Η φετινή ΔΕΘ απέδειξε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος της κοινωνίας. Δεν είναι μόνο οι λίγες και καθυστερημένες παροχές, είναι και οι ολόκληρες κατηγορίες πολιτών που δεν άκουσαν τίποτα για τα δικά τους προβλήματα.
1. Χαμηλόμισθοι νέοι εργαζόμενοι και χαμηλοσυνταξιούχοι
Οι αλλαγές στις κλίμακες φορολογίας εισοδήματος που ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό και συγκεκριμένα οι αυξήσεις στα αφορολόγητα όρια και οι μειώσεις στους συντελεστές φόρου δεν αφορούν αυτές τις πολυπληθείς κατηγορίες φορολογουμένων, τα πενιχρά εισοδήματα των οποίων βρίσκονται ήδη κάτω από το αφορολόγητο όριο των 8.632 ευρώ. Τα μόνα μέτρα που θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν είναι οι μειώσεις στους συντελεστές των έμμεσων φόρων, δηλαδή του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης (ΕΦΚ). Διότι, ως γνωστόν, οι έμμεσοι φόροι πλήττουν δυσανάλογα με πολύ μεγαλύτερη μείωση του διαθεσίμου εισοδήματος τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα. Και είναι γνωστό τοις πάσι ότι η τροφοδοτούμενη από τους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ και ΕΦΚ ακρίβεια στην ελληνική αγορά είναι υπ’ αριθμόν 1 παράγοντας περαιτέρω φτωχοποίησης των ήδη φτωχότερων πολιτών.
2. Αγρότες και κτηνοτρόφοι
Ούτε μέτρα για το ενεργειακό κόστος, ούτε στήριξη για τις χαμηλές τιμές παραγωγού, ούτε σχέδιο για τη διατροφική αυτάρκεια. Οι αγρότες μνημονεύθηκαν μόνο φορολογικά, αλλά το πρόβλημα είναι υπαρξιακό: πολλοί εγκαταλείπουν το επάγγελμα.
3. Μικρομεσαίοι επιχειρηματίες
Οι ΜμΕ, ραχοκοκαλιά της οικονομίας με 700.000 επιχειρήσεις, έμειναν χωρίς στήριξη. Ούτε μείωση ασφαλιστικών εισφορών, ούτε κίνητρα για ψηφιακή μετάβαση. Οι υπερεκπτώσεις επενδύσεων αφορούν λίγες μεγάλες εταιρείες, αφήνοντας τους μικρούς εκτός παιχνιδιού.
4. Δημόσιοι υπάλληλοι και εκπαιδευτικοί
Η αόριστη αναφορά σε «νέο μισθολόγιο» αφήνει τους εκπαιδευτικούς και τους υγειονομικούς στο έλεος της ακρίβειας. Χιλιάδες αναπληρωτές ζουν σε αυτοκίνητα σε νησιά λόγω ενοικίων, και το κράτος απουσιάζει.
5. Υγειονομικοί και ΕΣΥ
Ούτε μία λέξη για μόνιμες προσλήψεις. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές παραιτούνται, τα ΤΕΠ καταρρέουν, και η κυβέρνηση παριστάνει ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει. Το ΕΣΥ βυθίζεται στη σιωπή της εξουσίας.
6. ΑμεΑ και χρόνια πάσχοντες
Οι πιο ευάλωτοι, που ζουν με ελάχιστα επιδόματα, έμειναν αόρατοι. Ούτε αύξηση επιδομάτων, ούτε νέες δομές στήριξης, ούτε μέτρα για προσβασιμότητα. Η κοινωνική πολιτική έμεινε κενό γράμμα.
7. Νησιώτες
Μείωση ΦΠΑ μόνο σε μικρά ακριτικά νησιά. Η Κρήτη, η Ρόδος, η Κέρκυρα μένουν εκτός, ενώ η ακρίβεια σε τρόφιμα και καύσιμα είναι εκρηκτική. Η νησιωτικότητα αγνοείται.
