Το κυβερνητικό αφήγημα περί «αναγέννησης» του ελληνικού σιδηροδρόμου καταρρέει πάνω στις ίδιες τις ράγες.
Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, η Ελλάδα εξακολουθεί να διαθέτει έναν σιδηρόδρομο απαρχαιωμένο, αποδεκατισμένο και επικίνδυνα υποβαθμισμένο. Στον κεντρικό άξονα Αθήνα–Θεσσαλονίκη έχει απομείνει ουσιαστικά ένα δρομολόγιο, σε ένα δίκτυο που εξακολουθεί να δοκιμάζεται από βλάβες, καθυστερήσεις και σοβαρές ελλείψεις.
Στη Θράκη η εικόνα είναι δραματική. Ο σιδηρόδρομος, που θα έπρεπε να αποτελεί κρίσιμη υποδομή για μια ακριτική και εθνικά ευαίσθητη περιοχή, έχει απαξιωθεί σε βαθμό εγκατάλειψης. Παράλληλα, χάθηκε και η ευκαιρία μέσω της ένταξής του στο Masterplan για τον Έβρο, όπως κατήγγειλε πρόσφατα και ο παραιτηθείς επικεφαλής του έργου Στ. Μπένος.
Στην Πελοπόννησο, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Βλάβες, διακοπές, υποκατάσταση τρένων από λεωφορεία και καθημερινή ταλαιπωρίασυνθέτουν την εικόνα ενός μέσου μεταφοράς που σε μεγάλο μέρος της χώρας υπάρχει πλέον περισσότερο στον χάρτη παρά στην πραγματικότητα.
Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει. Αυτό είναι το περιβόητο σχέδιο ανασυγκρότησης του ελληνικού σιδηροδρόμου;
Γελάει ή μάλλον κλαίει ο κόσμος…
Η ΝΙΚΗ προτείνει Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης του Σιδηροδρόμου, με άμεση προτεραιότητα την πλήρη εγκατάσταση και λειτουργία σύγχρονων συστημάτων ασφαλείας και τηλεδιοίκησης, την ουσιαστική στελέχωση και ενίσχυση του προσωπικού, την ανανέωση του απαρχαιωμένου τροχαίου υλικού και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα επαναφοράς τακτικών και αξιόπιστων δρομολογίων προς όλη τη χώρα.
Κύριε Μητσοτάκη, δεν αποτύχατε απλώς…
Αποκαλύφθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο πώς η εγκατάλειψη ενός ολόκληρου εθνικού δικτύου ήταν πολιτική επιλογή και τους λόγους τους ξέρετε πολύ καλά.