Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την άνανδρη δολοφονία του Τάσσου Ισαάκ στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας. Τριάντα χρόνια από τη μέρα που το τουρκικό βαθύ κράτος με την προβιά Γκρίζων Λύκων σήκωσε για ακόμα μια φορά χέρι απέναντι στον ελληνισμό. Τριάντα χρόνια με ένα έγκλημα να παραμένει ατιμώρητο και μια πληγή ανεπούλωτη.
Ο Τάσσος Ισαάκ, το καλοκαίρι του 1996, 22 χρόνια μετά την εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στη Μεγαλόνησο, έκανε το αυτονόητο για κάθε Έλληνα, ορθώνοντας το ανάστημά του απέναντι στις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις, απαιτώντας την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ. Και έπεσε υπέρ πατρίδος, μόνος και άοπλος απέναντι σε πολλούς. Το έγκλημα θα ολοκληρωθεί λίγες ημέρες αργότερα με τη δολοφονία και του Σολωμού Σολωμού.
Η 11η Αυγούστου, όπως και επόμενες ημέρες, είναι ημέρες θλίψης και υπόμνησης, με τα δύο αυτά εγκλήματα να παραμένουν ατιμώρητα παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και παρά τα εντάλματα σύλληψης που έχουν εκδοθεί για τους δολοφόνους που απολαμβάνουν την ασυλία της Τουρκίας και, ας μη κρυβόμαστε, της διεθνούς κοινότητας.
Η σύλληψη και η καταδίκη των δολοφόνων του Τάσσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, είναι το αυτονόητο αίτημα που διατυπώνει το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα ΝΙΚΗ.
Η σκέψη και η ψυχή μας βρίσκεται στη Μεγαλόνησο. Η φωνή μας ενώνεται με τις φωνές των οικογενειών των αγνοούμενων και των ηρώων του πατριωτικού αγώνα της αδελφής Κύπρου. Κανείς δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται και προειδοποιούμε άπαντες να μην διανοηθούν να φέρουν έναν νέο σχέδιο Ανάν.

-1024x551.jpg)