Οι εικόνες από το Νοσοκομείο Μεσολογγίου δεν αποτελούν μια απρόβλεπτη κρίση. Αποτελούν ακόμη έναν κρίκο σε μια μακρά αλυσίδα εγκατάλειψης των περιφερειακών νοσοκομείων.
Εδώ και χρόνια, οι Παθολογικές Κλινικές σε ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια εκπέμπουν σήμα κινδύνου.
Δράμα, Μεσολόγγι, Κως, Σπάρτη, Ξάνθη και πολλές ακόμη περιοχές αντιμετωπίζουν τις ίδιες δραματικές ελλείψεις παθολόγων. Οι γιατροί προειδοποιούν, οι τοπικές κοινωνίες αγωνιούν και οι ασθενείς ζουν καθημερινά με την ανασφάλεια.
Η απάντηση του Υπουργείου Υγείας παραμένει η ίδια: μετακινήσεις γιατρών, μονοετούς διάρκειας «εντέλλεσθε», αποσπάσεις της τελευταίας στιγμής και πρόχειρα μπαλώματα.
Αυτή δεν είναι πολιτική υγείας. Είναι διαχείριση της κατάρρευσης.
Το πρόβλημα είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης για ουσιαστικές λύσεις: μόνιμες προσλήψεις, ισχυρά οικονομικά και επιστημονικά κίνητρα, αξιοπρεπείς αμοιβές και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός στελέχωσης.
Ο Υπουργός Υγείας οφείλει να απαντήσει:
- Πόσες ακόμη Παθολογικές Κλινικές πρέπει να οδηγηθούν σε οριακή λειτουργία;
- Πόσοι ακόμη γιατροί πρέπει να εργάζονται πέρα από τα ανθρώπινα όρια;
- Πότε θα αντικατασταθούν τα «εντέλλεσθε» από μόνιμες λύσεις;
Η ελληνική περιφέρεια δεν ζητά προνόμια. Ζητά ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών σε ασφαλείς υπηρεσίες υγείας.