Η βουλευτής Β1΄ Βόρειου Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ασπασία Κουρουπάκη, τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας με τίτλο «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις – Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970 – Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις».
Πριν εισέλθει στην ουσία του νομοσχεδίου, η κ. Κουρουπάκη εξέφρασε τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας, κυρία Νέστορα, και στην οικογένειά της, για τον θάνατο της μητέρας της μετά από εμπρηστική επίθεση στην κατοικία τους στη Θεσσαλονίκη. Χαρακτήρισε το γεγονός αδιανόητο, πέρα από κάθε κομματική γραμμή, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να δηλητηριάζεται από βία, γκαζάκια, βόμβες και στοχοποιήσεις.
«Η δημόσια ζωή χρειάζεται θάρρος, αλλά χρειάζεται και όρια, τα οποία δεν επιτρέπεται να τα παραβιάζει κανείς», σημείωσε, ευχόμενη ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες και ζητώντας από τις αρμόδιες αρχές πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Περνώντας στο νομοσχέδιο, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ξεκαθάρισε ότι η ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή εργασία ίσης αξίας αποτελεί αυτονόητη αρχή δικαιοσύνης. Υπάρχει στο Σύνταγμα, στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στο εργατικό δίκαιο. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να παρουσιάζει ως δήθεν νέα ανακάλυψη μια θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στον εργαζόμενο.
Η ουσία, όπως ανέδειξε η κ. Κουρουπάκη, βρίσκεται αλλού. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο λύνει πραγματικά προβλήματα ή προσθέτει νέα βάρη, νέα θολά σημεία και νέες εξουσίες στη διοίκηση; Ο εργαζόμενος που ακούει για ίση αμοιβή γνωρίζει πολύ καλά την πραγματικότητα. Τον μισθό που τελειώνει στις 20 του μήνα, το ενοίκιο που αυξάνεται, το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, τη βενζίνη, τα φροντιστήρια των παιδιών, τα φάρμακα των γονιών.
«Η εργαζόμενη μητέρα που γυρίζει στο σπίτι μετά από οκτώ και δέκα ώρες δουλειάς ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αμοιβή, χρόνος, αξιοπρέπεια και οικογένεια», τόνισε.
Η ΝΙΚΗ συμφωνεί με την αρχή της ίσης αμοιβής, τη μισθολογική διαφάνεια και την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητέρας, της οικογένειας και κάθε εργαζομένου που αδικείται. Η διαφωνία της αφορά τον τρόπο με τον οποίο νομοθετεί η κυβέρνηση. Με ασάφειες, εξουσιοδοτήσεις, γραφειοκρατία, κενά εφαρμογής, επιλεκτική μεταχείριση και απουσία ουσιαστικής στήριξης της καθημερινής ζωής.
Το νομοσχέδιο ξεκινά από την ίση αμοιβή και στη συνέχεια φορτώνεται με πλήθος άσχετων ή πολύ διαφορετικών ζητημάτων. Εργάνη 2, ψηφιακό μητρώο συλλογικών συμβάσεων, εργασιακά δεδομένα, μαθητεία, επαγγελματικές άδειες, διακρατικές υιοθεσίες, βαρέα και ανθυγιεινά, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις. Κρίσιμα θέματα αφήνονται να ρυθμιστούν αργότερα με υπουργικές αποφάσεις.
Η κ. Κουρουπάκη υπενθύμισε ότι η Βουλή ψηφίζει κανόνες δικαίου. Δεν ψηφίζει τίτλους, γενικές προθέσεις και κατευθύνσεις που θα συμπληρωθούν αργότερα από τη Διοίκηση κατά το δοκούν. Το άρθρο 43 του Συντάγματος απαιτεί ειδική και ορισμένη νομοθετική εξουσιοδότηση. Η ουσία της ρύθμισης πρέπει να βρίσκεται στον νόμο.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Το μαγαζί της γειτονιάς, το συνεργείο, το φαρμακείο, το αρτοποιείο, το μικρό λογιστικό γραφείο, η οικογενειακή ταβέρνα, ο επαγγελματίας της επαρχίας και η μικρή βιοτεχνία καλούνται να επιβιώσουν σε ένα καθεστώς συνεχών προθεσμιών, πλατφορμών, εγκυκλίων, νέων υποχρεώσεων και προστίμων.
«Το κράτος ψηφιοποιείται στα χαρτιά και ο πολίτης τρέχει πίσω από πλατφόρμες», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση νομοθετεί σαν να απευθύνεται σε χώρα μεγάλων πολυεθνικών, ενώ η Ελλάδα κρατιέται όρθια από μικρούς επαγγελματίες που πληρώνουν φόρους, εισφορές, ρεύμα, ενοίκια και δημοτικά τέλη.
Για τη μισθολογική διαφάνεια, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υπογράμμισε ότι χρειάζονται απλά εργαλεία, ενημέρωση, χρόνος προσαρμογής και πραγματικοί έλεγχοι. Η Επιθεώρηση Εργασίας πρέπει να διαθέτει προσωπικό, μέσα, εκπαίδευση και συνεχή παρουσία. Όταν ο εργαζόμενος φοβάται να μιλήσει, όταν η καταγγελία αργεί και όταν ο έλεγχος δεν φτάνει ποτέ, οι διατάξεις μένουν κενό γράμμα.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στο Εργάνη 2 και στο ψηφιακό μητρώο συλλογικών συμβάσεων. Η συγκέντρωση στοιχείων για μισθούς, συμβάσεις, ωράρια, συλλογικές ρυθμίσεις και εργασιακές σχέσεις απαιτεί αυστηρές εγγυήσεις. Ο νόμος πρέπει να ορίζει καθαρά ποιος έχει πρόσβαση, για ποιο σκοπό, με ποια τεχνικά μέτρα ανωνυμοποίησης, με ποια καταγραφή ενεργειών και με ποιες κυρώσεις σε περίπτωση κατάχρησης.
