Με θεσμική ακρίβεια και αιχμηρή πολιτική τεκμηρίωση τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ, Ασπασία Κουρουπάκη, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, εστιάζοντας στο άρθρο 36 για τη σύσταση και λειτουργία του κεντρικού πληροφοριακού συστήματος αιμοδοσίας.
Η κ. Κουρουπάκη προέβαλε τη βαρύτητα του ζητήματος, υπογραμμίζοντας ότι η αιμοδοσία της χώρας συνδέεται με την ιχνηλασιμότητα κάθε μονάδας αίματος, την προστασία των αποθεμάτων και την ασφάλεια των ασθενών που περιμένουν μετάγγιση. Μίλησε «για τον αιμοδότη που προσφέρει από το περίσσευμα της ψυχής του, για τον γιατρό που σηκώνει την ευθύνη της θεραπευτικής πράξης και για τους πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς, για τους οποίους η μετάγγιση αποτελεί καθημερινό όρο ζωής».
Στο επίκεντρο της παρέμβασής της τέθηκε η ρύθμιση που προβλέπει ότι το Υπουργείο Υγείας και το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας θα είναι από κοινού υπεύθυνοι επεξεργασίας, με την ΗΔΙΚΑ να εκτελεί την επεξεργασία. Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ επισήμανε ότι «η διάταξη αυτή γεννά σοβαρά ερωτήματα για τις αρμοδιότητες, τον επιχειρησιακό σχεδιασμό, την τεχνική τεκμηρίωση και την οικονομική διάσταση του έργου».
Η κ. Κουρουπάκη υπενθύμισε ότι το 2019 πραγματοποιήθηκε ανοιχτός διαγωνισμός για πληροφοριακό σύστημα αιμοδοσίας σε πανελλαδικό επίπεδο, με απεριόριστη χρήση και κόστος περίπου 2,7 εκατομμύρια ευρώ. Το σύστημα παρουσιάστηκε τότε ως επιχειρησιακό εργαλείο του ΕΚΕΑ, με δυνατότητες ιχνηλασιμότητας, διαχείρισης αποθεμάτων, ιολογικού και μοριακού ελέγχου, διανομής αίματος και παραγώγων.
Στη συνέχεια, η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε το κρίσιμο ζήτημα των τριών νέων εκτελεστικών συμβάσεων που υπογράφηκαν στις 16 Μαρτίου 2026, χωρίς διαγωνισμό, μέσω της ΗΔΙΚΑ, με εταιρείες όπως η Nova, η COSMOTE και η Netcompany, συνολικού κόστους 15 εκατομμυρίων ευρώ με ΦΠΑ. ρωτώντας «τι ακριβώς πληρώνει ο ελληνικός λαός με τα 15 εκατομμύρια ευρώ;»
Η κ. Κουρουπάκη ζήτησε να αποσαφηνιστεί αν υπάρχει σύμφωνη γνώμη του καθ’ ύλην αρμόδιου φορέα, δηλαδή του ΕΚΕΑ, ποιο είναι το νέο φυσικό αντικείμενο του έργου, ποια παραδοτέα μένουν εκτός του προηγούμενου έργου και αν υπάρχει έγγραφη βεβαίωση περί μη διπλής χρηματοδότησης. Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στη χρονική αλληλουχία των γεγονότων, καθώς, όπως ανέφερε, «η σύμφωνη γνώμη που επικαλέστηκε ο Υπουργός Υγείας φέρεται να δόθηκε στις 15 Μαΐου 2026, δηλαδή τέσσερις ημέρες μετά την κατάθεση της επίκαιρης ερώτησής της και περίπου τρεις μήνες μετά την ανάθεση του νέου έργου».
Με σαφήνεια έθεσε το θεσμικό ερώτημα: «Υπήρχε θεσμική έγκριση του ΕΚΕΑ πριν από την ανάθεση; Ναι ή όχι;» Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, όπως προκύπτει από την παρέμβασή της, είναι κομβική για τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και την αξιοπιστία της διαδικασίας.
Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ κατήγγειλε ότι το άρθρο 36 αφήνει κρίσιμα σημεία σε καθεστώς ασάφειας, καθώς θεσμοθετείται ένα κεντρικό πληροφοριακό σύστημα αιμοδοσίας χωρίς να γνωρίζει η Βουλή ποιος το σχεδίασε, ποιος το ενέκρινε, ποιος θα το παραλάβει και ποιος θα φέρει την επιχειρησιακή ευθύνη. Τα ίδια ερωτήματα, όπως ανέφερε, «έχουν τεθεί και από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πασχόντων με Μεσογειακή Αναιμία, τη φωνή ανθρώπων που ζουν καθημερινά με την ανάγκη ασφαλούς μετάγγισης».
Η κ. Κουρουπάκη υπογράμμισε και το ζήτημα των δεδομένων υγείας, θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση απώλειας ιχνηλασιμότητας, λανθασμένης ταυτοποίησης ή παραβίασης ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Παράλληλα, ζήτησε από τον Υπουργό Υγείας να παρουσιάσει το συγκεκριμένο έγγραφο από το οποίο προκύπτει ότι το έργο του 2019 ήταν δήθεν «πιλοτικό», καθώς η δημόσια διακήρυξη του έργου περιέγραφε κεντρικό πληροφοριακό σύστημα για τις ανάγκες του Εθνικού Συστήματος Αιμοδοσίας, με τετραετή εγγύηση καλής λειτουργίας.
Με μία από τις πιο χαρακτηριστικές αποστροφές της, τόνισε ότι «η αιμοδοσία είναι αλυσίδα ζωής». Για τη ΝΙΚΗ, η χώρα χρειάζεται σύγχρονο, ενιαίο και ασφαλές σύστημα αιμοδοσίας, με θεσμική τάξη, πλήρη οικονομική διαύγεια και το ΕΚΕΑ στην καρδιά του σχεδιασμού.
Κλείνοντας, η Ασπασία Κουρουπάκη ζήτησε να κατατεθούν όλα τα σχετικά έγγραφα, οι εγκρίσεις, οι τεχνικές αιτιολογήσεις και οι βεβαιώσεις για τη μη επικάλυψη του έργου και τη μη διπλή χρηματοδότηση. Το μήνυμά της ήταν καθαρό: «Να μην χρησιμοποιηθεί το άρθρο 36 ως νομοθετική κολυμπήθρα αναπάντητων ερωτημάτων». Και όπως είπε με νόημα, «ας δώσουμε έστω στο αίμα αυτής της χώρας ένα αίσθημα καθαρότητας».