Η βουλευτής Β1 Βόρειου Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ασπασία Κουρουπάκη, ανέδειξε στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων την πραγματική εικόνα ενός νομοσχεδίου που εμφανίζεται ως παρέμβαση για τη μισθολογική ισότητα, αλλά αφήνει ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα για τους εργαζομένους, την οικογένεια, τα προσωπικά δεδομένα και τα βαρέα και ανθυγιεινά.
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ξεκαθάρισε εξ’ αρχής ότι η ίση αμοιβή για ίση εργασία ή εργασία ίσης αξίας αποτελεί συνταγματικά, ευρωπαϊκά και κοινωνικά αυτονόητη αρχή. Έδειξε όμως με σαφήνεια ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν υπηρετεί με επάρκεια αυτή την αρχή, καθώς συγκεντρώνει ετερόκλητες διατάξεις, από εργασιακές άδειες και ασφαλιστικά ζητήματα μέχρι μητρώα, παροχές, διοικητικές διαδικασίες και υιοθεσίες.
«Η αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία ή για εργασία ίσης αξίας είναι συνταγματικά, ευρωπαϊκά και κοινωνικά αυτονόητη», τόνισε η Ασπασία Κουρουπάκη, επισημαίνοντας ότι η ουσία βρίσκεται στο πώς η κυβέρνηση επιλέγει να νομοθετήσει.
Η κριτική της ήταν ευθεία. Το νομοσχέδιο, όπως ανέφερε, δεν συγκροτεί μια καθαρή και επαρκώς αιτιολογημένη θεσμική παρέμβαση. Πολλά άρθρα περιέχουν γενικές εξουσιοδοτήσεις, αόριστες έννοιες και διαδικασίες χωρίς σαφή όρια εφαρμογής, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ανασφάλεια δικαίου και κίνδυνος άνισης ή αυθαίρετης εφαρμογής.
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέδειξε το βασικό θεσμικό πρόβλημα. Η Βουλή καλείται να ψηφίσει ένα γενικό πλαίσιο, ενώ κρίσιμες λεπτομέρειες μεταφέρονται αργότερα στη διοίκηση μέσω υπουργικών αποφάσεων. «Ποια ζητήματα ρυθμίζει πράγματι ο νόμος και ποια τα αφήνει στην κυβέρνηση να τα καθορίσει αργότερα με υπουργικές αποφάσεις», ήταν το ερώτημα που έθεσε.
Στον πυρήνα της παρέμβασής της βρέθηκε η μισθολογική διαφάνεια. Η Ασπασία Κουρουπάκη υπογράμμισε ότι μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά για τον εργαζόμενο, αρκεί να μη μετατραπεί σε ψυχρή διοικητική λογιστική. Η ίση μεταχείριση πρέπει να συνδέεται με την πραγματική αξία της εργασίας, τα αντικειμενικά προσόντα, την εμπειρία, την ευθύνη, τις συνθήκες απασχόλησης, την επικινδυνότητα, τη βάρδια, τη σωματική και ψυχική φθορά.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, ζητώντας καθαρές εγγυήσεις για την προστασία των εργασιακών και μισθολογικών δεδομένων. «Το ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ πρέπει να υπηρετεί τη διαφάνεια, όχι να δημιουργεί ένα υπερσυγκεντρωτικό αρχείο εργασιακής συμπεριφοράς, αμοιβών και προσωπικών δεδομένων», σημείωσε.
Η βουλευτής ζήτησε συγκεκριμένες απαντήσεις για το ποιος έχει πρόσβαση στα δεδομένα, για ποιον σκοπό, για πόσο χρόνο, με ποια ανωνυμοποίηση και με ποια ευθύνη σε περίπτωση κατάχρησης. Έκανε σαφές ότι ένα εργαλείο που παρουσιάζεται ως προστασία του εργαζομένου μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο ελέγχου, όταν δεν υπάρχουν αυστηρές εγγυήσεις.
Κεντρικό σημείο της ομιλίας ήταν τα βαρέα και ανθυγιεινά. Η Ασπασία Κουρουπάκη κατήγγειλε ότι δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση για εργασία ίσης αξίας, όταν το ίδιο το κράτος δεν αναγνωρίζει με δίκαιο τρόπο τις πραγματικά βαριές και ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας.
«Δεν μπορεί να μιλάμε για εργασία ίσης αξίας και να μη λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη την εργασία αυξημένης φθοράς», είπε χαρακτηριστικά. Ζήτησε επέκταση της ρύθμισης σε εργαζομένους των νοσοκομείων, τεχνολόγους ιατρικών εργαστηρίων, βιολόγους, βιοχημικούς, χημικούς, μοριακούς βιολόγους, τεχνολόγους ακτινολόγους, εργαζόμενους σε ΜΕΘ και τεχνικές υπηρεσίες νοσοκομείων, καθώς όλοι βιώνουν δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες εργασίας.
Στη συνέχεια, έθεσε το ζήτημα των διακρατικών υιοθεσιών, ζητώντας να εξηγήσει η κυβέρνηση ποια είναι η συνολική στρατηγική της για την οικογένεια, την τεκνογονία, την αναδοχή και την υιοθεσία στην Ελλάδα. Υπογράμμισε ότι δεν μπορεί η πολιτεία να διευκολύνει αποσπασματικά τις διακρατικές υιοθεσίες, αφήνοντας πίσω τα παιδιά που βρίσκονται σε ελληνικές δομές παιδικής προστασίας και τις ελληνικές οικογένειες που θέλουν να τα αναλάβουν.
Η κ. Κουρουπάκη έφερε στο επίκεντρο και τις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες, τονίζοντας ότι δεν ζητούν χάρη, αλλά αναγνώριση. Φορολογική, εργασιακή, ασφαλιστική και κοινωνική πολιτική αντίστοιχη με το βάρος που σηκώνουν.
«Η γυναίκα εργαζόμενη πρέπει να προστατεύεται πραγματικά. Στην αμοιβή, στην εγκυμοσύνη, στη μητρότητα, στην επιστροφή στην εργασία, στην επαγγελματική εξέλιξη», ανέφερε, συνδέοντας την προστασία της γυναίκας με την προστασία της οικογένειας και της αξιοκρατίας.
Κλείνοντας, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ξεκαθάρισε ότι η ΝΙΚΗ δεν δίνει λευκή επιταγή και ζήτησε ρητή πρόβλεψη για τις πραγματικές συνθήκες εργασίας στην αξιολόγηση της εργασίας ίσης αξίας, ειδική μέριμνα για πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες, πλήρη νομική θωράκιση στις διακρατικές υιοθεσίες και πολιτική προτεραιότητα στην εθνική αναδοχή και υιοθεσία.
«Η ισότητα στην εργασία απαιτεί κανόνες, προστασία με εγγυήσεις, οικογενειακή πολιτική με εθνική προτεραιότητα», κατέληξε η κ. Κουρουπάκη.