Ακόμη και μια τηλεόραση που παίζει ειδήσεις ή ένα ραδιόφωνο σε ένα μικρό κατάστημα μπορεί να γίνει αιτία οικονομικών απαιτήσεων από Οργανισμούς Συλλογικής Διαχείρισης (ΟΣΔ). Επαγγελματίες που χρησιμοποιούν τις συσκευές αυτές για την ενημέρωση των πελατών τους ή για την εξυπηρέτηση όσων περιμένουν στον χώρο βρίσκονται, σύμφωνα με καταγγελίες, αντιμέτωποι με δυσανάλογες χρεώσεις, εξώδικα και διεκδικήσεις ποσών για προηγούμενα έτη.
Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, Σπύρος Τσιρώνης, φέρνει το ζήτημα στη Βουλή με Ερώτηση προς τους Υπουργούς Πολιτισμού και Ανάπτυξης, ζητώντας αλλαγές στο σύστημα καταβολής πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων από τις ελληνικές επιχειρήσεις. Η παρέμβασή του αφορά καταστήματα λιανικής, ιατρεία, κομμωτήρια, συνεργεία, χώρους αναμονής, καφενεία, σουβλατζίδικα και άλλες μικρές επιχειρήσεις που διαθέτουν τηλεοπτικούς ή ραδιοφωνικούς δέκτες.
Στην Ερώτησή του περιγράφει ένα σύστημα στο οποίο ο ίδιος επαγγελματίας μπορεί να δέχεται οικονομικές απαιτήσεις από τρεις ή τέσσερις διαφορετικούς οργανισμούς, ανάλογα με τα δικαιώματα που εκπροσωπεί ο καθένας. Οι διεκδικήσεις, όπως επισημαίνει, μπορεί να αφορούν και προηγούμενα έτη, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται οικονομικές υποχρεώσεις που δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τη λειτουργία των μικρών επιχειρήσεων.
Ο Τσιρώνης θέτει ιδιαίτερα το ζήτημα των επαγγελματικών χώρων όπου η μουσική και η ψυχαγωγία δεν αποτελούν μέρος της εμπορικής δραστηριότητας. Ένα κομμωτήριο που έχει ανοιχτή την τηλεόραση για την ενημέρωση των πελατών, ένα συνεργείο όπου ακούγεται χαμηλόφωνα το ραδιόφωνο ή ένα μικρό κατάστημα εστίασης που μεταδίδει ειδήσεις αντιμετωπίζονται, κατά τον βουλευτή, με κριτήρια τα οποία χρειάζονται ουσιαστική επανεξέταση.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις τηλεοράσεις που λειτουργούν χωρίς ήχο, καθώς και στις επιχειρήσεις που παρακολουθούν αποκλειστικά ενημερωτικά προγράμματα. Ζητά να εξεταστεί η απαλλαγή τους από χρεώσεις για προστατευόμενη μουσική, όταν δεν πραγματοποιείται αντίστοιχη χρήση, και να θεσπιστούν σαφείς προϋποθέσεις που θα επιτρέπουν στους επαγγελματίες να γνωρίζουν εκ των προτέρων τις υποχρεώσεις τους.
Στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής παρέμβασης βρίσκεται επίσης η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βουλευτής επικαλείται τις αποφάσεις C-135/10 και C-162/10, οι οποίες εξετάζουν υπό διαφορετικές πραγματικές συνθήκες την έννοια της «παρουσίασης στο κοινό» και την υποχρέωση καταβολής αμοιβής για τη χρήση προστατευόμενων ηχογραφημάτων.
Η ευρωπαϊκή νομολογία προβλέπει ότι η αξιολόγηση εξαρτάται από τα πραγματικά χαρακτηριστικά κάθε περίπτωσης, όπως τον τρόπο μετάδοσης, το κοινό στο οποίο απευθύνεται και τον ρόλο της χρήσης στην παρεχόμενη υπηρεσία. Ο Τσιρώνης ζητά να αποσαφηνιστεί η εφαρμογή αυτών των κριτηρίων στην ελληνική αγορά, ώστε να αποφεύγονται δυσανάλογες χρεώσεις και να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για τους επαγγελματίες.
Παράλληλα, αναδεικνύει το ζήτημα των οικονομικών απαιτήσεων που προκύπτουν όταν ένα ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό πρόγραμμα έχει ήδη αδειοδοτηθεί για την αρχική μετάδοσή του. Ζητά να επανεξεταστούν οι χρεώσεις που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις για τη χρήση των δεκτών τους και να εξασφαλιστεί ότι κάθε απαίτηση στηρίζεται σε συγκεκριμένο δικαίωμα και σε πραγματική χρήση προστατευόμενου περιεχομένου.
Ένα από τα βασικά αιτήματα της Ερώτησης είναι η δημιουργία ενιαίου φορέα ή ηλεκτρονικής πλατφόρμας είσπραξης. Για τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν μουσική με ειδική άδεια, ο βουλευτής προτείνει έναν απλούστερο μηχανισμό, μέσω του οποίου ο επαγγελματίας θα καταβάλλει μία συνολική αμοιβή, η οποία στη συνέχεια θα κατανέμεται στους δικαιούχους μέσω των αρμόδιων οργανισμών.
Η πρόταση αποσκοπεί στον περιορισμό της γραφειοκρατίας και των επαναλαμβανόμενων διαδικασιών είσπραξης, με σαφείς κανόνες για το ύψος των αμοιβών και για τα δικαιώματα που καλύπτει κάθε πληρωμή.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ζητά από την κυβέρνηση να εξετάσει νομοθετικές απαλλαγές για συγκεκριμένες κατηγορίες επιχειρήσεων, να αποσαφηνίσει την εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομολογίας και να προχωρήσει σε ένα απλούστερο και δικαιότερο σύστημα καταβολής δικαιωμάτων.
Η κοινοβουλευτική παρέμβαση του φέρνει στο προσκήνιο ένα ακόμη ζήτημα που επιβαρύνει την καθημερινότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Οι αρμόδιοι υπουργοί καλούνται να εξηγήσουν με ποια κριτήρια προσδιορίζονται οι χρεώσεις, πώς ελέγχεται η αναλογικότητά τους και ποιες αλλαγές προτίθενται να προωθήσουν, διασφαλίζοντας τόσο τα δικαιώματα των δημιουργών όσο και τη δίκαιη αντιμετώπιση των επαγγελματιών.
Loading Viewer...