Υπάρχουν κάποιες παλιές ταινίες που αναφέρονται στα ζοφερά χρόνια της γερμανικής Κατοχής. Συνήθως είναι επετειακού χαρακτήρα και μου αρέσει να τις βλέπω ξανά και ξανά, γιατί δε θέλω να ξεχνώ. Όσες φορές κι αν τις έχω δει ωστόσο, το συναίσθημά μου δοκιμάζεται σκληρά μπροστά στους βασανισμούς των πατριωτών μέσα στα φοβερά και τρομερά γερμανικά κρατητήρια.
Όμως, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, εκείνο που με τρομάζει και με αναστατώνει ακόμη περισσότερο είναι η σταθερά επαναλαμβανόμενη σκηνή που κάποιος Γερμανός στρατιώτης σταματά στο δρόμο ανύποπτους (ή όχι) περαστικούς και τους ζητάει χαρτιά και ταυτότητες με τόνο άγριο και επιτακτικό: “Papieren! Ausweispapiere!” («Χαρτιά! Ταυτότητα!»), κάνοντας έτσι συνειδητή στον κατακτημένο την πλήρη έλλειψη ελευθερίας μέσα στην ίδια του τη χώρα.
Ο αρχαίος βασιλιάς του Πόντου Μιθριδάτης, μισητός πολύ στο λαό του για την αγριότητά του και φοβούμενος μήπως τον δηλητηριάσουν, έβαζε καθημερινά μικρές σταγόνες δηλητηρίου στο φαγητό του αυξάνοντας σταδιακά την ποσότητα, μέρα με τη μέρα, ώστε o οργανισμός του να συνηθίζει το δηλητήριο μέχρι σημείου να μη βλάπτεται από την τελική μεγάλη δόση. Από το όνομα του βασιλιά Μιθριδάτη, το φαινόμενο της σταδιακής εξοικείωσης με κάθε τι κακό που επιβάλλεται στη ζωή μας ονομάστηκε μιθριδατισμός.
Το αν κανείς είναι εμβολιασμένος ή ανεμβολίαστος στις δύσκολες μέρες που διανύουμε θα έπρεπε να είναι -αλλά έχει πάψει να είναι- ένα αυστηρά προσωπικό του δεδομένο, όπως άλλωστε καθορίζει ο νόμος περί ιατρικού απορρήτου. Δεν είμαι γιατρός ούτε βιολόγος για να έχω προσωπική επιστημονική άποψη περί ενός θέματος που είναι ολότελα διαφορετικό από την επιστήμη που σπούδασα εγώ. Ακριβώς μάλιστα για το λόγο αυτό δεν έχω το δικαίωμα ούτε και να κρίνω εκείνους που ακολουθούν τη μία ή την άλλη από τις ποικίλες επιστημονικές απόψεις των ημερών μας και οι οποίες -ατυχώς για τους μη επαΐοντες- παρουσιάζονται με εξίσου πειστικό τρόπο από αντιμαχόμενους επιστημονικούς κύκλους· ενίοτε μάλιστα δίνεται η εντύπωση ότι και οι δύο θεωρήσεις επιβεβαιώνονται και από τα ίδια τα γεγονότα, ενώ με περισσότερη πληροφόρηση και πλέον προσεκτική αξιολόγηση των δεδομένων είναιδυνατόν να διαισθανθεί και ο μη ειδικός πού βρίσκεται η αλήθεια.
Εκείνο όμως που με ανησυχεί είναι ότι, όταν όλα κάποτε τελειώσουν, ΤΟ ΜΟΝΟ που θα έχει απομείνει είναι αυτός ο ψυχολογικός ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΣ στην αστυνόμευση του βίου μας, που όλοι υφιστάμεθα πλέον, εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι· δεν είμαι όμως σίγουρη για το πόσο έχουμε αντιληφθεί την επικινδυνότητα του. Μας έχουν πείσει για την αναγκαιότητά του με πρόσχημα τη δημόσια υγεία, με αποτέλεσμα να μην αντιδρούμε για το γεγονός ότι μας ζητούν παντού χαρτιά και ταυτότητες. Εμείς ωστόσο, λίγο-λίγο και μέχρι το τέλος της υγειονομικής κρίσης, θα έχουμε συνηθίσει σε μεθόδους ολότελα φασιστικές/απολυταρχικές, με ολέθριες συνέπειες για τη μελλοντική πορεία της Ανθρωπότητας και την ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου.
– Papieren !Ausweispapiere !
Από ανάρτηση φίλης στο διαδίκτυο
[Εικόνα συνοδείας: Attribution: Bundesarchiv, Bild 101I-030-0780-28 / Kintscher / CC-BY-SA 3.0]