Μετωπική σύγκρουση με το καθεστώς σιωπής γύρω από τα μνημόνια ανοίγουν οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ, Δημήτριος Νατσιός, Κομνηνός Δελβερούδης, Ασπασία Κουρουπάκη και Τάσος Οικονομόπουλος, καταθέτοντας Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων που θέτει στο στόχαστρο την ίδια τη διαχείριση των δανειακών ροών της περιόδου 2010–2018.
Δισεκατομμύρια ευρώ πέρασαν από τη χώρα, το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε πάνω από τα 422 δισ. ευρώ με ορίζοντα αποπληρωμής μέχρι το 2070, και όμως κανείς δεν έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα έναν ενιαίο, καθαρό και ελεγμένο πίνακα που να δείχνει πού κατέληξαν αυτά τα χρήματα.
Τα ίδια τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν την ευρύτερη εικόνα καθώς το πρώτο πρόγραμμα ξεκίνησε με σχεδιασμό 110 δισ. ευρώ και κατέληξε σε εκταμιεύσεις 73 δισ. Το δεύτερο πρόγραμμα έφτασε τα 153,8 δισ., με την επιστροφή 10,9 δισ. από το ΤΧΣ να αλλάζει τα δεδομένα. Το τρίτο πρόγραμμα του ESM προσέθεσε άλλα 61,9 δισ. ευρώ. Συνολικά, εκατοντάδες δισεκατομμύρια κινήθηκαν μέσα από μηχανισμούς που παρουσιάστηκαν ως «σωτηρία». Ποιος πήρε τελικά αυτά τα χρήματα;
Τεχνικές αναλύσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι λιγότερο από το 5% των κεφαλαίων κατέληξε στον κρατικό προϋπολογισμό. Το υπόλοιπο διοχετεύθηκε σε αποπληρωμές χρέους, τόκους και παρεμβάσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η εικόνα αυτή ανατρέπει την επίσημη αφήγηση και απαιτεί συγκεκριμένες απαντήσεις, με στοιχεία και αριθμούς.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του Απριλίου 2015, με την οποία μεταφέρθηκαν ταμειακά διαθέσιμα φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αποθεματικά ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη αναγκών ρευστότητας, με διαδικασίες που παραμένουν ασαφείς ως προς τη λογιστική αποτύπωση και τη χρήση των κεφαλαίων.
Οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ θέτουν ευθέως ζήτημα θεσμικής ευθύνης, καθώς καμία κυβέρνηση της μνημονιακής περιόδου δεν κατέθεσε έναν ολοκληρωμένο πίνακα ταμειακών ροών που να συνδέει τις εκταμιεύσεις με τον τελικό αποδέκτη. Καμία δεν παρουσίασε με ακρίβεια ποια ποσά κατευθύνθηκαν σε χρέος, ποια σε τόκους, ποια σε τράπεζες και ποια στον ίδιο τον προϋπολογισμό.
Με την κοινοβουλευτική τους παρέμβαση, ζητούν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την κατάθεση ενοποιημένων στοιχείων, πλήρη ανάλυση των εκταμιεύσεων σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά, καθώς και αναλυτική καταγραφή των πληρωμών προς όλους τους πιστωτές, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ μέχρι τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς και τους ιδιώτες κατόχους ομολόγων.
Ζητούν επίσης πλήρη διαφάνεια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για τις κινήσεις του ΤΧΣ και για τη διαχείριση των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων του Δημοσίου. Απαιτούν την κατάθεση όλων των σχετικών εγγράφων και δεδομένων, ώστε να υπάρξει πραγματικός έλεγχος και όχι αποσπασματική ενημέρωση.
Θα υπάρξει πλήρης διαφάνεια ή συνέχιση της συγκάλυψης;