Με μια αιχμηρή και τεκμηριωμένη παρέμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση και ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την παραχώρηση του Εθνικού Χιονοδρομικού Κέντρου Βασιλίτσας, ο βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, έθεσε στο επίκεντρο το κρίσιμο ζήτημα της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος.
Ο κ. Βορύλλας ξεκαθάρισε από την αρχή ότι η Βασιλίτσα αποτελεί μια δημόσια υποδομή με ιδιαίτερη σημασία για τη Δυτική Μακεδονία, την Ήπειρο και συνολικά τον ορεινό τουρισμό της χώρας. Αναφέρθηκε σε μια περιοχή που έχει ήδη πληγεί από την απολιγνιτοποίηση, τη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, την ανεργία και τη δημογραφική συρρίκνωση, τονίζοντας ότι η ανάπτυξη της Βασιλίτσας είναι ανάγκη για την τοπική κοινωνία.
«Η Βασιλίτσα αξίζει να αναπτυχθεί. Οι κάτοικοι της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου αξίζουν σύγχρονες υποδομές, νέες θέσεις εργασίας και πραγματικές επενδύσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η τοποθέτησή του, όμως, δεν περιορίστηκε στην ανάγκη αξιοποίησης του χιονοδρομικού. Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε ευθέως θέμα κυβερνητικής προχειρότητας, ελέγχου και διαφάνειας. Όπως είπε, η ΝΙΚΗ δεν αντιμετωπίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία με καχυποψία και δεν θεωρεί λανθασμένη από μόνη της την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας. Το κρίσιμο ζήτημα είναι με ποιους όρους γίνεται αυτή η αξιοποίηση, ποιος αναλαμβάνει τον κίνδυνο και ποιες εγγυήσεις έχει το Ελληνικό Δημόσιο.
«Η υποχρέωση της Πολιτείας δεν εξαντλείται στην προσέλκυση επενδυτών. Η πραγματική ευθύνη της αρχίζει από τη στιγμή που αποφασίζει να παραχωρήσει δημόσια περιουσία για 30 ή ακόμη και 40 χρόνια», υπογράμμισε.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο άρθρο 10 της σύμβασης, όπου, όπως ανέφερε, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων προέκυψε ότι το μεταβλητό αντάλλαγμα υπέρ του Δημοσίου δεν είναι 75% των εσόδων, όπως εμφανιζόταν στο αρχικό κείμενο, αλλά 3,1%. Ο κ. Βορύλλας χαρακτήρισε τη διαφορά τεράστιας οικονομικής σημασίας, με σαφείς θεσμικές προεκτάσεις.
«Η διευκρίνιση αυτή δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αμελητέο τυπογραφικό λάθος», είπε, επισημαίνοντας ότι μια τέτοια απόκλιση αλλάζει πλήρως την εικόνα της σύμβασης και το αντάλλαγμα που λαμβάνει το Ελληνικό Δημόσιο.
Στη συνέχεια έθεσε σειρά ερωτημάτων για το πώς έφτασε στη Βουλή ένα κείμενο με τόσο σοβαρή αστοχία σε βασικό οικονομικό όρο. «Πριν τεθούν οι υπουργικές υπογραφές, ελέγχθηκε πράγματι το περιεχόμενο της σύμβασης ως προς τους ουσιώδεις οικονομικούς όρους;», διερωτήθηκε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τις αρμόδιες υπηρεσίες, τους νομικούς συμβούλους, τα οικονομικά επιτελεία και τους πολιτικούς προϊσταμένους.
Ο Ανδρέας Βορύλλας συνέδεσε το ζήτημα και με το άρθρο 15, δηλαδή το πλαίσιο των υποχρεώσεων του παραχωρησιούχου. Όπως σημείωσε, η οικονομική αξιολόγηση μιας επένδυσης είναι εντελώς διαφορετική όταν το Δημόσιο φέρεται να λαμβάνει το 75% των εσόδων και εντελώς άλλη όταν το ποσοστό είναι 3,1%. Άρα, όπως τόνισε, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει εκ νέου με ποια οικονομική τεκμηρίωση κρίθηκε επαρκές το αντάλλαγμα.
Σκληρή ήταν και η κριτική του για τη διάρκεια της παραχώρησης. Η σύμβαση προβλέπει 30 χρόνια, με δυνατότητα παράτασης για ακόμη 10, γεγονός που σημαίνει ότι μια δημόσια υποδομή μπορεί να βρίσκεται υπό τον ίδιο παραχωρησιούχο έως το 2065.
«Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της παραχώρησης, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η βεβαιότητα του Δημοσίου ότι επέλεξε το κατάλληλο επενδυτικό σχήμα», ανέφερε.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ παρέπεμψε και στην ειδική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σημειώνοντας ότι το Δημόσιο εξακολουθεί να αναλαμβάνει σημαντικές ευθύνες, όπως δαπάνες για ελεγκτικές διαδικασίες, μόνιμη παρουσία ασθενοφόρου, στελέχωση πυροφυλακίου, αντιμετώπιση περιστατικών ανωτέρας βίας και πιθανές αποζημιώσεις ή επιστροφές αναπόσβεστης αξίας επενδύσεων.
«Ο επιχειρηματικός κίνδυνος δεν μεταφέρεται εξ ολοκλήρου στον ιδιώτη. Το Δημόσιο εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικές ευθύνες», σημείωσε, αναδεικνύοντας τον πυρήνα της κριτικής της ΝΙΚΗΣ.
Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η αναφορά του στο εταιρικό σχήμα που αναλαμβάνει τη λειτουργία του Χιονοδρομικού Κέντρου. Όπως είπε, η σύμβαση υπογράφηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2025, ενώ η παραχωρησιούχος εταιρεία Aigio Resort Μονοπρόσωπη Α.Ε. είχε ιδρυθεί μόλις στις 21 Μαΐου 2025, δηλαδή περίπου επτά μήνες νωρίτερα, με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 100.000 ευρώ.
Ο κ. Βορύλλας σημείωσε ότι κατά τον χρόνο υπογραφής της σύμβασης δεν υπήρχαν δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις, ιστορικό λειτουργίας, ιστορικό διαχείρισης αντίστοιχων υποδομών ή αποδεδειγμένη επιχειρησιακή διαδρομή που να επιτρέπει στη Βουλή να αξιολογήσει την επάρκεια του σχήματος.
«Δεν εξετάζουμε μια ιδιωτική επένδυση όπου ο επιχειρηματίας αναλαμβάνει αποκλειστικά τον δικό του κίνδυνο. Εξετάζουμε την παραχώρηση μιας δημόσιας υποδομής στρατηγικής σημασίας», είπε με νόημα.
Ανάλογες επιφυλάξεις διατύπωσε και για την εγγυήτρια εταιρεία UCEDD Μονοπρόσωπη Α.Ε., επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν, δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό και την πιστοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, αντικείμενο διαφορετικό από τον τουρισμό και τη διαχείριση χιονοδρομικών εγκαταστάσεων.
Ιδιαίτερα σοβαρό χαρακτήρισε το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 34.6, η εταιρική εγγύηση ισχύει για 10 χρόνια, ενώ η παραχώρηση μπορεί να φτάσει τα 40.
«Μετά την παρέλευση της πρώτης δεκαετίας, ποια πρόσθετη εταιρική διασφάλιση διαθέτει το Ελληνικό Δημόσιο για τα υπόλοιπα χρόνια της παραχώρησης;», ρώτησε από το βήμα της Βουλής.
Ο Ανδρέας Βορύλλας πρότεινε επίσης να εξετάζεται σε μελλοντικές παραχωρήσεις στρατηγικής σημασίας η δυνατότητα θεσμικής συμμετοχής της τοπικής αυτοδιοίκησης, με ένα μειοψηφικό ποσοστό της τάξης του 10% έως 15% για τον Δήμο Γρεβενών ή την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, ώστε να ενισχύεται η διαφάνεια και να επιστρέφει μέρος της υπεραξίας στην περιοχή.
Κλείνοντας, ξεκαθάρισε ότι η ΝΙΚΗ καταψηφίζει την κύρωση της σύμβασης, καθώς η κυβέρνηση δεν απέδειξε με την απαιτούμενη πληρότητα ότι διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον.
«Η δημόσια περιουσία δεν προστατεύεται με την ελπίδα ότι όλα θα εξελιχθούν ομαλά. Προστατεύεται με αυστηρό έλεγχο, ισχυρές εγγυήσεις και αποφάσεις που δεν αφήνουν καμία εύλογη αμφιβολία ως προς τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος».
Δείτε εδώ την ομιλία του κ. Βορύλλα: