«Η ΔΕΘ ως ημερολόγιο υποσχέσεων: λίγο το 2027, κάτι το 2028, τα υπόλοιπα έως το 2031»
Πίσω από τις διαρροές για δισεκατομμύρια παροχών του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ αποκαλύφθηκε τελικά η πολύ διαφορετική πραγματικότητα :
* περιορισμένες ενισχύσεις
* παλαιότερες αποφάσεις που «επανασυσκευάζονται» και
* υποσχέσεις που παραπέμπονται στο 2027, στο 2028 ή ακόμα και στο 2029.
Την ώρα που η ακρίβεια, το υψηλό κόστος στέγης και κόστος παραγωγής εξαντλούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, η κυβέρνηση απαντά με μέτρα που υπολείπονται δραματικά του μεγέθους των προβλημάτων.
Συγκεκριμένα:
® τα πολυδιαφημισμένα 400 ευρώ για 2,2 εκατ. συνταξιούχους πολίτες δεν αποτελούν καν νέα ενίσχυση 400 ευρώ για όλους. Όσοι ήδη ήταν δικαιούχοι των 300 ευρώ κερδίζουν επιπλέον μόλις 100 ευρώ ετησίως – 8,33 ευρώ τον μήνα. Στα κυβερνητικά παραδείγματα, όμως, στα 400 ευρώ προστίθεται ακόμη και η ήδη θεσμοθετημένη ετήσια αύξηση των συντάξεων ώστε με τέχνασμα να εμφανίζεται υψηλότερο «όφελος», σχεδόν «μία επιπλέον σύνταξη» – όπως ειπώθηκε. Άλλο νέα παροχή της ΔΕΘ και άλλο η κανονική αναπροσαρμογή που θα καταβαλλόταν ούτως ή άλλως.
® σε 720.000 δημοσίους υπαλλήλους δίνονται 500 ευρώ μικτά – και αυτά τον Δεκέμβριο του 2027, 16 μήνες μετά την εξαγγελία. Οι μικτές καταβολές είναι περίπου 360 εκατ. ευρώ, μόλις το 26,7% του κόστους των 1,35 δισ. ευρώ που το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει για έναν πραγματικό 13ο μισθό.
® ακόμη πιο προβληματικός είναι ο «Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά». Ο γονέας που μπορεί να αποταμιεύει 1.200 ευρώ ετησίως θα παίρνει άλλα 1.200 από το κράτος. Αλλά η οικογένεια που δεν μπορεί να αποταμιεύσει τίποτε, δεν εξασφαλίζει κάποια κρατική αντιστοίχιση.
Πρόκειται για κοινωνική πολιτική ανάποδης στόχευσης: η Κυβέρνηση δίνει περισσότερα σε όποιον έχει περισσότερα να αποταμιεύσει. Επιπλέον, οι ανώτερες καταβολές γονέα και Δημοσίου σε 18 χρόνια αθροίζουν 43.200 ευρώ, όχι τα «πάνω από 60.000» που προβάλλονται. Προφανώς η διαφορά θα προϋποθέτει χρηματιστηριακό τζόγο και επενδυτικές αποδόσεις, χωρίς να έχουν παρουσιαστεί ακόμη απόδοση, κίνδυνος, εγγύηση κεφαλαίου και κόστος διαχείρισης.
® Στέγη: Το «Σπίτι μου 3» ρίχνει άλλα 2 δισ. ευρώ δανειακής ζήτησης για 40.000 ζευγάρια σε μια αγορά με ανεπαρκή προσφορά. Ήδη, όμως, το 28,9% των πολιτών επιβαρύνεται υπέρμετρα από το στεγαστικό κόστος, έναντι 8,2% στην ΕΕ, ενώ οι τιμές κατοικιών αυξήθηκαν ακόμη 5,7% στο α΄ τρίμηνο 2026. Περισσότερα δάνεια για τα ίδια λιγοστά σπίτια δεν είναι στεγαστική πολιτική.
® Στο ρεύμα, το «-30%» δεν είναι μείωση λογαριασμού αλλά στόχος τριετίας έως το 2029, χωρίς τιμή βάσης, ετήσια διαδρομή ή μηχανισμό που να εγγυάται τη μετακύλιση στη λιανική. Όμως, οι καταναλωτές πληρώνουν σήμερα. Η κυβέρνηση τους απαντά με τιμές του… 2029.
® Και βέβαια το Δημόσιο Χρέος: ο κος Μητσοτάκης δεσμεύτηκε ότι θα πέσει κάτω από το 120% ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2028 και κάτω από 110% το 2029. Αυτά που δεν λέει είναι:
* ότι παρέλαβε Δημόσιο Χρέος το 2019 στα 331 δις ευρώ
* το αύξησε στις 31.12.2025 στα 362,9 δις ευρώ δηλαδή αύξηση +31,8 δις ευρώ στα 6 χρόνια της κυβέρνησής του
* το ονομαστικό ΑΕΠ (ο παρονομαστής δηλαδή του Δημοσίου Χρέους / ΑΕΠ) από 185,1 δις ευρώ το 2019 αυξήθηκε στα 248,35 δις ευρώ το 2025
* από αυτά τα 63,1 δις ευρώ αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ τα 43,2 δις ευρώ ήταν πληθωριστική αύξηση (από τις αυξημένες τιμές, την αισχροκέρδεια λόγω καρτέλ και την υπερφορολόγηση) αφού το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε από 184,5 δις ευρώ το 2019 στα 204,4 δις ευρώ το 2025 δηλαδή μόνον κατά 19,9 δις ευρώ.
Επομένως ο κος Μητσοτάκης παρουσιάζει επικοινωνιακά την μείωση του ποσοστού Δημοσίου Χρέους προς ΑΕΠ χωρίς να λέει όμως ότι σε απόλυτους ρυθμούς το Δημόσιο Χρέος αυξήθηκε κατά 31,8 δις και το ποσοστό μειώθηκε λόγω του παρανομαστή δηλαδή της αύξησης του Ονομαστικού ΑΕΠ.
® Περαιτέρω αποκρύβει ότι η κυβέρνησή του έχει δανεισθεί μέσω Repos από τα ασφαλιστικά ταμεία, ΑΚΑΓΕ, e- ΕΦΚΑ, Πανεπιστήμια και Δημόσιους Φορείς άλλα 36 δις ευρώ τα οποία δεν υπολογίζονται στο Δημόσιο Χρέος επειδή είναι ενδοκυβερνητικό μεν αλλά Χρέος και αυτό.
® Δε νοείται δε ο κος Μητσοτάκης να ανακοινώνει παροχές και αυξήσεις όταν το Δημόσιο έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς νοσοκομεία (ΟΚΑ), τοπική αυτοδιοίκηση (ΟΤΑ) και επιστροφές φόρων προς νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις άνω των 3,55 δις ευρώ.
Οι πολίτες χρειάζονται εισόδημα, κατοικία, αγοραστική δύναμη και παραγωγική προοπτική σήμερα. Όχι ψίχουλα, ανακυκλωμένες εξαγγελίες και επιταγές με ημερομηνία εξαργύρωσης μετά από ένα και δύο χρόνια.
Ομάδα Οικονομικών ΝΙΚΗ