Η κυβέρνηση, διά του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, επιδίδεται σε ένα διαρκές επικοινωνιακό σόου με θριαμβευτικές εξαγγελίες περί δήθεν στήριξης της ελληνικής οικογένειας. Όμως, η σκληρή πραγματικότητα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΤΑ) και την ελληνική περιφέρεια απογυμνώνει το μέγεθος της κυβερνητικής αποτυχίας και υποκρισίας.
Στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα (5–7 Νοεμβρίου 2026), το οποίο διεξήχθη σε συνθήκες πρωτοφανούς δημοσιονομικής ασφυξίας, αποτυπώθηκε με επίσημα στοιχεία η ασφυξία στην οποία έχουν περιέλθει οι Δήμοι και οι δημοτικές κοινωνικές δομές:
- Χρηματοδοτικό κενό 2,36 δισ. ευρώ ετησίως: Το πραγματικό λειτουργικό κόστος των Δήμων ανέρχεται στα 5,4 δισ. ευρώ, ενώ η χρηματοδότηση μέσω των ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι) φτάνει μόλις τα 3,04 δισ. ευρώ.
- Αποψίλωση προσωπικού: Το ανθρώπινο δυναμικό των Δήμων έχει μειωθεί κατά 30% από το 2010, με περίπου 35.000 κενές θέσεις να καταγράφονται σήμερα.
- Αβεβαιότητα στις παιδικές δομές: Οι Δήμοι, ιδίως οι μικροί, ορεινοί και νησιωτικοί, παλεύουν ακόμη και για τα αυτονόητα, διεκδικώντας παράταση της αδειοδότησης των παιδικών σταθμών, συντήρηση και αναβάθμιση των βρεφονηπιακών σταθμών, μόνιμες θέσεις εργασίας για τις κοινωνικές δομές και ένα Εθνικό Πρόγραμμα Παιδικής Φροντίδας.
- Συρρίκνωση δημοτικών ΚΔΑΠ (Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών): Η εικόνα έχει αλλοιωθεί εις βάρος του δημόσιου χαρακτήρα τους, καθώς πλέον περίπου τα 2/3 των δομών ανήκουν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και μόλις το 1/3 στους Δήμους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕΤΑΑ (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης).
Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας συνειδητής πολιτικής επιλογής: της οικονομικής ασφυξίας και υποχρηματοδότησης των Δήμων, του στραγγαλισμού των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού και της σταδιακής παράδοσης ενός κρίσιμου κοινωνικού αγαθού στην ιδιωτική αγορά. Οι Δήμοι αφέθηκαν γυμνοί από πόρους και εργαλεία, ανήμποροι να στηρίξουν τις τοπικές κοινωνίες, την ώρα που τα προγράμματα επιδότησης διοχετεύονται κατά κύριο λόγο σε ιδιωτικές δομές.
Το τίμημα αυτής της ανάλγητης πολιτικής το πληρώνουν οι ελληνικές οικογένειες. Γονείς που δεν βρίσκουν θέση για τα παιδιά τους σε δημοτική δομή αναγκάζονται είτε να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για ιδιωτικές λύσεις είτε να οδηγηθούν στην έξοδο από την αγορά εργασίας, με τη μητέρα να επωμίζεται, για ακόμη μία φορά, το βάρος της κρατικής απουσίας.
Πώς τολμά η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι στηρίζει τα νέα ζευγάρια, όταν τους αρνείται ακόμη και το αυτονόητο δικαίωμα σε έναν δημοτικό παιδικό σταθμό;
Η εγκατάλειψη των κοινωνικών υποδομών στην επαρχία είναι ο βασικός μοχλός ερήμωσης της υπαίθρου και επιδείνωσης του δημογραφικού μαρασμού. Ένας νέος άνθρωπος δεν μπορεί να μείνει και να δημιουργήσει οικογένεια στον τόπο του, όταν το κράτος τον αντιμετωπίζει ως πολίτη β΄ κατηγορίας, στερώντας του τη στοιχειώδη στήριξη για τη φροντίδα των παιδιών του.
Η ΝΙΚΗ αναγνωρίζει τον αγώνα των ανθρώπων της ΤΑ, οι οποίοι μάχονται καθημερινά για την επιβίωση των τόπων τους μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον εγκατάλειψης. Η ίδια αγωνία των τοπικών κοινωνιών για την έλλειψη αρμοδιοτήτων και αναγκαίων πόρων αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και στο πρόσφατο συνέδριο της ΑΣΠΕ (Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος) στο Καρπενήσι (3–4 Οκτωβρίου 2026).
Για τη ΝΙΚΗ, η αναβάθμιση των Δήμων και η περιφερειακή αναγέννηση αποτελούν τον κεντρικό μοχλό για τη δημογραφική ανάκαμψη της πατρίδας μας. Το Κίνημα θα κάνει πράξη την ουσιαστική αποκέντρωση. Θα σταθεί έμπρακτα δίπλα στην ΤΑ, αποδίδοντάς της πραγματικές αρμοδιότητες και επαρκείς πόρους, ώστε οι Δήμοι να μπορούν να ασκούν ισχυρή δημογραφική και κοινωνική πολιτική.
Η φροντίδα κάθε παιδιού είναι αδιαπραγμάτευτο δημόσιο κοινωνικό αγαθό και η ΝΙΚΗ, σε συνεργασία με τους Δήμους, θα αγωνιστεί για να εξασφαλιστεί δωρεάν πρόσβαση σε βρεφονηπιακό σταθμό για κάθε παιδί, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.