Ο Νίκος Αναδιώτης πήρε θέση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον διαδικτυακό εκφοβισμό, ένα ζήτημα που επηρεάζει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα πολιτών, ιδιαίτερα παιδιών και νέων.
Μίλησε για την έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού πλαισίου, για την ανωνυμία που συχνά λειτουργεί ως κάλυψη για τους θύτες και για την ανάγκη ουσιαστικής προστασίας των θυμάτων. Ταυτόχρονα, έθεσε ένα κρίσιμο ερώτημα: «μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ρύθμιση χωρίς να πληγεί η ελευθερία της έκφρασης»;
Όπως επισήμανε, ο κίνδυνος υπερβολικών μέτρων είναι υπαρκτός, με τις πλατφόρμες να οδηγούνται σε μαζικές αφαιρέσεις περιεχομένου και τους πολίτες σε αυτολογοκρισία.
Η ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία παραμένει το βασικό ζητούμενο.
Συγκεκριμένα, ο Ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ είπε:
Κυρία πρόεδρε, κύριε επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, Χριστός Ανέστη.
Ο κυβερνοεκφοβισμός αποτελεί πραγματική απειλή για την αξιοπρέπεια, την ιδιωτικότητα και ενίοτε
την ίδια τη ζωή των πολιτών μας, ιδίως νέων και παιδιών.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθούμε να λειτουργούμε χωρίς έναν κοινό ορισμό και χωρίς ενιαίο ποινικό πλαίσιο.
Ταυτόχρονα, οι θύτες κρύβονται πίσω από την ανωνυμία, η οποία ενώ αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ελευθερίας στο διαδίκτυο, μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε ασπίδα ατιμωρησίας. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η προστασία της ανωνυμίας να συνθλίβει τα δικαιώματα των θυμάτων, το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και στην ασφάλεια.
Δεν πρέπει να αγνοήσουμε έναν υπαρκτό κίνδυνο. Πώς θα διασφαλίζουμε ότι η αναγκαία προστασία των θυμάτων δεν θα οδηγεί σε περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης;
Οι πλατφόρμες, εάν τους επιβληθούν υπερβολικά αυστηρές κυρώσεις, δεν θα προχωρούν σε μαζική και προληπτική αφαίρεση περιεχομένου, ακόμα και νόμιμου, με στόχο την προστασία τους;
Αυτό όμως συνιστά φίμωση της κριτικής φωνής, περιορισμό της δημοσιογραφίας και νομοτελειακά θα οδηγήσει σε αυτολογοκρισία των ίδιων των πολιτών.
Άρα χρειαζόμαστε σαφείς κανόνες, ισορροπία και λογοδοσία. Χωρίς ελευθερία, ένα ασφαλές ψηφιακό περιβάλλον δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά ούτε και χωρίς ευθύνη.
Επομένως, χρειαζόμαστε ισχυρή προστασία των θυμάτων χωρίς να θυσιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα. Το ζητούμενο για την Ευρώπη δεν είναι ασφάλεια ή ελευθερία, αλλά ασφάλεια ΚΑΙ ελευθερία.
Ευχαριστώ.