Η ανακοίνωση της νέας, προκλητικής παράτασης για την ολοκλήρωση των έργων στο αεροδρόμιο της Πάρου έως το 2028, αποτελεί το πλέον πρόσφατο μνημείο της επιτελικής ανικανότητας και της αδιαφορίας της κυβέρνησης για την ελληνική περιφέρεια.
Ένα έργο πνοής 33 εκατομμυρίων ευρώ, που θα έπρεπε να αποτελεί μοχλό πραγματικής ανάπτυξης για τις Κυκλάδες, μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο γεφύρι της Άρτας. Καταγγέλλουμε την κυβερνητική εμμονή σε έναν σχεδιασμό που υπηρετεί τους αριθμούς και τις μεγάλες εργολαβικές εταιρείες, παραμερίζοντας τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και την εθνική αξιοπιστία.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύεται ανίκανη να τηρήσει ακόμα και τα δικά της χρονοδιαγράμματα. Η μετάθεση της ολοκλήρωσης από το 2025 στο 2028 δεν είναι τεχνικό ζήτημα, αλλά ομολογία διοικητικής κατάρρευσης.
Για άλλη μια φορά, το κράτος υποχωρεί μπροστά στις απαιτήσεις μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων. Η ευκολία με την οποία δίνονται παρατάσεις στην Intrakat, χωρίς ουσιαστικές κυρώσεις, γεννά σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη σχέση της πολιτικής ηγεσίας με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες του νησιού παραμένουν όμηροι υποδομών που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τα νησιά μας ως τουριστικά οικόπεδα προς εκμετάλλευση, αδυνατώντας να προσφέρει τις βασικές υποδομές που δικαιούνται οι Έλληνες πολίτες.
Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, χωρίς τον απαραίτητο σεβασμό στην κλίμακα και την ταυτότητα των νησιών μας, οδηγεί σε αδιέξοδα. Η καθυστέρηση του αεροδρομίου είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που στερείται οράματος για την πραγματική οικονομία της πατρίδας μας.
Η ΝΙΚΗ απαιτεί:
- Άμεση λογοδοσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τους λόγους της τετραετούς καθυστέρησης.
- Αυστηρή τήρηση των ρητρών προς τον ανάδοχο και πλήρη διαφάνεια στις συμβάσεις.
- Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Υποδομών που θα θέτει ως προτεραιότητα τον άνθρωπο, την τοπική κοινωνία και την ασφάλεια, και όχι την εξυπηρέτηση εργολαβικών συμφερόντων.
Για τη ΝΙΚΗ, η πολιτική δεν είναι επικοινωνιακή διαχείριση της αποτυχίας. Είναι χρέος απέναντι στον ελληνικό λαό για έργα που ολοκληρώνονται στην ώρα τους, με σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και στην αξιοπρέπεια της πατρίδας μας.