Την ενεργό εμπλοκή του Πολεμικού Ναυτικού στην αποτροπή σκαφών λαθρομεταναστών ζητά ο βουλευτής Αχαίας της ΝΙΚΗΣ, Σπύρος Τσιρώνης από τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια, προτείνοντας τη δημιουργία ζωνών επιτήρησης με τη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων. Όπως υποστηρίζει, η παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού μπορεί να ενταχθεί σε επιχειρησιακό πλαίσιο αντιμετώπισης των κυκλωμάτων διακίνησης, ώστε να αρθούν οι επιφυλάξεις που εκφράζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να δοθεί σαφές μήνυμα αποτροπής.
Στο ίδιο πλαίσιο εισηγείται τη συγκρότηση μόνιμης ευρωπαϊκής ναυτικής αποστολής στο Λιβυκό Πέλαγος, στα πρότυπα της επιχείρησης «Ειρήνη», με αποκλειστική εστίαση στη διακίνηση μεταναστών. Σύμφωνα με την πρόταση, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να παρέχουν δορυφορική εικόνα και δεδομένα ραντάρ σε πραγματικό χρόνο, ώστε τα σκάφη των διακινητών να εντοπίζονται έγκαιρα και να αναχαιτίζονται από τη λιβυκή ακτοφυλακή πριν εξέλθουν από τα χωρικά ύδατα της Λιβύης, με στόχο την αποτροπή νέων τραγωδιών.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ τονίζει ότι το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης, με τη λογική της «αλληλεγγύης έναντι πληρωμής», επιβαρύνει δυσανάλογα χώρες πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα και θέτει ζήτημα δημογραφικής πίεσης. Υπογραμμίζει ότι η χώρα χρειάζεται μηδενικές αφίξεις και όχι οικονομικά ανταλλάγματα, επικαλούμενος το παράδειγμα της Πολωνίας, στην οποία επετράπη η αναστολή του ασύλου στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Κατά την άποψή του, ανάλογη δυνατότητα πρέπει να εξεταστεί και για το Αιγαίο και το Λιβυκό Πέλαγος, όπου οι ροές είναι αυξημένες.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στον ρόλο της Τουρκίας, η οποία, όπως αναφέρει, ελέγχει τις βασικές πύλες εισόδου από Ανατολή και Νότο και αποκομίζει σημαντικά οικονομικά οφέλη στο πλαίσιο συμφωνιών με τις Βρυξέλλες. Η Αθήνα, σημειώνει, οφείλει να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ως χώρος απορρόφησης των πιέσεων που ασκούνται μέσω μεταναστευτικών ροών.
Καταλήγοντας, καλεί τον αρμόδιο υπουργό να μεταφέρει ξεκάθαρο μήνυμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι απαιτούνται άμεσα και ουσιαστικά μέτρα αποτροπής. Προειδοποιεί ότι χωρίς αλλαγή στρατηγικής, οι υφιστάμενες πολιτικές δεν επαρκούν για τη διαχείριση του προβλήματος και θέτει το ζήτημα ως κρίσιμο για το μέλλον της χώρας.