Στο επίκεντρο της συζήτησης στη Βουλή έφερε ο Βουλευτής Λαρίσης της ΝΙΚΗΣ Γεώργιος Ρούντας το διαφορετικό καθεστώς που ισχύει για την αναστολή λειτουργίας δημόσιων και μειονοτικών δημοτικών σχολείων στη Θράκη, επιμένοντας σε ένα συγκεκριμένο ερώτημα προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας: για ποιον λόγο το όριο διαμορφώνεται στους 15 μαθητές για τα δημόσια σχολεία και στους 9 για τα μειονοτικά;
Η Επίκαιρη Ερώτηση του κ. Ρούντα αφορούσε την «Άνιση μεταχείριση εις βάρος των δημόσιων δημοτικών σχολείων στη Θράκη, απαράδεκτο καθεστώς δύο ταχυτήτων υπέρ των μειονοτικών σχολείων». Τα αριθμητικά δεδομένα στα οποία στηρίχθηκε προέρχονται από την ίδια την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και έχουν δημοσιευθεί από το Υπουργείο Παιδείας: 39 δημόσια δημοτικά σχολεία έναντι 8 μειονοτικών έχουν οδηγηθεί σε αναστολή λειτουργίας, ενώ το αναφερόμενο όριο είναι 15 μαθητές για τα δημόσια και 9 για τα μειονοτικά.
Ο Βουλευτής της ΝΙΚΗΣ χαρακτήρισε την εικόνα αυτή «προκλητική πραγματικότητα εις βάρος της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και των Ελλήνων ακριτών της Θράκης», παραθέτοντας αναλυτικά τα στοιχεία ανά νομό.
Στον Έβρο καταγράφονται 10 δημόσια σχολεία έναντι ενός μειονοτικού, στη Ροδόπη 11 δημόσια έναντι πέντε μειονοτικών και στην Ξάνθη 10 δημόσια έναντι δύο μειονοτικών. Τα ίδια στοιχεία επιβεβαιώνονται από την επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας.
Ο Γεώργιος Ρούντας εστίασε κυρίως στο διαφορετικό αριθμητικό όριο και ζήτησε από την κυβέρνηση να εξηγήσει «βάσει ποιας συνταγματικής αρχής ισότητας και ποιας εκπαιδευτικής λογικής δικαιολογείται το διπλό πρότυπο, όπου ένα δημόσιο σχολείο αναστέλλεται κάτω από τους 15 μαθητές, ενώ ένα μειονοτικό προστατεύεται μέχρι και τους 9 μαθητές, με διπλό μάλιστα προσωπικό».
Στην πρώτη απάντησή του ο Υφυπουργός Παιδείας Νικόλαος Παπαϊωάννου αναφέρθηκε στο ειδικό νομικό και ιστορικό πλαίσιο της μειονοτικής εκπαίδευσης, στη Συνθήκη της Λωζάνης και στη διαφορετική δομή των μειονοτικών σχολείων. Αναγνώρισε παράλληλα ότι τα αριθμητικά δεδομένα που επικαλέστηκε ο Βουλευτής είναι πραγματικά.
Ο κ. Ρούντας επανήλθε στη δευτερολογία του, ξεκαθαρίζοντας ότι η ερώτησή του αφορούσε συγκεκριμένα την αριθμητική διαφοροποίηση μεταξύ 9 και 15 μαθητών.
«Άκουσα την απάντησή σας, αλλά ομολογώ ότι δεν έλαβα απάντηση ως προς αυτήν την αριθμητική διαφορά 9 και 15», ανέφερε.
Και συνέχισε ζητώντας από το Υπουργείο να προσδιορίσει με ακρίβεια τη νομική βάση της διαφορετικής μεταχείρισης:
«Σε ποιο σημείο της Συνθήκης της Λωζάνης αναφέρεται ρητά ο αριθμός 9 ως ο κατώτατος αριθμός λειτουργίας του μειονοτικού σχολείου και πού στη σχετική νομοθεσία αναφέρεται ο αριθμός 15 για τα υπόλοιπα δημόσια δημοτικά σχολεία;»
Ο Βουλευτής Λαρίσης επέμεινε ακόμη περισσότερο στην ανάγκη ύπαρξης συγκεκριμένης παιδαγωγικής τεκμηρίωσης.
«Πώς αιτιολογείται ο αριθμός 9; Γιατί 9; Γιατί όχι 10, γιατί όχι 11, γιατί όχι 12, γιατί όχι 13, γιατί όχι 14, γιατί όχι 15 όπως και στα υπόλοιπα σχολεία; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη παιδαγωγική τεκμηρίωση που να δικαιολογεί αυτή τη διαφορετική μεταχείριση;»
Ο κ. Ρούντας έθεσε παράλληλα ζήτημα για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται το όριο των 15 μαθητών στα δημόσια δημοτικά σχολεία, υποστηρίζοντας ότι η διάταξη που ο ίδιος εντόπισε αφορά την οργανικότητα και τη στελέχωσή τους και ζήτησε να πληροφορηθεί με ποια συγκεκριμένη νομική βάση χρησιμοποιείται ως κριτήριο αναστολής λειτουργίας.
«Η διάταξη λέει ότι μπορούν να λειτουργούν οι μονάδες με 15 παιδιά, δηλαδή ότι στα 15 παιδιά θα υπάρχει ένας δάσκαλος. Δεν λέει ότι θα κλείνει. Για ποιο λόγο η διοίκηση χρησιμοποιεί αυτή τη διάταξη ως έναυσμα για να αναστείλει τη λειτουργία των δημόσιων δημοτικών σχολείων;», ανέφερε.
Ο Βουλευτής της ΝΙΚΗΣ συνέδεσε το θέμα και με το δημογραφικό πρόβλημα της ακριτικής Θράκης, επισημαίνοντας τις συνέπειες που προκαλεί η αναστολή ενός σχολείου στην καθημερινότητα των οικογενειών που ζουν σε μικρούς οικισμούς.
Όπως υπογράμμισε, όταν ένα δημόσιο δημοτικό σχολείο παύει να λειτουργεί, οι οικογένειες αναγκάζονται να μετακινούν τα παιδιά τους σε μεγαλύτερες αποστάσεις ή σε σχολικές μονάδες που έχουν προκύψει από συγχωνεύσεις, με άμεση επίπτωση στην καθημερινή οικογενειακή ζωή και στην παραμονή νέων οικογενειών στην περιοχή.
«Πιο εύκολα αναστέλλεται η λειτουργία για ένα ελληνικό δημόσιο σχολείο. Ακριβώς επειδή έχουμε πολύ έντονο δημογραφικό πρόβλημα, αν αναστέλλεται η λειτουργία των δημόσιων δημοτικών σχολείων, οι ελληνικές οικογένειες θα δυσκολευτούν ακόμα περισσότερο να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο», σημείωσε.
Ο υφυπουργός στη δευτερολογία του επικαλέστηκε την «αρχή της ισότητας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας», υποστηρίζοντας ότι στη Θράκη λειτουργούν δύο εκπαιδευτικές δομές με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανάγκες, σκοπούς και νομικό καθεστώς. Όπως ανέφερε, η ίση μεταχείριση δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη ταυτόσημους αριθμητικούς κανόνες, όταν οι εκπαιδευτικές δομές είναι διαφορετικές.
Στη συγκεκριμένη απάντηση, πάντως, δεν παρατέθηκε συγκεκριμένη διάταξη της Συνθήκης της Λωζάνης ή άλλη ειδική νομοθετική πρόβλεψη που να ορίζει ρητά τον αριθμό των 9 μαθητών, τον οποίο είχε επανειλημμένα ζητήσει να αιτιολογήσει ο Γεώργιος Ρούντας. Ο Υφυπουργός απέδωσε τη διαφοροποίηση στη διαφορετική θεσμική και εκπαιδευτική δομή της μειονοτικής εκπαίδευσης.
Ο Βουλευτής Λαρίσης της ΝΙΚΗΣ έκλεισε τη δευτερολογία του επαναφέροντας το ίδιο ερώτημα με απόλυτα συγκεκριμένο τρόπο:
«Εγώ θέλω μία απάντηση. Πού αναφέρεται ρητά στη Συνθήκη της Λωζάνης ο αριθμός 9 και 15, γιατί υπάρχει αυτή η άνιση μεταχείριση και πώς αιτιολογείται επιστημονικά; Υπάρχει κάποια μελέτη;»
Με την Επίκαιρη Ερώτησή του, ο Γεώργιος Ρούντας ζήτησε ουσιαστικά από το Υπουργείο Παιδείας να παρουσιάσει τη συγκεκριμένη νομική διάταξη, την εκπαιδευτική τεκμηρίωση και τα αντικειμενικά κριτήρια πάνω στα οποία στηρίζεται η διαφορετική αριθμητική μεταχείριση των δύο κατηγοριών σχολείων στη Θράκη.