8. Δανειολήπτες – Πλειστηριασμοί
Η μόνη αναφορά ήταν στον εξωδικαστικό μηχανισμό, που έτσι κι αλλιώς στην πράξη είναι αποτυχημένος:
- 7 στις 10 αιτήσεις απορρίπτονται από τις τράπεζες και τα funds.
- Η διαδικασία είναι αργή και γραφειοκρατική.
- Δεν προστατεύει αποτελεσματικά την πρώτη κατοικία.
Χιλιάδες οικογένειες παραμένουν όμηροι των funds και των πλειστηριασμών.
9. Δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο
Από τις αρχές του 2025 υπήρχαν διαρροές για παρέμβαση. Χιλιάδες οικογένειες έχουν βρεθεί με χρέος πολλαπλάσιο του αρχικού λόγω της ισοτιμίας. Στη ΔΕΘ, όμως, ούτε λέξη. Άλλη μία κατηγορία που εγκαταλείφθηκε.
10. Η κοροϊδία σε βάρος των τριτέκνων : Παραμένουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας
Ένα ακόμη ηχηρό κενό στην ομιλία του πρωθυπουργού ήταν η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην ουσιαστική εξίσωση των τριτέκνων με τους πολύτεκνους. Εδώ και χρόνια, οι τρίτεκνες οικογένειες αγωνίζονται για ίση μεταχείριση σε φορολογικά, επιδοματικά και κοινωνικά ζητήματα. Ωστόσο, για άλλη μία φορά, η κυβέρνηση προτίμησε να τους αφήσει στο περιθώριο, παρά το γεγονός ότι μιλάμε για περίπου 108.000 οικογένειες.
Η δικαιολογία ότι «το μέτρο κοστίζει» δεν πείθει κανέναν. Όταν η ίδια κυβέρνηση επιλέγει να χαρίσει προνόμια σε μεγάλες επιχειρήσεις και να μειώνει τη φορολογία στα υψηλότερα εισοδήματα, η άρνηση στήριξης των τριτέκνων μοιάζει όχι μόνο με αδικία, αλλά με εσκεμμένη πολιτική επιλογή.
Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δημογραφική κατάρρευση: το 2024 οι γεννήσεις ήταν κάτω από 75.000, αριθμός χαμηλότερος ακόμη και σε σύγκριση με τα χρόνια της μνημονιακής κρίσης. Σε αυτή την τραγική συγκυρία, η κυβέρνηση όφειλε να στηρίξει κάθε οικογένεια που αποφασίζει να φέρει στον κόσμο περισσότερα παιδιά. Αντί αυτού, η επιλογή της στέλνει το μήνυμα ότι οι τριτέκνοι «δεν χωρούν» στις προτεραιότητες του κράτους.
11. Σιωπή για την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων : Μια κραυγαλέα αδικία που συνεχίζεται
Ανάμεσα στις πολλές απογοητεύσεις της φετινής ΔΕΘ, ξεχωρίζει η πλήρης σιωπή του πρωθυπουργού για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης των συνταξιούχων. Μιλάμε για ένα χαράτσι που επιβάλλεται εδώ και χρόνια σε περίπου 800.000 συνταξιούχους, υποτίθεται για να χρηματοδοτεί τον ΑΚΑΓΕ – τον «κουμπαρά» των μελλοντικών γενεών. Με απλά λόγια, οι σημερινοί συνταξιούχοι καλούνται να χρηματοδοτούν τις συντάξεις του μέλλοντος, την ώρα που οι ίδιοι παλεύουν με μειωμένα εισοδήματα, ακρίβεια και φάρμακα που δεν καλύπτονται από το ταμείο. Πρόκειται για την επιτομή της αδικίας: να πληρώνουν οι άνθρωποι που έχουν ήδη φορολογηθεί και εισφέρει σε όλη τους τη ζωή για να στηρίξουν έναν μηχανισμό που δεν εγγυάται ούτε καν τη δική τους αξιοπρεπή διαβίωση.
Η κυβέρνηση είχε κάθε ευκαιρία να ανακοινώσει τουλάχιστον έναν οδικό χάρτη κατάργησης ή σταδιακής μείωσης αυτής της εισφοράς. Αντί αυτού, προτίμησε να αποσιωπήσει εντελώς το ζήτημα. Γιατί; Διότι είναι πιο εύκολο να στηρίζεις τα δημόσια ταμεία στις πλάτες των συνταξιούχων, μιας κατηγορίας που θεωρείται «δεδομένη» πολιτικά, παρά να προχωράς σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού. Το μήνυμα είναι σαφές: οι σημερινοί συνταξιούχοι παραμένουν ο σιωπηρός χρηματοδότης του κράτους, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Αντί να ανταμείβονται για δεκαετίες δουλειάς και εισφορών, βλέπουν την πολιτεία να τους αντιμετωπίζει σαν δεξαμενή άντλησης πόρων. Κι όλα αυτά σε μια εποχή που η προσωπική διαφορά θα συνεχίσει να τους κρατά εγκλωβισμένους ως το 2027, στερώντας τους τις όποιες αυξήσεις.
12. Ξεχάστηκαν και οι συνεπείς φορολογούμενοι
Σε ένα “ιστορικό” πακέτο 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, ούτε μία λέξη δεν αφιερώθηκε στους συνεπείς φορολογούμενους που στηρίζουν με τις πλάτες τους το ελληνικό κράτος. Αυτή η κραυγαλέα παράλειψη αποκαλύπτει με τον πιο σκληρό τρόπο την πλήρη αποσύνδεση της κυβέρνησης από τις αρχές της δικαιοσύνης και της αναλογικότητας.
Ενώ στη Γερμανία οι συνεπείς φορολογούμενοι λαμβάνουν χρηματικά έπαθλα, δημόσια αναγνώριση και ειδικές λοταρίες με βραβεία έως 1.000 ευρώ, στην Ελλάδα του Μητσοτάκη η συνέπεια όχι μόνο δεν ανταμείβεται, αλλά τιμωρείται με συνεχείς φορολογικές επιβαρύνσεις. Χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία και το Βέλγιο έχουν καθιερώσει φορολογικές πιστώσεις για όσους τηρούν τις υποχρεώσεις τους, ενώ στην Ελλάδα οι έντιμοι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν για τις παραβάσεις των άλλων.
Το κράτος μας, που διαθέτει έναν από τους πιο σύνθετους φορολογικούς κώδικες της Ευρώπης και μια αρμάδα από εκατοντάδες ελεγκτές, μοιάζει να έχει απεριόριστη φαντασία όταν πρόκειται να βρει τρόπους να στηρίξει τους παραβάτες. Ρυθμίσεις, διευκολύνσεις, συμψηφισμοί – όλα αυτά προσφέρονται γενναιόδωρα σε όσους αδυνατούν ή αρνούνται να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους. Όμως για τον συνεπή φορολογούμενο που πληρώνει στην ώρα του και ακέραια τα χρέη του; Απολύτως τίποτα.
Αυτή η στρεβλή και αντιπαραγωγική λογική είναι άδικη και καταστροφική. Στέλνει το σαφές μήνυμα ότι η συνέπεια δεν έχει αξία, ότι οι έντιμοι πολίτες υφίστανται άδικη μεταχείριση ενώ το σύστημα επιβραβεύει την παραβατικότητα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο καταστρέφει κάθε έννοια φορολογικής δικαιοσύνης, αλλά συστηματικά μετατρέπει τη συνέπεια σε τίμημα και την παραβατικότητα σε εργαλείο ανταμοιβής. Αυτή είναι η πραγματική τους “μεταρρύθμιση” – η πλήρης ανατροπή κάθε έννοιας δικαιοσύνης και αξιοκρατίας στο φορολογικό σύστημα.
Αντώνης Καλόγηρος,
Γιώργος Παλαιτσάκης,
Κωνσταντίνος Αγγέλου
Θ.Ο. Εθνικής Οικονομίας της ΝΙΚΗΣ