Διαβατήριο αναξιοπιστίας και σε καμία περίπτωση αξιοπιστίας όπως ισχυρίστηκε, τα όσα είπε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο.
Ιδίως αυτά που αφορούν στην οικονομική κατάσταση των πολιτών, στην ακρίβεια που βιώνουν, στους άδικους φόρους που πληρώνουν.
Για ακόμα μια φορά δικαιολόγησε τη μόνιμη ακρίβεια ως “εισαγόμενη”, συνδέοντάς τη με την παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική αναταραχή. Για ακόμα μια φορά περιαυτολόγησε για φόρους που συνεχώς μειώνει, ξεχνώντας, προφανώς, ΦΠΑ και Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, οι οποίοι αποτελούν βρόγχο για όλους και κυρίως τους πιο ευάλωτους.
Για ακόμα μια φορά κατέφυγε στα αγαπημένα του τεχνοκρατικά τρικ θέτοντας τις εντυπωσιακές στο άκουσμα, “90 προτεραιότητες”, έτσι αόριστα, χωρίς παραμέτρους, χωρίς dead lines.
Το ερώτημα δεν είναι πόσες προτεραιότητες μετρά ο κ. Μητσοτάκης, αλλά πόσα από τα προβλήματα των πολιτών σκοπεύει επιτέλους να αντιμετωπίσει.
Διότι, ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, δεν αρκεί να επικαλείται κανείς όσα σχεδιάζει. Οφείλει πρωτίστως να λογοδοτεί για όσα έχει πράξει.