Με μια κοινωνικά αιχμηρή παρέμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής, ο βουλευτής Α΄ Ανατολικής Αττικής της ΝΙΚΗΣ, Τάσος Οικονομόπουλος, τοποθετήθηκε επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για τον Προσωπικό Βοηθό, την Πρώιμη Παρέμβαση, τις ενεργητικές πολιτικές για άτομα με αναπηρία και τις ρυθμίσεις στεγαστικής πολιτικής.
Ο κ. Οικονομόπουλος ανέδειξε από την πρώτη στιγμή τον πραγματικό πυρήνα του ζητήματος, επισημαίνοντας ότι το νομοσχέδιο αφορά χιλιάδες συμπολίτες μας με αναπηρία, τις οικογένειές τους και τον τρόπο με τον οποίο το κράτος αντιλαμβάνεται την κοινωνική του αποστολή. Με καθαρή αναφορά στην ανθρώπινη διάσταση του προβλήματος, τόνισε πως «οι βασανιζόμενοι συμπολίτες μας και οι συγγενείς τους χρειάζονται αμέριστη τη στήριξη της Πολιτείας» και μάλιστα γενναιόδωρα, κάτι που, όπως σημείωσε, δεν εξασφαλίζεται από το παρόν σχέδιο νόμου.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υπογράμμισε ότι η κοινωνική πολιτική κρίνεται στην πράξη και όχι στις διακηρύξεις, λέγοντας πως «ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία αντιμετωπίζει τους ευάλωτους ανθρώπους της αποτελεί δείκτη του πολιτισμού της». Πρόσθεσε ότι η ισότητα δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια τυπική επίκληση απέναντι στον νόμο, καθώς «πραγματική ισότητα σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια, αυτονομία και ουσιαστική συμμετοχή στην κοινωνική ζωή».
Στο ζήτημα του Προσωπικού Βοηθού, ο Τάσος Οικονομόπουλος επανέφερε την πρόταση της ΝΙΚΗΣ να συμπεριληφθούν αυτοδίκαια και κατά προτεραιότητα οι επιλέξιμοι του πιλοτικού προγράμματος που έμειναν εκτός λόγω κλήρωσης. Όπως τόνισε, αυτό επιβάλλεται για λόγους χρηστής διοίκησης και ανθρώπινης αλληλεγγύης, καθώς δεν μπορεί άνθρωποι που κρίθηκαν επιλέξιμοι να αποκλείονται από μια τόσο κρίσιμη υπηρεσία λόγω μιας διαδικαστικής τύχης.
Ο ίδιος ζήτησε να καταργηθούν τα ηλικιακά όρια στο πρόγραμμα και να διευρυνθούν τα αναπηρικά ποσοστά μέχρι το 50%, ώστε σε περιπτώσεις αναπηρίας από 50% έως 67% να μπορεί ο θεράπων ιατρός να κρίνει αν το άτομο χρειάζεται προσωπικό βοηθό. Με ιδιαίτερη ένταση ανέφερε ότι σε χώρες όπου υπάρχουν ηλικιακά όρια, προβλέπονται άλλα προγράμματα μετά τα 65 έτη, ώστε να μην εγκαταλείπεται ο ηλικιωμένος ανάπηρος άνθρωπος. Για την Ελλάδα προειδοποίησε πως αν το πλαίσιο εφαρμοστεί όπως είναι, θα μείνουν ακάλυπτοι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας με αναπηρία.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ζήτησε επίσης να μην αποκλείονται οι συγγενείς κανενός βαθμού, υπό την προϋπόθεση ότι θα ελέγχονται, θα αξιολογούνται και θα εκπαιδεύονται όπως όλοι οι υπόλοιποι. Όπως εξήγησε, το μέτρο αυτό μπορεί να λύσει το πρόβλημα εύρεσης βοηθού σε νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές, όπου η πιλοτική εφαρμογή ανέδειξε σοβαρές αδυναμίες. Επισήμανε χαρακτηριστικά ότι «δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός λόγος για την υιοθέτηση αυτού του απόλυτου αποχωρισμού στην πατρίδα μας».
