Στη Βουλή τοποθετήθηκε ο βουλευτής Β2 Τομέα Δυτικής Αθήνας της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, με αφορμή τη συζήτηση νέας πράξης νομοθετικού περιεχομένου σχετικά με τις επείγουσες ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της αύξησης του ενεργειακού κόστους, ασκώντας κριτική στη διαδικασία που, όπως ανέφερε, περιορίζει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και απομακρύνει τους πολίτες από τη λήψη αποφάσεων.
Παράλληλα, στάθηκε στις διεθνείς εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στις επιπτώσεις της σύγκρουσης Ισραήλ–Ιράν, επισημαίνοντας ότι η ένταση έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει τις αγορές ενέργειας και να οδηγεί σε αυξήσεις τιμών.
Όπως σημείωσε, «η άνοδος σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο μεταφέρεται στα καύσιμα, στις μεταφορές, στην παραγωγή και τελικά στο κόστος ζωής των πολιτών». Υπογράμμισε ότι ο πληθωρισμός διαχέεται σε ολόκληρη την οικονομία, πλήττοντας ιδιαίτερα τα ευάλωτα νοικοκυριά, ενώ αναφέρθηκε και στην αναθεώρηση των προβλέψεων από την Τράπεζα της Ελλάδος, με τον πληθωρισμό για το 2026 να εκτιμάται στο 3,1%.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έκανε λόγο για αύξηση των κρατικών εσόδων μέσω ΦΠΑ σε συνθήκες ακρίβειας, επισημαίνοντας ότι την ώρα που οι πολίτες επιβαρύνονται, τα δημόσια ταμεία ενισχύονται. Ανέφερε ότι η κυβέρνηση επιλέγει επιδοματικές πολιτικές, τις οποίες χαρακτήρισε ανεπαρκείς, σημειώνοντας πως τα προβλεπόμενα μέτρα ύψους περίπου 206 εκατ. ευρώ δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των νοικοκυριών.
Ειδική αναφορά έκανε στη χορήγηση επιδοτήσεων 50–60 ευρώ για καύσιμα, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος μετακίνησης. Έθεσε ζήτημα μείωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ, επικαλούμενος παραδείγματα ευρωπαϊκών χωρών που έχουν υιοθετήσει αντίστοιχα μέτρα. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων στην αγορά αντί επιδομάτων.
Στα της ενέργειας, υπογράμμισε την ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για ενεργειακή αυτάρκεια, σημειώνοντας ότι τα αποθέματα πετρελαίου της χώρας επαρκούν για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Έθεσε επίσης ζήτημα επάρκειας αποθεμάτων και ελέγχου της αγοράς καυσίμων, επισημαίνοντας την ανάγκη διαφάνειας στη διάθεση επιδοτήσεων.
Αναφορικά με τον πρωτογενή τομέα, έκανε λόγο για ανεπαρκή στήριξη αγροτών και κτηνοτρόφων, τονίζοντας ότι το αυξημένο κόστος παραγωγής δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά. Στάθηκε ιδιαίτερα στις επιπτώσεις ζωονόσων και στην απώλεια ζωικού κεφαλαίου, επισημαίνοντας την ανάγκη συνολικής στρατηγικής.
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι απαιτούνται μόνιμες λύσεις, με έμφαση στη μείωση φόρων, την ενίσχυση της παραγωγής και τη διαμόρφωση ευρωπαϊκής στρατηγικής, σημειώνοντας ότι η συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας.