Να ανοίξει ολόκληρος ο φάκελος των κόκκινων δανείων από το 2015 μέχρι τον «Ηρακλή», χωρίς προστατευόμενες κυβερνητικές περιόδους και χωρίς εξαιρέσεις προσώπων, ζήτησε από το βήμα της Ολομέλειας ο βουλευτής Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, δηλώνοντας ότι η ΝΙΚΗ υπερψηφίζει την πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.
Ο Ανδρέας Βορύλλας έστρεψε τη συζήτηση εκεί όπου βρίσκεται η καθημερινή συνέπεια των πολιτικών αποφάσεων: στα σπίτια, στις μικρές επιχειρήσεις και στους χιλιάδες οφειλέτες που συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με τράπεζες, funds και servicers.
«Πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για τα πλεονάσματα και την εξυγίανση των τραπεζών παραμένει μια κοινωνία εγκλωβισμένη στο ιδιωτικό χρέος», ανέφερε, περιγράφοντας το ιδιωτικό χρέος ως «μόνιμη εφιαλτική παγίδα» για οικογένειες και επαγγελματίες.
Οφειλές στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία, στις τράπεζες και στους διαχειριστές απαιτήσεων απορροφούν εισόδημα, στερούν κεφάλαιο κίνησης από επιχειρήσεις και απειλούν την κατοικία. Η ακρίβεια, η φορολογία και το στεγαστικό κόστος κάνουν ακόμη δυσκολότερη την εξυπηρέτηση αυτών των υποχρεώσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε το ερώτημα που διαπερνούσε ολόκληρη την ομιλία του: τι απέγιναν τα κόκκινα δάνεια όταν έφυγαν από τους ισολογισμούς των τραπεζών και ποιος φορτώθηκε το βάρος τους;
«Ένα δάνειο που μεταβιβάζεται εξακολουθεί να βαρύνει τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Η στατιστική βελτίωση των τραπεζών δεν αρκεί για να μιλήσουμε για εξυγίανση της πραγματικής οικονομίας», τόνισε.
Η ΝΙΚΗ, σύμφωνα με τον Ανδρέα Βορύλλα, ζητά η έρευνα να ξεκινήσει από τις αποφάσεις που δημιούργησαν την αγορά διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων και να φθάσει μέχρι τη σημερινή λειτουργία του «Ηρακλή».
Και η πρώτη πολιτική βολή κατευθύνθηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατέθεσε την πρόταση για την Εξεταστική.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υπενθύμισε ότι με τον ν. 4354/2015, επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, θεσπίστηκε το ειδικό πλαίσιο για την πώληση και διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενώ το νομοθετικό υπόβαθρο των τιτλοποιήσεων προϋπήρχε από τον ν. 3156/2003.
«Αυτή η πολιτική επιλογή φέρει τη δική σας υπογραφή και πρέπει να εξεταστεί ουσιαστικά», είπε απευθυνόμενος στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Ζήτησε να διερευνηθεί γιατί η προστασία των οικονομικά αδύναμων δεν συνοδεύτηκε από ισχυρότερες εγγυήσεις για τον δανειολήπτη όταν διαμορφωνόταν η συγκεκριμένη αγορά, ποιες εναλλακτικές λύσεις εξετάστηκαν για τη διατήρηση της κατοικίας και των βιώσιμων επιχειρήσεων και ποιες αποφάσεις έλαβαν οι τότε αρμόδιοι υπουργοί.
«Η επίκληση των μνημονιακών δεσμεύσεων δεν καταργεί την υποχρέωση της λογοδοσίας όσων νομοθέτησαν και διοίκησαν», σημείωσε.
Και έβαλε έναν όρο που αποτελεί ουσιαστικά το πολιτικό τεστ της Εξεταστικής:
«Η αξιοπιστία της πρότασής σας θα κριθεί και από την προθυμία σας να ελεγχθείτε με τα ίδια ακριβώς κριτήρια».
Ο Ανδρέας Βορύλλας ζήτησε την εξέταση των τότε υπουργών, των εισηγήσεων, των αποφάσεων και των παραλείψεών τους, ανεξάρτητα από τη σημερινή πολιτική τους διαδρομή.
«Η αλλαγή κομματικής στέγης δεν διαγράφει κυβερνητικές ευθύνες», υπογράμμισε.
Στη συνέχεια πέρασε στη Νέα Δημοκρατία και στον «Ηρακλή», υπενθυμίζοντας ότι ο ν. 4649/2019 και το σύστημα κρατικών εγγυήσεων αποτελούν επιλογές της σημερινής κυβέρνησης.
Το ερώτημα που έθεσε προς την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν ευθύ: γιατί η κρατική στήριξη της τραπεζικής εξυγίανσης δεν συνδέθηκε με αντίστοιχα ισχυρές και μετρήσιμες δεσμεύσεις για βιώσιμες ρυθμίσεις των οφειλετών;
«Όταν το Δημόσιο αναλαμβάνει κίνδυνο, οφείλει να απαιτεί σαφές κοινωνικό και οικονομικό αποτέλεσμα», είπε, προσθέτοντας ότι η επιτυχία μιας τέτοιας πολιτικής οφείλει να μετριέται και από πόσες οικογένειες κράτησαν την κατοικία τους και πόσες επιχειρήσεις συνέχισαν να λειτουργούν.
Ο Ανδρέας Βορύλλας ήταν κατηγορηματικός και ως προς την κυβερνητική επίκληση του παρελθόντος:
«Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να επικαλείται διαρκώς το πλαίσιο που παρέλαβε. Είχε και έχει την κυβερνητική ευθύνη για να το διορθώσει».
Στο επίκεντρο της έρευνας ζήτησε να βρεθούν οι κρατικές εγγυήσεις του “Ηρακλή”, η αξιολόγηση του κινδύνου, οι προμήθειες, οι αποκλίσεις των επιχειρησιακών σχεδίων και κάθε πιθανή επιβάρυνση για τον φορολογούμενο.
Παράλληλα ζήτησε έναν πλήρη απολογισμό των ανακεφαλαιοποιήσεων και της αποεπένδυσης του Δημοσίου από τις συστημικές τράπεζες: πόσα δημόσια κεφάλαια μπήκαν, ποια αξία ανακτήθηκε και ποιο ήταν τελικά το αποτέλεσμα για τον Έλληνα φορολογούμενο.
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή του για τις τιμές στις οποίες απέκτησαν τα δάνεια τα funds.

«Ενώ τα funds απέκτησαν τα κόκκινα δάνεια σε πολύ χαμηλές τιμές, είχαν τα περιθώρια να δώσουν βιώσιμες προτάσεις τακτοποίησης, με τρόπο που να επιτρέψει στους δανειολήπτες να σώσουν την περιουσία τους», τόνισε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, σε πολλές περιπτώσεις αυτό δεν συνέβη, καταγγέλλοντας ότι επιδιώχθηκε η απόκτηση των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων.
Από εκεί προκύπτει και ένα από τα κεντρικά αιτήματα της ΝΙΚΗΣ: να αποκτήσει ο δανειολήπτης δικαίωμα εξαγοράς του κόκκινου δανείου του μετά τη μεταβίβασή του και πριν ξεκινήσει η αναγκαστική εκτέλεση.
Η παρέμβασή του επεκτάθηκε στους servicers και στην εποπτεία τους. Ζήτησε να ελεγχθούν οι ενέργειες της Τράπεζας της Ελλάδος και των αρμόδιων εποπτικών αρχών, οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν, η αντιμετώπιση των καταγγελιών και πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων ανάμεσα σε διαχειριστές απαιτήσεων, αγοραστές δανείων και εταιρείες απόκτησης ακινήτων.
Έθεσε επίσης το ζήτημα της άνισης θέσης ενός πολίτη απέναντι σε έναν οργανωμένο χρηματοπιστωτικό μηχανισμό, ειδικά όταν χρειάζεται να επωμιστεί σημαντικό δικαστικό κόστος για να υπερασπιστεί την κατοικία ή την περιουσία του.
«Η τυπική ύπαρξη δικαστικής προστασίας δεν εξασφαλίζει από μόνη της αποτελεσματική πρόσβαση σε αυτή», υπογράμμισε.
Η ΝΙΚΗ ζητά αυστηρότερη εποπτεία των servicers, πραγματικές κυρώσεις, πλήρη αιτιολόγηση των χρεώσεων, βιώσιμες ρυθμίσεις και διαφάνεια στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Παράλληλα διεκδικεί προστασία του καλόπιστου οφειλέτη όσο εξετάζεται η αίτησή του, ουσιαστική προστασία της κύριας κατοικίας των οικονομικά αδύναμων και ειδική λύση για τα κόκκινα αγροτικά δάνεια.
Στην ίδια δέσμη προτάσεων ο Ανδρέας Βορύλλας ενέταξε τη δυνατότητα μόνιμης ρύθμισης έως 120 δόσεων προς ΑΑΔΕ και ΕΦΚΑ, προσαρμοσμένης στην πραγματική οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη.
Το κλείσιμο της ομιλίας του είχε ως επίκεντρο την κατοικία και τη δημογραφική κρίση.
«Η κατοικία στηρίζει την οικογενειακή συνοχή. Η απώλειά της βαθαίνει τη στεγαστική και δημογραφική κρίση», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι η σύσταση μιας Εξεταστικής Επιτροπής δεν σταματά από μόνη της κανέναν πλειστηριασμό.
Γι’ αυτό και η ΝΙΚΗ, ενώ υπερψηφίζει τη σύσταση της Εξεταστικής, απαιτεί παράλληλα άμεσες νομοθετικές λύσεις.
«Για να μη χαθούν άλλα σπίτια, απαιτούμε πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα, εξέταση όλων των αρμοδίων και τεκμηριωμένο πόρισμα», κατέληξε ο Ανδρέας Βορύλλας.
Η θέση που διατύπωσε από το βήμα της Βουλής ήταν ξεκάθαρη: έλεγχος της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ για το πλαίσιο του 2015, έλεγχος της Νέας Δημοκρατίας για τον “Ηρακλή”, έλεγχος τραπεζών, funds και servicers και συγκεκριμένες νομοθετικές παρεμβάσεις για όσους κινδυνεύουν να χάσουν την περιουσία τους.
Λογοδοσία χωρίς κομματικά καταφύγια και προστασία του οφειλέτη πριν το σπίτι του περάσει οριστικά σε άλλα χέρια.

