«Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο:
Το άρωμα των λουλουδιών
Το κελάηδισμα των πουλιών
Και το γέλιο των παιδιών», έλεγε ο Ντοστογιέφσκι.
Τι συμβαίνει; Γιατί σβήνει το γέλιο από τα νόστιμα πρόσωπα των παιδιών και βλέπουν σκοτάδια γύρω τους;
Τι Ελλάδα είναι αυτή που γεμίζει απελπισία παιδιά, νέα κορίτσια που είναι φως και ζωή; Ποιος θα μας γλιτώσει από ένα κράτος που οι δημασκοπικοί δείκτες είναι σημαντικότεροι από το άρωμα της νιότης;
Ήμουν μια ζωή με παιδιά και η καρδιά μου κλαίει για την τραγωδία.
Ο αναστάς Χριστός να παρηγορεί και να γιατρεύει πληγές.
Δημήτρης Νατσιός