Με χαρά ο ορθόδοξος ελληνικός λαός πληροφορήθηκε την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1) να εγγράψει στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας τον όσιο γέροντα Χριστοφόρο τον Παπουλάκο (†18 Ιανουαρίου 1861), τον «Απόστολο του Νέου Ελληνισμού»,
ο οποίος, τον 19ο αιώνα, γύρισε την ελεύθερη, μικροσκοπική τότε Ελλάδα («ελεύθερη» μεν, υποταγμένη όμως στη Δύση μέσω της Βαυαροκρατίας) και δίδαξε τους ανθρώπους λόγο Θεού, φέρνοντας την ειρήνη σε αμέτρητες ψυχές, όπως είχε κάνει παλαιότερα ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
Ο άγιος Χριστοφόρος συγχρόνως άσκησε κριτική στην αντιθρησκευτική πολιτική των Βαυαρών, με συνέπεια τη δίωξή του και, έπειτα από δραματικά επεισόδια, τον εγκλεισμό του και την τελείωσή του στην ιερά μονή Παναχράντου της Άνδρου.
Απότον ορθόδοξο λαό μας ο Παπουλάκοςπάντοτε αντιμετωπίστηκε ως μια φωνή της συνείδησής μας. Φωνή, που μας καλεί να θυμόμαστε τον εαυτό μας, να συνειδητοποιούμε ποιοι είμαστε και ποιες είναι οι ρίζες μας, να εκτιμούμε τους πνευματικούς θησαυρούς μας και, αξιοποιώντας τους, να πορευόμαστε προς την αληθινή πρόοδο και την αληθινή ελευθερία.
Η αγιοκατάταξη του Παπουλάκου είναι εξαιρετικά σημαντική για την ανάκτηση της αυτοσυνειδησίας μας και είναι αναμενόμενο να προκαλέσει αντιδράσεις, από κύκλους (αθέων, αλλά και χριστιανών) που τον παρερμηνεύουν ως οπισθοδρομικό και φανατικό, εφόσον ο άγιος διακήρυσσε πως «τα άθεα γράμματαθα καταστρέψουν τον τόπο μας».
Τα άθεα γράμματα δεν είναι η καλλιέργεια των επιστημών, αλλά η χωρίς ενδοιασμούς εκμετάλλευσή τους για ιδιοτελείς σκοπούς, αντί για το πραγματικό συμφέρον των ανθρώπων – καθώς και η ιδεολογική χρήση της επιστημονικής προόδου για την επιστημονικοφανή προώθηση του αθεϊσμού. Και ο ψευδής «εκσυγχρονισμός», που στηλίτευσε ο άγιος, δεν είναι η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων μέσω των δυνατοτήτων του σύγχρονου τρόπου ζωής, αλλά η μετατροπή τους σε θύματα εκμετάλλευσης για την κερδοσκοπία των επιτηδείων, με γνωστά αποτελέσματα, που πολλοί τα επισημαίνουν, αλλά κανείς δεν τολμά να τα αντιμετωπίσει: νέες μορφές εξάρτησης, απομόνωση, εξαγρίωση και εξουθένωση.
Τα φαινόμενα αυτά γίνονται ολοένα και εντονότερα, γι’ αυτό και η στροφή προς τα διδάγματα των πραγματικών διδασκάλων του Γένους μας και προς τους αγίουςμας, ως πρότυπα ζωής, γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική. Κυριολεκτικά, όλα όσα ζητά ο σύγχρονος άνθρωπος, όχι μόνο στην πατρίδα μας, μα σε ολόκληρο τον κόσμο, όλα εκείνα, για τα οποία διψά, αγωνιά και αγωνίζεται, θα τα βρει αν του επιτρέψουν να τα αναζητήσει προς τη σωστή κατεύθυνση. Ζητά αγάπη, αξιοπρέπεια, σεβασμό και αυτοσεβασμό, κατανόηση, γαλήνη, αρμονία με το περιβάλλον, πνευματική και ηθική ανάπτυξη – και στο τέλος όλων, έστω κι αν δεν το γνωρίζει ή δεν το αντιλαμβάνεται, ζητά Χριστό.
Αυτός είναι ο πολιτισμός μας και σήμερα άναψε ένας ακόμη φάρος του. Η επίσημη αναγνώριση της αγιότητας του οσίου Χριστοφόρου του Παπουλάκου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
ΝΙΚΗ – Θεματική Ομάδα Πολιτισμού
syntonismos_thematikwn@nikh.gr
(1) Βλ. «Στο αγιολόγιο της Εκκλησίας ο γέροντας Χριστοφόρος (Παπουλάκος)», https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/65002-sto-agiologio-tis-ekklisias-o-gerontas-xristoforos-papoulakos. Επίσης: «Η Ιερά Μητρόπολις Καλαβρύτων για την αγιοκατάταξη του Γέροντος Χριστοφόρου (Παπουλάκου)», https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/65003-i-i-m-kalavryton-gia-tin-agiokatataksi-tou-gerontos-xristoforou-papoulakou.