«Η μισθολογική διαφάνεια πρέπει να υπηρετεί τον εργαζόμενο και να μην ανοίξει τον δρόμο στο εργασιακό φακέλωμα», προειδοποίησε, συνδέοντας το ζήτημα με το άρθρο 9Α του Συντάγματος και τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων.
Για τα βαρέα και ανθυγιεινά, η κ. Κουρουπάκη ανέδειξε σοβαρό ζήτημα δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση φέρνει ρύθμιση για εργαζόμενους στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας και στο ΕΚΑΒ, όμως αφήνει εκτός ειδικότητες που εργάζονται σε χώρους πραγματικού κινδύνου, όπως μοριακούς βιολόγους, βιολόγους, χημικούς, τεχνολόγους ακτινολόγους, τεχνολόγους ιατρικών εργαστηρίων, φυσικοθεραπευτές, τραυματιοφορείς και άλλους εργαζόμενους.
Η εξαίρεση αυτή χαρακτηρίστηκε αυθαίρετη και χωρίς ειδική αιτιολογία. Εργαζόμενοι που έρχονται σε επαφή με βιολογικό υλικό, μολυσματικούς και χημικούς παράγοντες, εργαστήρια, τράπεζες αίματος, ΜΕΘ, χειρουργεία, υπόγεια και χώρους αυξημένου κινδύνου δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας.
«Δεν μπορεί το κράτος να τους θυμάται μόνο όταν τους έχει ανάγκη και να τους ξεχνά όταν έρχεται η ώρα της δίκαιης ασφαλιστικής τους αναγνώρισης», τόνισε.
Για το άρθρο 35 και τη διακρατική υιοθεσία, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ αναγνώρισε ότι η πρόβλεψη για άδεια μητρότητας των θετών μητέρων κινείται σε θετική κατεύθυνση, έθεσε όμως το ευρύτερο ζήτημα των παιδιών που παραμένουν για χρόνια σε ελληνικές δομές, των ζευγαριών που εξαντλούνται σε χρονοβόρες διαδικασίες και των κοινωνικών υπηρεσιών που λειτουργούν με σοβαρές ελλείψεις.
Η ΝΙΚΗ ζητά ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών, επιτάχυνση των εθνικών υιοθεσιών, προστασία του υπέρτερου συμφέροντος του παιδιού και ολοκληρωμένη πολιτική για οικογένεια, μητρότητα, πατρότητα, παιδί και πολυτεκνία.
Ιδιαίτερη αντίθεση εξέφρασε η κ. Κουρουπάκη και στη συνεχή διεύρυνση των εξαιρέσεων από την Κυριακάτικη αργία. Η Κυριακή είναι χρόνος ανάπαυσης, οικογένειας, κοινωνικής ζωής, εκκλησιασμού για όσους το επιλέγουν και ουσιαστικής ανάσας μέσα στην πίεση της εβδομάδας. Κάθε νέο παράθυρο εργασίας την Κυριακή μεταφέρει το βάρος στον πιο αδύναμο εργαζόμενο.
Η συζήτηση αυτή, όπως υπογράμμισε, συνδέεται άμεσα με την ισότητα στην εργασία. Τη γυναίκα που δουλεύει στο κατάστημα και μετά επιστρέφει στο σπίτι για τη δεύτερη βάρδια. Τη μητέρα που αναζητά ποιος θα κρατήσει τα παιδιά. Τον πατέρα που δουλεύει έξι μέρες και καλείται να δουλέψει και έβδομη. Την οικογένεια που χάνει τον κοινό της χρόνο.
Για τη μαθητεία, η κ. Κουρουπάκη ξεκαθάρισε ότι η χώρα χρειάζεται τεχνίτες, επαγγελματίες, παραγωγικές ειδικότητες και πραγματικές δεξιότητες. Χρειάζεται όμως εποπτεία, ποιοτικά κριτήρια και καθαρούς κανόνες. Η μαθητεία είναι εκπαιδευτική διαδικασία υπό καθοδήγηση και δεν μπορεί να εξισώνεται πρόχειρα με πλήρη επαγγελματική εμπειρία.
Κλείνοντας, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ κάλεσε τη Βουλή να κοιτάξει την Ελλάδα όπως ζει σήμερα. Την οικογένεια με δύο μισθούς που δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο. Τον νέο που αναβάλλει τη δημιουργία οικογένειας επειδή δεν έχει σταθερότητα. Την εργαζόμενη μητέρα που μετρά ώρες, χρήματα και αντοχές. Τον μικρό επαγγελματία που δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ και στο τέλος του μήνα αναρωτιέται τι απέμεινε. Τον εργαζόμενο στο νοσοκομείο που γυρίζει εξαντλημένος στο σπίτι με κινδύνους που η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει.
«Αυτή είναι η κοινωνία για την οποία νομοθετούμε. Η Ελλάδα που πληρώνει, εργάζεται, αγωνιά, μεγαλώνει παιδιά, φροντίζει γονείς, κρατά μικρές επιχειρήσεις, σηκώνει νοσοκομεία, σχολεία, υπηρεσίες και οικογένειες», σημείωσε η Ασπασία Κουρουπάκη, υπογραμμίζοντας ότι η ΝΙΚΗ ζητά καθαρές διατυπώσεις, μετρήσιμες εγγυήσεις και σεβασμό στον εργαζόμενο, στην οικογένεια, στη μικρή επιχείρηση, στο παιδί και στον άνθρωπο που κρατά όρθια τη χώρα.