Τα τελευταία επτά έτη, είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει την ελληνική κοινωνία στο έλεος του ιδιωτικού χρέους, ενώ η ίδια εξακολουθεί να παρακολουθεί παθητικά τη συνεχή διόγκωση του προβλήματος, που απειλεί τα θεμέλια της οικονομίας. Νοικοκυριά και επιχειρήσεις συνθλίβονται από φόρους, εισφορές, δάνεια και κατασχέσεις, ενώ τράπεζες, servicers και funds συνεχίζουν ανενόχλητοι να πλουτίζουν, διευρύνοντας διαρκώς την πίεση στους οφειλέτες.
Τα στοιχεία του ΙΟΒΕ είναι αποκαλυπτικά : το συνολικό ιδιωτικό χρέος προς το Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), ανέρχεται πλέον στα 417 δισεκ. €, δηλαδή στο 168% του ΑΕΠ. Από αυτό, 237,8 δισεκ. € αποτελεί το κόκκινο ληξιπρόθεσμο, ενώ περισσότεροι από 4,25 εκατ. φορολογούμενοι έχουν οφειλές προς την ΑΑΔΕ. Οι δε οφειλές προς τον ΕΦΚΑ και το ΚΕΑΟ ανέρχονται σε 51,8 δισεκ. €, από σχεδόν 1,5 εκατ. οφειλέτες. Επιπρόσθετα, από τα 75,6 δισεκ. € μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα 69,5 δισεκ. (92%), βρίσκονται πλέον στα χαρτοφυλάκια των servicers. Με την εγκληματική αυτή κυβερνητική πολιτική διαχείρισης των κόκκινων δανείων τα χρέη άλλαξαν μεν χέρια αλλά συνεχίζουν να επιβαρύνουν τους οφειλέτες χωρίς καμία ανακούφιση.
Την ίδια στιγμή, η υπερφορολόγηση, η επίμονη ακρίβεια και το αυξημένο κόστος δανεισμού, οδηγούν καθημερινά περισσότερους πολίτες στην οικονομική ασφυξία. Η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να θεσπίσει μια πραγματική “δεύτερη ευκαιρία”. Ο μικρός αριθμός δόσεων σημαίνει οι μηνιαίες καταβολές να είναι απαγορευτικές για όλους. Οι οφειλέτες εγκλωβίζονται σε έναν φαύλο κύκλο: εντάσσονται σε ρύθμιση, αδυνατούν να την εξυπηρετήσουν, τη χάνουν και βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με προσαυξήσεις, κατασχέσεις και μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.
Η εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική εάν ληφθεί υπόψη ότι στην καταγραφή των 417 δισεκ. €, δεν περιλαμβάνονται οι οφειλές μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων, οι εμπορικές πιστώσεις προς προμηθευτές, τα απλήρωτα ενοίκια, οι οφειλές προς εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, ύδρευσης και τηλεπικοινωνιών, οι οφειλές προς τους δήμους, οι υποχρεώσεις προς ιδιωτικές κλινικές καθώς και πλήθος άλλων ιδιωτικών απαιτήσεων.
Ενώπιον αυτής της πρωτοφανούς έκρηξης ιδιωτικού χρέους, η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει άμεσα να υποστηρίζει τα συμφέροντα τραπεζών και funds και να θεσμοθετήσει λύσεις. Κάθε μήνας αδράνειας δημιουργεί νέους οφειλέτες, νέα ληξιπρόθεσμα χρέη και νέες απώλειες περιουσιών.
Στη ΝΙΚΗ πιστεύουμε ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως μια νέα ολοκληρωμένη πολιτική αντιμετώπισης του ιδιωτικού χρέους :
* γενναία επαναφορά πολυετών ρυθμίσεων 120 και περισσότερων δόσεων,
* συνολική ρύθμιση οφειλών προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες,
* διαχείριση των κόκκινων δανείων από οργανισμό του Δημοσίου με δυνατότητα αγοράς του υποθηκευμένου ακινήτου από τον οφειλέτη στην τιμή που το αγοράζει το fund
* ουσιαστικό έλεγχο της λειτουργίας servicers και funds,
* προστασία της πρώτης κατοικίας και της βιώσιμης επιχειρηματικότητας,
* διαγραφή έξτρα χρεώσεων, προσαυξήσεων και τόκων όπου αποδεδειγμένα οι οφειλές είναι μη βιώσιμες.
Ομάδα Οικονομικών ΝΙΚΗ