Με πομπώδεις τίτλους ανακοινώθηκε, με κοινό Δελτίο Τύπου των Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, και Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, στις 16/7, η κατάργηση των εισοδηματικών κριτηρίων για τη χορήγηση voucher σε τέκνα πολύτεκνων οικογενειών για πρόσβαση σε προγράμματα προσχολικής αγωγής και δημιουργικής απασχόλησης της περιόδου 2026-2027.
Δημιουργήθηκε έτσι η εύλογη προσδοκία ότι ένα σημαντικό οικονομικό εμπόδιο για τις πολύτεκνες οικογένειες, τους ηρωικούς αιμοδότες του Έθνους, επιτέλους καταργείται.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.
Η ΚΥΑ και τα αποτελέσματα των voucher αποδεικνύουν ότι οι πολύτεκνες οικογένειες εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπες με περιορισμούς και αποκλεισμούς, ιδιαίτερα στα ΚΔΑΠ.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οικογένειες καταγγέλλουν ότι απορρίφθηκαν με την αιτιολογία «μη ύπαρξη δομής στην περιοχή σας», ενώ στην περιοχή τους υπάρχουν δομές ΚΔΑΠ.
Τελικά, τι ακριβώς ισχύει;
Αν υπάρχουν δομές, με ποια κριτήρια απορρίφθηκαν οι οικογένειες; Πόσες πολύτεκνες οικογένειες αποκλείστηκαν; Πόσες απορρίφθηκαν λόγω «μη ύπαρξης δομής»;
Και γιατί χρειάστηκε διορθωτική ΚΥΑ για να συμπεριληφθούν οικογένειες με περισσότερα από πέντε παιδιά;
Αρχική:
Loading Viewer...
Διορθωμένη:
Loading Viewer...
Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει άμεσα συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Τα εισοδηματικά κριτήρια αποκλείουν από πολλές κρατικές παροχές οικογένειες που διαθέτουν δύο, έστω και βασικά, εισοδήματα.
Είναι δυνατόν δύο μισθοί να θεωρούνται επαρκές εισόδημα για μια οικογένεια που μεγαλώνει 8, 9 ή 10 παιδιά; Κι όμως, υπάρχουν υπερπολύτεκνες οικογένειες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς καμία ουσιαστική κρατική βοήθεια.
Αυτό δεν είναι κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι μια λογική αριθμών που αγνοεί το πραγματικό κόστος της ανατροφής των παιδιών.
Σε μια χώρα που καταρρέει δημογραφικά, η πολύτεκνη οικογένεια δεν μπορεί να είναι διαρκώς ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Οι πολύτεκνοι έχουν χορτάσει από εξαγγελίες και επικοινωνιακούς πανηγυρισμούς.
Όμως, στην καθημερινότητα χρειάζονται ουσιαστική στήριξη, δίκαια κριτήρια και πολιτικές που βελτιώνουν την καθημερινότητά τους.
Όσο το δημογραφικό αντιμετωπίζεται με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης και επιλεκτικής παρουσίασης ορισμένων μόνο αριθμητικών δεδομένων, οι ελληνικές οικογένειες θα συνεχίζουν να αναζητούν την πραγματική, ουσιαστική στήριξη πίσω από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Γιατί, τελικά, όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι.