Με αιχμή τη φοιτητική στεγαστική κρίση, την ακρίβεια, την έλλειψη πραγματικής αξιοκρατίας και τη συνολική πίεση που δέχεται η νέα γενιά, ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, Σπύρος Τσιρώνης, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση από το βήμα της Ολομέλειας, κατηγορώντας την ότι ζητά από τους νέους περισσότερες θυσίες, περισσότερα προσόντα και περισσότερη υπομονή, την ώρα που τους στερεί βασικές προϋποθέσεις για να σπουδάσουν, να σταθούν οικονομικά στα πόδια τους και να πιστέψουν ότι η προσπάθειά τους έχει πραγματικό αντίκρισμα.
«Οι φοιτητές βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας κάτι στοιχειώδες. Το αυτονόητο, να μπορούν να σπουδάσουν», ανέφερε, σημειώνοντας ότι τα αιτήματα για στέγη, σίτιση, μετακίνηση, αύξηση του στεγαστικού επιδόματος και περισσότερες θέσεις στις φοιτητικές εστίες είναι απολύτως δίκαια.
Ο κ. Τσιρώνης στάθηκε ιδιαίτερα στην εικόνα των σκηνών έξω από το Κοινοβούλιο.
«Έπρεπε όλοι να έχουμε συγκλονιστεί βλέποντας τα παιδιά μας εκεί έξω σε σκηνές. Νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να το κάνουν έξω από το Κοινοβούλιο για να ακουστεί ότι δυσκολεύονται να βρουν ένα δωμάτιο για να σπουδάσουν», τόνισε.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ περιέγραψε ως «βία του οικονομικού αποκλεισμού» την κατάσταση που αντιμετωπίζουν χιλιάδες φοιτητές και οι οικογένειές τους.
Έφερε στο βήμα της Βουλής την πραγματικότητα ενός παιδιού που διαβάζει για χρόνια, πετυχαίνει στη σχολή που επιθυμεί και στη συνέχεια ακούει στο οικογενειακό τραπέζι τη φράση «παιδί μου, δεν βγαίνουμε».
«Να βλέπεις τη χαρά της επιτυχίας να μετατρέπεται σε μία άτυπη ενοχή. Να σκέφτεσαι πόσο ακόμη πρέπει να δουλέψει ο πατέρας σου και η μητέρα σου. Να σκέφτεσαι αν το επόμενο παιδί της οικογένειας μπορεί να κάνει και αυτό το όνειρό του πραγματικότητα ή αν πρέπει η οικογένεια να επιλέξει ποιος από τους δύο θα σπουδάσει», είπε.
Και έστειλε σαφές μήνυμα στους φοιτητές:
«Αυτή η αγωνία δεν είναι προσωπική αποτυχία. Είναι πολιτική ευθύνη».
Ο Σπύρος Τσιρώνης υπογράμμισε ότι η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση αποκτά πραγματικό περιεχόμενο όταν ο φοιτητής έχει τη δυνατότητα να παραμείνει στην πόλη όπου σπουδάζει, να παρακολουθήσει τη σχολή του και να ολοκληρώσει τις σπουδές του με αξιοπρέπεια.
«Όταν το εισόδημα της οικογένειας καθορίζει αν θα καθίσεις τελικά στο αμφιθέατρο, η ισότητα των ευκαιριών υπονομεύεται στην πράξη», ανέφερε.
Στη συνέχεια πέρασε στην αξιοκρατία, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι ζητά από τους νέους να επενδύσουν στις σπουδές, στα προσόντα και στον προσωπικό τους αγώνα, ενώ την ίδια στιγμή η εικόνα της πολιτικής εξουσίας τροφοδοτεί, όπως είπε, την αίσθηση της οικογενειοκρατίας και της κομματοκρατίας.
«Τους λέτε να σπουδάσουν, να αποκτήσουν προσόντα, να αγωνιστούν και να ανταγωνιστούν μεταξύ τους. Και την ίδια στιγμή βλέπουν πόσο ισχυρό προβάδισμα προσφέρουν στην πολιτική το οικογενειακό όνομα και η πρόσβαση στον κομματικό μηχανισμό», σημείωσε.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε παράλληλα ερωτήματα για τη θεσμική διαφάνεια γύρω από συνεργάτες του πρωθυπουργικού γραφείου, επιμένοντας ότι η νέα γενιά δικαιούται να γνωρίζει πως οι ίδιοι κανόνες που απαιτεί η Πολιτεία από τον απλό πολίτη εφαρμόζονται και στην κορυφή της εξουσίας.
«Η προσωπική εμπιστοσύνη του Πρωθυπουργού δεν αποτελεί επαρκή δημόσια εξήγηση για τη λειτουργία ενός θεσμικού γραφείου», τόνισε.
Επανερχόμενος στη φοιτητική καθημερινότητα, περιέγραψε το φοιτητικό δωμάτιο ως «δεύτερο οικογενειακό προϋπολογισμό».
Ενοίκιο, εγγύηση, ρεύμα, θέρμανση, τρόφιμα, εισιτήρια, βιβλία και αναγκαίος εξοπλισμός μετατρέπουν κάθε μήνα σε δοκιμασία για χιλιάδες οικογένειες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους φοιτητές που αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους.
«Όταν η βάρδια συμπίπτει με το εργαστήριο και η εξάντληση αντικαθιστά τον χρόνο μελέτης, δημιουργείται ακόμη ένα εμπόδιο για την ολοκλήρωση των σπουδών», είπε, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι μετρά τις καθυστερήσεις στην αποφοίτηση χωρίς να εξετάζει τις πραγματικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν οι φοιτητές.
Η ΝΙΚΗ, όπως τόνισε, ζητά δημόσιο πρόγραμμα φοιτητικής στέγης, νέες δωρεάν εστίες με συγκεκριμένη χρηματοδότηση και χρονοδιάγραμμα, ανακαίνιση των υφιστάμενων υποδομών και αξιοποίηση κατάλληλων ακινήτων του Δημοσίου.
Ζήτησε επίσης ουσιαστική αύξηση του στεγαστικού επιδόματος, διεύρυνση των δικαιούχων, ειδική μέριμνα για οικογένειες με περισσότερα παιδιά που σπουδάζουν και έγκαιρη καταβολή των ενισχύσεων.
«Η οικογένεια που βρίσκεται λίγο πάνω από ένα εισοδηματικό όριο δεν αποκτά ξαφνικά τη δυνατότητα να συντηρεί δύο σπίτια», επισήμανε.
Στο ίδιο πλαίσιο ζήτησε δωρεάν και επαρκή σίτιση, ενίσχυση των φοιτητικών μετακινήσεων και καλύτερη σύνδεση των πανεπιστημιουπόλεων.
«Κανένας νέος δεν πρέπει να αναγκάζεται να διαλέξει ανάμεσα στο φαγητό του και στα εισιτήρια για να μετακινηθεί», ανέφερε.
Ο Σπύρος Τσιρώνης άνοιξε στη συνέχεια το θέμα του ακαδημαϊκού χάρτη, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι η συγκέντρωση σχολών στα μεγάλα αστικά κέντρα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το στεγαστικό πρόβλημα.
Η ομιλία του απέκτησε ευρύτερη πολιτική διάσταση όταν αναφέρθηκε στις κινητοποιήσεις σε Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία και Πορτογαλία, συνδέοντας την πίεση στη νέα γενιά με το κόστος ζωής και τη βαθύτερη κρίση κοινωνικής συνοχής στην Ευρώπη.
«Η νέα γενιά βλέπει την υπόσχεση της προόδου να απομακρύνεται. Σπουδάζει περισσότερο και δυσκολεύεται να αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία. Της ζητούν περισσότερα προσόντα και δεν της εξασφαλίζουν ούτε προσιτή στέγη», υπογράμμισε.
Σκληρή ήταν και η κριτική του στις ευρωπαϊκές επιλογές για την ενέργεια και τον πόλεμο στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι οι ηγεσίες της Ευρώπης οφείλουν να λογοδοτήσουν για το οικονομικό κόστος των αποφάσεών τους και για τις συνέπειες στις κοινωνίες.
«Η επιτυχία της ενεργειακής πολιτικής πρέπει να φαίνεται και στο φοιτητικό δωμάτιο, στο αν μπορεί να θερμανθεί, στο αν μπορεί ο νέος να μελετήσει χωρίς τον φόβο του επόμενου λογαριασμού», είπε.
Κλείνοντας, ο βουλευτής Αχαΐας έστειλε αυστηρό μήνυμα στην κυβέρνηση για τη διαχείριση των κινητοποιήσεων των φοιτητών.
«Το πιο εύκολο κομμάτι είναι η καταστολή. Σε αυτό έχετε εμπειρία. Προστατεύστε τα παιδιά εκεί έξω», ανέφερε, ζητώντας ταυτόχρονα να προστατευθούν οι κινητοποιήσεις από όσους επιχειρούν να τις εκμεταλλευτούν για άλλους σκοπούς.
Το τελευταίο μήνυμά του ήταν προς τους νέους:
«Ο κόπος σας αξίζει. Έχετε δικαίωμα να διεκδικείτε τους όρους για να ολοκληρώσετε με αξιοπρέπεια αυτό που ξεκινήσατε. Το όνειρό σας δεν είναι υπερβολικό. Υπερβολικό είναι να σας ζητούν να το εγκαταλείψετε. Αυτό είναι βία».