Παράλληλα, ο Τάσος Οικονομόπουλος ζήτησε να μην υπάρχουν περιορισμοί περιοχής όταν υπάρχει έλλειψη προσωπικών βοηθών, να μην εισαχθούν εισοδηματικά κριτήρια κατάταξης μεταξύ των δικαιούχων ΑμεΑ, να μην αποκλειστούν τα άτομα που διαμένουν σε στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης και να γίνεται αξιολόγηση με αντικειμενικά κριτήρια που θα περιλαμβάνει και τη γνώμη του ίδιου του αναπήρου σε ειδική κλειστή συνεδρίαση.
Για την εκπαίδευση κινητικότητας, προσανατολισμού και δεξιοτήτων καθημερινής ζωής για άτομα με αναπηρία όρασης, ο βουλευτής σημείωσε ότι το βασικό πρόβλημα είναι η ανυπαρξία ενδιαφερομένων εκπαιδευτών, κάτι που συνδέεται και με την ανεπαρκή δημοσιοποίηση των προγραμμάτων. Θεώρησε θετικό ότι αναλαμβάνει το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών ως φορέας υλοποίησης, λόγω ιστορικότητας και τεχνογνωσίας, ωστόσο χαρακτήρισε αρνητικό το γεγονός ότι ζητούνται δίδακτρα αγνώστου ύψους από υποψηφίους εκπαιδευτές, τη στιγμή που υπάρχει ήδη έλλειψη προσωπικού. Ζήτησε επιδότηση ή κατάργηση διδάκτρων για τις πρώτες σειρές, χαλάρωση των τοπικών περιορισμών και διεύρυνση των κριτηρίων επιλεξιμότητας.
Σκληρή ήταν και η κριτική του για την Εθνική Πύλη Αναπηρίας και την Κάρτα Αναπηρίας. Ο κ. Οικονομόπουλος ξεκαθάρισε ότι η ψηφιοποίηση πρέπει να έχει έναν σκοπό: να διευκολύνει τον ανάπηρο άνθρωπο και όχι να τον παγιδεύει σε νέα ψηφιακά εμπόδια. Όπως είπε, «η τεχνολογία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι να δημιουργεί νέα εμπόδια», ενώ πρόσθεσε πως «η Κάρτα Αναπηρίας πρέπει να αποτελεί μέσο διευκόλυνσης και όχι προϋπόθεση άσκησης δικαιωμάτων».
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέδειξε και το μεγάλο ζήτημα της προστασίας των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων υγείας, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν ακόμη προβλήματα που επιτρέπουν παράνομες ή αδικαιολόγητες προσβάσεις. Όπως ανέφερε, γιατροί μπορεί να έχουν πρόσβαση σε αρχεία ασθενών ή αναπήρων χωρίς να έχουν πλέον σχέση μαζί τους. Ζήτησε αυστηρότερο πλαίσιο, με έγκριση του πολίτη και σαφή έλεγχο κάθε πρόσβασης, σημειώνοντας πως σήμερα υπάρχουν απλές τεχνολογικές λύσεις, όπως η επιβεβαίωση μέσω SMS.
Για τον ΟΠΕΚΑ, ο Τάσος Οικονομόπουλος μίλησε για διαχρονική υποστελέχωση και για έναν οργανισμό που έχει φορτωθεί με πάρα πολλές αρμοδιότητες χωρίς το ανάλογο προσωπικό. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι περιορίζεται σε μικρές προσαρμογές χωρίς πραγματικές τομές και σημείωσε ότι οι διατάξεις δεν λύνουν τα βασικά προβλήματα, δηλαδή την υποστελέχωση και τη μη ορθή ψηφιοποίηση των διαδικασιών. Ειδικά για το άρθρο 45, δήλωσε την αντίθεση της ΝΙΚΗΣ στην παράταση θητείας προϊσταμένων, λέγοντας πως «η τεχνογνωσία πρέπει να μεταφέρεται και να ανήκει στον φορέα, όχι στο πρόσωπο».
Στην Πρώιμη Παρέμβαση, η ΝΙΚΗ ζήτησε να μην εμπλέκεται το οικογενειακό εισόδημα στη μοριοδότηση και να υπάρξει νομοθετική πρόβλεψη για υποχρεωτική σύσταση και κρατική χρηματοδότηση δημόσιων κινητών κλιμακίων πρώιμης παρέμβασης, ιδίως για νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές. Παράλληλα, ο κ. Οικονομόπουλος ζήτησε ανανέωση συμβάσεων και προσλήψεις προσωπικού στα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας.
