Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, Σπυρίδων Τσιρώνης, τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής, σχετικά με την κύρωση της «Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών «CHEVRON GREECE HOLDINGS (A2) B.V.» και «HELLENiQ UPSTREAM Κυπαρισσιακός Κόλπος Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία» για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή «Α2», νοτίως της Πελοποννήσου», αναδεικνύοντας με σαφήνεια ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν η χώρα πρέπει να αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο, αλλά με ποιους όρους, με ποιες εγγυήσεις και προς όφελος ποιου.
Ο κ. Τσιρώνης ξεκαθάρισε εξαρχής ότι η ΝΙΚΗ ουδέποτε αμφισβήτησε την ανάγκη η Ελλάδα να διερευνήσει και να αξιοποιήσει τους φυσικούς της πόρους. Αντιθέτως, όπως υπογράμμισε, η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων αποτελεί σταθερή θέση του κόμματος, καθώς η χώρα μπορεί και πρέπει να καταστεί ενεργειακός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, τόνισε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με όρους αδιαφάνειας, με ασαφείς δεσμεύσεις και με συμβάσεις που δεν διασφαλίζουν το μέγιστο δυνατό όφελος για τον ελληνικό λαό.
Στην παρέμβασή του, ο βουλευτής Αχαΐας επισήμανε ότι οι συμβάσεις που ήλθαν προς κύρωση αφήνουν σοβαρά και ουσιώδη ερωτήματα αναπάντητα. Εστίασε ιδιαίτερα στο οικονομικό μοντέλο της συμφωνίας, επισημαίνοντας ότι η Βουλή δεν μπορεί να δεσμεύει τη χώρα για δεκαετίες, χωρίς να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί με ακρίβεια ποιο θα είναι το πραγματικό μερίδιο του Ελληνικού Δημοσίου από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Όπως ανέφερε, σε χώρες που αντιμετώπισαν τον φυσικό τους πλούτο με στρατηγική σοβαρότητα, όπως η Νορβηγία, το κράτος εξασφάλισε υψηλή συμμετοχή στα έσοδα, αυστηρό έλεγχο των δαπανών και ισχυρή παρουσία στον σχεδιασμό της ενεργειακής πολιτικής. Αυτό ακριβώς, σημείωσε, απουσιάζει από τη σημερινή κυβερνητική προσέγγιση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο κρίσιμο ζήτημα του ελέγχου των επενδυτικών και λειτουργικών δαπανών του αναδόχου, προειδοποιώντας ότι όσο πιο διογκωμένες εμφανίζονται αυτές οι δαπάνες, τόσο μικρότερο είναι το φορολογητέο κέρδος και τόσο μικρότερο το τελικό όφελος για το ελληνικό κράτος. Υπενθύμισε μάλιστα ότι κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή είχε θέσει ευθέως ερωτήματα για το ποιος και με ποιον μηχανισμό θα ελέγχει τις δαπάνες μιας πολυεθνικής εταιρείας τέτοιου μεγέθους, χωρίς να λάβει επαρκείς απαντήσεις. Με αναφορά στην υπόθεση της Chevron στην Αυστραλία, όπου η εταιρεία κατηγορήθηκε για τεχνητή διόγκωση δαπανών μέσω ενδοομιλικού δανεισμού, ο Σπυρίδων Τσιρώνης υπογράμμισε ότι δεν αρκούν γενικές διαβεβαιώσεις, αλλά απαιτούνται ισχυροί κρατικοί μηχανισμοί και πραγματική δυνατότητα ελέγχου.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέδειξε και τη γεωπολιτική διάσταση της σύμβασης, επισημαίνοντας ότι η ενεργειακή πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί ζήτημα εθνικής ισχύος, κυριαρχίας και στρατηγικής. Έθεσε δε μετ’ επιτάσεως το ερώτημα ποιο είναι το συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και πώς οι συγκεκριμένες συμβάσεις εντάσσονται σε μια ευρύτερη εθνική στρατηγική. Ιδιαίτερα ανησυχητική χαρακτήρισε τη ρήτρα περί «αποκατάστασης της οικονομικής ισορροπίας της επένδυσης», σημειώνοντας ότι σε περίπτωση μελλοντικών γεωπολιτικών εξελίξεων ή μεταβολών στις θαλάσσιες ζώνες, ενδέχεται να δημιουργηθούν πρόσθετες οικονομικές και νομικές δεσμεύσεις για το ελληνικό κράτος.
Στο κλείσιμο της ομιλίας του, ο Σπυρίδων Τσιρώνης διατύπωσε με ένταση την πολιτική και ηθική διάσταση της ψήφου που καλείται να δώσει η Βουλή. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έφερε προς κύρωση τεράστιες και σύνθετες συμβάσεις χωρίς την απαιτούμενη σοβαρότητα και χωρίς να έχει εξασφαλίσει τα αναγκαία ανταλλάγματα για τη χώρα. Όπως χαρακτηριστικά είπε, η Ελλάδα δεν πρέπει να μετατραπεί σε έναν απλό γεωγραφικό χώρο εξόρυξης, αλλά σε κράτος που αξιοποιεί τον πλούτο του προς όφελος της κοινωνίας, των παιδιών και των επόμενων γενεών.
Η ΝΙΚΗ, όπως κατέστησε σαφές ο βουλευτής Αχαΐας, δεν απορρίπτει την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Απορρίπτει όμως τις συμβάσεις εκείνες που, αντί να κατοχυρώνουν την εθνική κυριαρχία και το δημόσιο συμφέρον, αφήνουν τη χώρα εκτεθειμένη σε οικονομικούς κινδύνους, γεωπολιτικές δεσμεύσεις και όρους που θυμίζουν περισσότερο εκμετάλλευση της αδυναμίας της Ελλάδας παρά εθνικό σχεδιασμό με προοπτική. Για τον λόγο αυτό δήλωσε ότι η ΝΙΚΗ θα καταψηφίσει τη συγκεκριμένη σύμβαση.