισε.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στην ανάγκη αλλαγής της οδηγικής νοοτροπίας. Η χρήση ζώνης και κράνους, η αποφυγή κινητού τηλεφώνου και αλκοόλ, η τήρηση των ορίων ταχύτητας και των φωτεινών σηματοδοτών, όπως σημείωσε, πρέπει να αποτελούν καθημερινές και αυτονόητες συνήθειες.
Στάθηκε επίσης στις εισηγήσεις για πιο δυναμική και επαναλαμβανόμενη ενημέρωση, ακόμη και με σκληρό οπτικό υλικό όπου απαιτείται, ώστε οι οδηγοί να αντιλαμβάνονται τις πραγματικές συνέπειες μιας επικίνδυνης επιλογής.
Ο ίδιος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι οι κάμερες και τα πρόστιμα από μόνα τους δεν μπορούν να αλλάξουν την οδηγική συμπεριφορά. Χρειάζεται συστηματική, επιστημονικά σχεδιασμένη ενημέρωση, προσαρμοσμένη στις διαφορετικές ομάδες πολιτών.
«Δεν υπάρχει ένας ενιαίος μέσος οδηγός», ήταν ένα από τα βασικά σημεία της παρέμβασής του, εξηγώντας ότι τα μηνύματα πρέπει να διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία, το μέσο μετακίνησης και τις συνήθειες κάθε ομάδας.
Ο κ. Δελβερούδης έθεσε παράλληλα το ζήτημα των γνωστικών προκαταλήψεων που επηρεάζουν καθημερινά την οδήγηση. Η πεποίθηση ότι «το δυστύχημα θα συμβεί πάντα στον άλλον» οδηγεί πολλούς πολίτες σε επικίνδυνη χαλάρωση, ενώ η προσκόλληση στις παλιές συνήθειες διαιωνίζει συμπεριφορές που έχουν αποδειχθεί θανατηφόρες.
Η ενημέρωση, όπως ανέφερε, πρέπει να συνδέει τον κίνδυνο με την καθημερινότητα και να προβάλλει την ασφαλή οδήγηση ως χαρακτηριστικό υπεύθυνου πολίτη.
Στο σκέλος των προτάσεων, ο βουλευτής Πιερίας ζήτησε ενιαίο εθνικό σχέδιο δράσης με συγκεκριμένους στόχους, υπεύθυνους φορείς, σαφή χρονοδιαγράμματα και δείκτες αξιολόγησης.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν στο θέμα των καμερών και των ελέγχων.
Η επέκταση των καμερών, όπως επισήμανε, πρέπει να συνοδεύεται από λειτουργική, διαφανή και αποτελεσματική διαδικασία βεβαίωσης των παραβάσεων, με προτεραιότητα στις σοβαρές παραβάσεις και με αξιοποίηση των δεδομένων για τον εντοπισμό επικίνδυνων σημείων.
Παράλληλα, ζήτησε αναβάθμιση της εκπαίδευσης των οδηγών, με προσομοιωτές και πραγματικά σενάρια όπως νυχτερινή οδήγηση, βροχή, ορεινό δίκτυο και έκτακτα περιστατικά.
Έθεσε επίσης την ανάγκη για συνοδευόμενη οδήγηση, καλύτερες εξετάσεις, εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και καλλιέργεια δεξιοτήτων διαχείρισης θυμού και συγκρούσεων.
Για τους ευάλωτους χρήστες του δρόμου, πρότεινε ειδικά προγράμματα για οδηγούς δικύκλων, πεζούς και ποδηλάτες, με έμφαση στο κράνος, στην ορατότητα, στην εκπαίδευση και στις ασφαλείς υποδομές.
Στο ίδιο πλαίσιο ζήτησε στοχευμένες καμπάνιες για την ταχύτητα, το αλκοόλ, το κινητό, τη ζώνη, το κράνος και την επιθετική οδήγηση, με ξεχωριστή προσέγγιση για νέους, γονείς και μοτοσυκλετιστές.
Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε και στη δημιουργία εθνικής βάσης δεδομένων για τα σημεία με επαναλαμβανόμενα τροχαία, ώστε κάθε επικίνδυνο σημείο να εντοπίζεται, να διερευνάται και να οδηγεί υποχρεωτικά σε διορθωτικές παρεμβάσεις.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενίσχυσης των πρώτων βοηθειών και της εναέριας επείγουσας ιατρικής βοήθειας, με στόχο τη μείωση του χρόνου από το τροχαίο έως την παροχή εξειδικευμένης φροντίδας.
Το πιο αιχμηρό σημείο της τοποθέτησής του αφορούσε την αξιολόγηση της κρατικής πολιτικής.
«Κάθε δράση πρέπει να κρίνεται βάσει του πραγματικού αποτελέσματός της, δηλαδή της μείωσης συγκεκριμένων παραβάσεων και τροχαίων, και όχι μόνο βάσει του αριθμού των καμπανιών ή των καμερών», τόνισε.
Κλείνοντας, ο Κομνηνός Δελβερούδης ξεκαθάρισε ότι η οδική ασφάλεια δεν μπορεί να στηριχθεί σε ένα μεμονωμένο μέτρο.
«Απαιτεί συνδυασμό ασφαλών υποδομών, ουσιαστικής εκπαίδευσης από μικρή ηλικία, αποτελεσματικής εφαρμογής της νομοθεσίας, στοχευμένης επικοινωνίας και ταχείας αντιμετώπισης των τραυματιών», ανέφερε.
Και έθεσε τον πραγματικό στόχο μιας σοβαρής πολιτικής οδικής ασφάλειας: να δημιουργηθεί μια κοινωνική κουλτούρα στην οποία η υπεύθυνη οδήγηση και ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής αποτελούν αυτονόητο κανόνα και κανένας θάνατος από τροχαίο δεν θεωρείται αποδεκτός.