Στο στεγαστικό σκέλος του νομοσχεδίου, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέφερε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός των προγραμμάτων είναι ο χρόνος και η γραφειοκρατία. Για την κοινωνική μίσθωση και το πρόγραμμα «Κάλυψη», σημείωσε ότι οι μακροχρόνιες διαδικασίες εμποδίζουν την αξιοποίηση ακόμη και δημόσιων ακινήτων, ενώ πολλές κατοικίες χρειάζονται παρεμβάσεις ώστε να είναι προσβάσιμες σε ΑμεΑ. Η ΝΙΚΗ ζήτησε υποχρεωτική ποσόστωση έως 15% υπέρ των ΑμεΑ, μέριμνα για προσβασιμότητα, παράταση προγραμμάτων και νέα κρατική χρηματοδότηση για άμεσες ανάγκες στέγασης.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για το πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία για τους Αστέγους», θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: «Πώς θα φτάσει η ωφέλεια του προγράμματος στους έχοντες ανάγκη όταν υπάρχει σειρά ενεργειών που οι πραγματικοί άστεγοι το πιθανότερο είναι να μην μπορούν να εκτελέσουν;». Ο κ. Οικονομόπουλος ζήτησε συνδυασμένη παρέμβαση με την τοπική αυτοδιοίκηση, προσωρινή στέγαση, αυτεπάγγελτη αναζήτηση δικαιολογητικών και εξατομικευμένη μέριμνα, καθώς πολλοί άστεγοι δικαιούνται επιδόματα που δεν λαμβάνουν επειδή δεν γνωρίζουν ή δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες.
Για το πρόγραμμα δημογραφικής ανάπτυξης, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ χαρακτήρισε τη σχετική πολιτική αποσπασματική. Όπως σημείωσε, η στήριξη των παραμεθόριων περιοχών αποτελεί πατριωτικό καθήκον, όμως η οικονομική ενίσχυση των 10.000 ευρώ για μετεγκατάσταση μοιάζει με βραχυπρόθεσμο επίδομα όταν δεν συνοδεύεται από εργασία, υπηρεσίες, ασφάλεια, χαμηλότερο κόστος διαβίωσης και ουσιαστικές συνθήκες παραμονής. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «τα επιδόματα από μόνα τους δεν λύνουν το δημογραφικό πρόβλημα ούτε θωρακίζουν τη μεθόριο».
Τέλος, αναφερόμενος στα άρθρα για τη φαρμακευτική κάνναβη, ο Τάσος Οικονομόπουλος ξεκαθάρισε ότι η ΝΙΚΗ διαχωρίζει πλήρως τη νόμιμη φαρμακευτική χρήση, όταν τεκμηριώνεται επιστημονικά και γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση, από κάθε απόπειρα χαλάρωσης του πλαισίου που μπορεί να οδηγήσει σε έμμεση νομιμοποίηση ψυχαγωγικής χρήσης. Παράλληλα, δήλωσε τη διαφωνία της ΝΙΚΗΣ με προτάσεις πλήρους αποποινικοποίησης, επισημαίνοντας ότι δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη οι βλάβες που μπορούν να προκληθούν στην υγεία ακόμη και από περιστασιακή χρήση.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο βουλευτής Α΄ Ανατολικής Αττικής της ΝΙΚΗΣ υπενθύμισε ότι οι άνθρωποι με αναπηρία και οι οικογένειές τους ζητούν ένα κράτος που να λειτουργεί με συνέπεια, σεβασμό και συνέχεια. Ένα κράτος που να μην εξαντλείται στις εξαγγελίες, που να εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις στην πράξη και που να φτάνει πραγματικά στον πολίτη. Όπως τόνισε, «η κοινωνική συνοχή δεν οικοδομείται με αποσπασματικές παρεμβάσεις», αλλά με πολιτικές που σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ενισχύουν την αυτονομία και δεν αφήνουν κανέναν συμπολίτη μας πίσω.

