Με μια ομιλία έντονα φορτισμένη από την ιστορική μνήμη, αλλά στραμμένη ευθέως στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα του σήμερα, ο βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, συνέδεσε από το βήμα της Βουλής την Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας με τη Διεθνή Ημέρα Δημοκρατίας, θέτοντας στο επίκεντρο την Τουρκία, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, τις ατομικές ελευθερίες, τον Προσωπικό Αριθμό και τη θέση της ιστορικής μνήμης στην ελληνική εκπαίδευση.
Ο κ. Βορύλλας άρχισε την τοποθέτησή του από τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, θυμίζοντας έναν κόσμο που επί αιώνες έζησε, δημιούργησε και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου.
«Σήμερα μνημονεύουμε έναν ελληνικό κόσμο που έζησε και δημιούργησε επί αιώνες στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Την Ιωνία, την Καππαδοκία, την Προποντίδα, τη Σμύρνη, τις Κυδωνίες», ανέφερε, μιλώντας για τις κοινότητες με τις εκκλησίες, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα τυπογραφεία, τα εργαστήρια και το εμπόριό τους, για έναν ελληνισμό ακμαίο, μορφωμένο και βαθιά δεμένο με τη γη του.
Ακολούθησε η αναφορά στις διώξεις που άρχισαν από το 1914, στα τάγματα εργασίας, στις εξοντωτικές πορείες προς το εσωτερικό της Ανατολίας, στις λεηλασίες και στις σφαγές, μέχρι την κορύφωση της καταστροφής το 1922.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ περιέγραψε την τραγωδία χωρίς να αφαιρέσει από αυτήν τις πιο σκληρές πτυχές της. Άμαχοι δολοφονήθηκαν, άνδρες οδηγήθηκαν στα Αμελέ Ταμπουρού, γυναίκες και κορίτσια βιάστηκαν και απήχθησαν, παιδιά έμειναν ορφανά, σπίτια λεηλατήθηκαν, κοιμητήρια βεβηλώθηκαν και χριστιανικοί ναοί παραδόθηκαν στις φλόγες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος παρέμεινε κοντά στο ποίμνιό του γνωρίζοντας τι τον περίμενε.
«Ενώ μπορούσε να αναζητήσει σωτηρία, παρέμεινε κοντά στο ποίμνιό του έως ότου βρήκε μαρτυρικό θάνατο. Η μορφή του ανήκει από τότε στην ιστορία του Μικρασιατικού Ελληνισμού», είπε.
Στην ομιλία του έφερε στη συνέχεια τη μαρτυρία του Ηλία Βενέζη, ο οποίος σε ηλικία μόλις 18 ετών συνελήφθη στις Κυδωνίες και οδηγήθηκε στα τάγματα εργασίας. Ο αριθμός 31328, που αργότερα έγινε τίτλος ενός από τα σημαντικότερα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, χρησιμοποιήθηκε από τον Ανδρέα Βορύλλα για να μεταφέρει τη συζήτηση από την ιστορία στο σήμερα.
«Ο άνθρωπος είχε μετατραπεί σε αριθμό. Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτή η πρακτική; Αναφέρομαι βεβαίως στον Προσωπικό Αριθμό και στη σπουδή της κυβέρνησης να τον επιβάλει με κάθε μέσο στους Έλληνες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η αναφορά αυτή αποτέλεσε την είσοδο στο δεύτερο μέρος της ομιλίας του, αφιερωμένο στη Διεθνή Ημέρα Δημοκρατίας της 15ης Σεπτεμβρίου.
«Δημοκρατία σημαίνει ελευθερία του πολίτη, προστασία της ιδιωτικής ζωής, ανεξαρτησία των θεσμών, ελεύθερη ενημέρωση και λογοδοσία της εξουσίας», υπογράμμισε, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση βαρύ θεσμικό αποτύπωμα μέσα από την καθολική εφαρμογή του Προσωπικού Αριθμού, τις υποθέσεις παρακολουθήσεων πολιτικών και δημοσιογράφων και την κατάσταση που, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει διαμορφωθεί στην ελευθερία του Τύπου.
«Η ίδια η Δημοκρατία ζητά απαντήσεις. Ζητά θεσμούς που υπηρετούν τον πολίτη, εξουσία που λογοδοτεί και ελευθερίες που αποτελούν καθημερινό βίωμα», τόνισε.
Από το εσωτερικό μέτωπο πέρασε άμεσα στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική, υπενθυμίζοντας ότι το casus belli παραμένει ενεργό και ότι η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο των τουρκικών διεκδικήσεων απέναντι στην Ελλάδα.
«Η Ελλάδα οφείλει να στέκεται απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό με δύναμη, αποφασιστικότητα και εθνική αυτοπεποίθηση. Τα κυριαρχικά μας δικαιώματα απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και ασκούνται από ένα κυρίαρχο κράτος», δήλωσε.
Ο Ανδρέας Βορύλλας επιτέθηκε ευθέως στην κυβερνητική στρατηγική των λεγόμενων «ήρεμων νερών», θεωρώντας ότι η προσωρινή μείωση της έντασης δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως εγκατάλειψη του τουρκικού αναθεωρητισμού.
«Κάθε υποχωρητικό μήνυμα απέναντι στον αναθεωρητισμό τροφοδοτεί νέες αξιώσεις. Κάθε καθαρή και σταθερή ελληνική θέση οικοδομεί αποτροπή», σημείωσε, για να προσθέσει πως «η ιστορία του Μικρασιατικού Ελληνισμού μάς έχει διδάξει πόσο ακριβά μπορεί να πληρώσει ένα έθνος την αυταπάτη ότι ο αναθεωρητισμός υποχωρεί επειδή για ένα διάστημα χαμηλώνει τη φωνή του».
Το τελευταίο μέτωπο που σχολίασε ήταν εκείνο της Παιδείας και της πολιτισμικής ταυτότητας, καταγγέλλοντας ότι οι συνεχείς αλλαγές σε προγράμματα, βιβλία και παιδαγωγικές προτεραιότητες οδηγούν στη σταδιακή αποδυνάμωση της ιστορικής συνείδησης.
Παράλληλα άσκησε σκληρή κριτική σε σύγχρονες πολιτιστικές επιλογές, αναφερόμενος στην προβολή queer και drag εκδηλώσεων στην Αθήνα και υποστηρίζοντας ότι η κρατική και κοινωνική προβολή τέτοιων προτύπων εξελίσσεται την ίδια στιγμή που η ιστορία, η παράδοση και η πολιτισμική συνέχεια του Ελληνισμού υποχωρούν στον δημόσιο χώρο.
«Ένας τέτοιος εκσυγχρονισμός οδηγεί στην παρακμή. Έφτασαν πια οι Έλληνες να γίνονται ένας λαός αποκομμένος από την ιστορική και ηθική του παρακαταθήκη, για να γίνει ευκολότερα ένας λαός χωρίς προσανατολισμό», ανέφερε.
Ολοκληρώνοντας, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ζήτησε η Μικρά Ασία να αποκτήσει κεντρική θέση στη διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας, ώστε οι νεότερες γενιές να γνωρίζουν τον ελληνισμό πριν από το 1922, τις διώξεις, τη Γενοκτονία, την προσφυγιά και τη συμβολή των Μικρασιατών στην αναγέννηση της Ελλάδας.
«Αυτοί οι άνθρωποι ήρθαν ρημαγμένοι και μέσα σε λίγα χρόνια άλλαξαν την ίδια την Ελλάδα», τόνισε, αποδίδοντας στη μνήμη της Μικρασιατικής Καταστροφής το περιεχόμενο μιας ζωντανής εθνικής παρακαταθήκης που, όπως υπογράμμισε σε ολόκληρη την τοποθέτησή του, αφορά την εθνική κυριαρχία, τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.