Από το Τατόι και τα Βίλια έως το Πόρτο Γερμενό, τον Υμηττό, το Χαϊδάρι, τα Βριλήσσια και το Χαλάνδρι, η Αττική πληρώνει το βαρύ τίμημα μιας πολιτικής που απέτυχε στην πρόληψη, στον σχεδιασμό και στον συντονισμό.
Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική. Με το 59% των δασών της καμένο, η Αττική έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο κρανίου τόπο. Από τα περίπου 1.230.000 στρέμματα δασικών εκτάσεων, περισσότερα από 732.000 στρέμματα έγιναν στάχτη την περίοδο 2019-2026 – επί κυβέρνησης Μητσοτάκη – αφήνοντας πίσω τους ανυπολόγιστη περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική καταστροφή.
Για τη ΝΙΚΗ, η τραγωδία που βιώνει η Αττική είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, εγκατάλειψης της πρόληψης και ενός μοντέλου Πολιτικής Προστασίας που αποδεικνύεται ανεπαρκές κάθε καλοκαίρι. Η χώρα χρειάζεται ριζική αλλαγή φιλοσοφίας, με την πρόληψη να προηγείται της καταστολής και τον σχεδιασμό να αντικαθιστά τον αυτοσχεδιασμό.
Στο πλαίσιο αυτό, η ΝΙΚΗ προτείνει:
Επανασύσταση της Δασικής Υπηρεσίας, με πλήρη επιστροφή των αρμοδιοτήτων πρόληψης και δασοπυρόσβεσης, όπως ίσχυε πριν από το 1998, με επικουρικό και υποστηρικτικό ρόλο του Πυροσβεστικού Σώματος, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των εθελοντών.
Συστηματική πρόληψη, με συνεχή απομάκρυνση της καύσιμης ύλης, καθαρισμό των δασών, συντήρηση και διάνοιξη δασικών δρόμων και έλεγχο της λειτουργίας των πυροσβεστικών κρουνών.
Δημιουργία πράσινων αντιπυρικών ζωνών 500 μέτρων, ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό για τον αστικό ιστό, αξιοποίηση σύγχρονων συστημάτων έγκαιρης πυρανίχνευσης και διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα των εναέριων μέσων.
Περιφερειακή αναδιοργάνωση, με άμεση λειτουργία των 13 Περιφερειακών Επιχειρησιακών Κέντρων Πολιτικής Προστασίας, ενίσχυση των ΤΕΣΟΠΠ και ουσιαστική εκπαίδευση των πολιτών.
Η Ελλάδα δεν καίγεται επειδή φυσάει. Καίγεται γιατί η πρόληψη εγκαταλείφθηκε, ο σχεδιασμός αποδείχθηκε ανεπαρκής και η κυβέρνηση επέλεξε να επενδύσει περισσότερο στην επικοινωνιακή διαχείριση των καταστροφών παρά στην αποτροπή τους.
Αντί, λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης να αναζητά διαρκώς άλλοθι στην “κλιματική αλλαγή”, ας αναλάβει επιτέλους την πολιτική ευθύνη για τις επιλογές του. Και αν αδυνατεί να προστατεύσει ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και τον φυσικό πλούτο της πατρίδας, ας ανοίξει τον δρόμο για τη μόνη αλλαγή που χρειάζεται σήμερα η χώρα, την κυβερνητική αλλαγή.