Με βαθιά θλίψη και αγανάκτηση πληροφορηθήκαμε την καταγγελία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) για την άνιση μεταχείριση που, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, υφίστανται οι εκπρόσωποι του Ποντιακού Ελληνισμού από τις ελληνικές αρχές.
Πώς είναι δυνατόν οι απόγονοι ανθρώπων που γνώρισαν σφαγές, διωγμούς, ξεριζωμό και την καταστροφή των πατρογονικών τους εστιών να εμποδίζονται ακόμη και να θυροκολλήσουν ένα ψήφισμα μνήμης στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης, ενώ στον ίδιο χώρο πραγματοποιούνται οργανωμένες εκδηλώσεις τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ;
Σύμφωνα με την ΠΟΕ, κατά τις εκδηλώσεις της 19ης Μαΐου οι αστυνομικές αρχές δεν επιτρέπουν στην αντιπροσωπεία της να θυροκολλήσει στην είσοδο του τουρκικού προξενείου το καθιερωμένο ψήφισμα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Την ίδια στιγμή, στις εκδηλώσεις της 10ης Νοεμβρίου στον ίδιο χώρο πραγματοποιούνται τελετές προς τιμήν του Μουσταφά Κεμάλ.
Για τον Ποντιακό Ελληνισμό, η ιστορική μνήμη της συγκεκριμένης περιόδου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις διώξεις και την εξόντωση των ελληνικών και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας. Είναι, επομένως, εύλογο να προκαλεί έντονα ερωτήματα η διαφορετική αντιμετώπιση των δύο περιπτώσεων.
Ποιος έλαβε αυτές τις αποφάσεις; Με ποια κριτήρια; Και πώς δικαιολογεί η ελληνική κυβέρνηση αυτή τη μεταχείριση απέναντι στους ανθρώπους που διαφυλάσσουν τη μνήμη της Γενοκτονίας;
Εξίσου σοβαρή είναι η καταγγελία της Ομοσπονδίας για τη δημοσιογραφική κάλυψη των εκδηλώσεων. Η δημόσια τηλεόραση οφείλει να παρέχει ιστορικά πλήρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση. Η παρουσίαση του Κεμάλ αποκλειστικά ως ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, χωρίς αναφορά στη θέση που κατέχει η κεμαλική περίοδος στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων του Πόντου και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, αφήνει εκτός ένα κρίσιμο μέρος του ιστορικού πλαισίου.
Πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζεται ο σφαγέας των παππούδων μας ως ουδέτερο ιστορικό πρόσωπο;
Η Ελληνική Βουλή, με τον ν. 2193/1994, καθιέρωσε τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η θεσμική αυτή αναγνώριση δημιουργεί ιδιαίτερη ευθύνη για την ελληνική Πολιτεία και τους κρατικούς θεσμούς ως προς τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης.
Ζητούμε την άμεση διερεύνηση των καταγγελιών και την πλήρη δημοσιοποίηση της νομικής βάσης των περιορισμών που, σύμφωνα με την ΠΟΕ, επιβάλλονται στις ποντιακές οργανώσεις.
Οι απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας έχουν δικαίωμα στη μνήμη, στην ελεύθερη έκφραση και στην ισότιμη αντιμετώπιση από την ελληνική Πολιτεία.
Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να εφαρμόζεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Γραφείο Τύπου ΝΙΚΗΣ