Με ιδιαίτερα αιχμηρή πολιτική και θεσμική παρέμβαση, ο αντιπρόεδρος της ΝΙΚΗΣ και βουλευτής Λαρίσης, Γεώργιος Ρούντας, τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τον «Εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μεταφορών», επιλέγοντας να αναδείξει όχι μόνο τις κυβερνητικές ευθύνες για τη διαδικασία νομοθέτησης, αλλά και το ευρύτερο κλίμα θεσμικής και πολιτικής παρακμής που, όπως υποστήριξε, συνοδεύει τη σημερινή διακυβέρνηση.
Ο κ. Ρούντας εστίασε στη διαδικασία με την οποία η κυβέρνηση οδηγεί προς ψήφιση τα νομοσχέδια, στηλιτεύοντας τη διαρκή πρακτική των ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων στις κοινοβουλευτικές επιτροπές. Όπως τόνισε, «όταν ένα τόσο σοβαρό νομοθέτημα περνά μέσα σε λίγες ημέρες από τις επιτροπές στην Ολομέλεια, παραβιάζεται κάθε έννοια ουσιαστικής διαβούλευσης, δημοκρατικής λογοδοσίας και σοβαρής νομοθετικής λειτουργίας». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει μετατρέψει τη νομοθέτηση σε διαρκές κατεπείγον, απαξιώνοντας το Κοινοβούλιο και τραυματίζοντας την αντιπροσωπευτική αρχή.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στο έγκλημα των Τεμπών, το οποίο χαρακτήρισε «μητέρα των δικών». Ο αντιπρόεδρος της ΝΙΚΗΣ μίλησε για μια ανοιχτή πληγή που παραμένει χωρίς κάθαρση τρία χρόνια μετά, την ώρα που οι οικογένειες των θυμάτων και ολόκληρη η κοινωνία εξακολουθούν να ζητούν αλήθεια και δικαιοσύνη. Κατήγγειλε ως προσβολή το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα για την ετοιμότητα και τις υποδομές απονομής δικαιοσύνης σε μια τόσο κρίσιμη υπόθεση. Κατά τον ίδιο, «το έγκλημα των Τεμπών έχει τρεις διαστάσεις: την κυκλοφορία ενός συστήματος χωρίς επαρκείς δικλίδες ασφαλείας, την ίδια τη φονική σύγκρουση και, κυρίως, τη μετέπειτα επιχείρηση συγκάλυψης που οργανώθηκε για να προστατευθούν πολιτικές ευθύνες».
Ο κ. Ρούντας αναφέρθηκε και στο σκάνδαλο των υποκλοπών, κάνοντας λόγο για «βαθιά θεσμική εκτροπή που αγγίζει τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος». Εξέφρασε απορία για το γεγονός ότι κυβερνητικά στελέχη που φέρονται να παρακολουθήθηκαν δεν έχουν ακόμη αναζητήσει θεσμική και δικαστική προστασία. Όπως υπογράμμισε, «η ανοχή απέναντι σε μια τέτοια πρακτική εκπέμπει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μήνυμα προς την κοινωνία: ότι το κράτος μπορεί να γνωρίζει τα πάντα για τους πολίτες, χωρίς οι πολίτες να μπορούν να ελέγξουν το κράτος». Και, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «εκεί όπου το κράτος επιδιώκει να γνωρίζει τα πάντα για τον πολίτη, δεν υπάρχει δημοκρατία αλλά ψηφιακός ολοκληρωτισμός».
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ άσκησε επίσης σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση της στο ζήτημα της οικογένειας και ειδικότερα για τις εξελίξεις που ακολούθησαν τη νομοθέτηση του γάμου των ομοφυλόφιλων ζευγαριών. Υποστήριξε ότι η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που συνδέεται με το ζήτημα της υιοθεσίας, επιβεβαιώνει πλήρως τις προειδοποιήσεις που είχε διατυπώσει η ΝΙΚΗ από την πρώτη στιγμή. Παράλληλα, επαίνεσε τους δικαστές που μειοψήφησαν, σημειώνοντας ότι υπερασπίστηκαν με σοβαρότητα τόσο το Σύνταγμα όσο και το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η συμβολική αναφορά τουστον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης, την οποία παρομοίασε με «πείραμα Turing». Όπως «είπε, οι πολίτες συχνά δεν μπορούν πλέον να διακρίνουν αν απέναντί τους έχουν μια κυβέρνηση με πολιτική σκέψη και συνείδηση ή έναν μηχανισμό αυτοματοποιημένων αποφάσεων, αποκομμένο από την κοινωνική πραγματικότητα». Συνεχίζοντας, έκανε λόγο για μια εξουσία «πιο απροσδιόριστη και από την αρχή της απροσδιοριστίας του Heisenberg», επισημαίνοντας ότι η κυβερνητική στάση στερείται σαφούς ιδεολογικής ταυτότητας και σταθερών αξιακών αναφορών. Με αυτόν τον τρόπο, ο αντιπρόεδρος της ΝΙΚΗΣ επιχείρησε να αναδείξει όχι μόνο την πολιτική, αλλά και τη βαθύτερη θεσμική και υπαρξιακή κρίση που χαρακτηρίζει τη σημερινή διακυβέρνηση.
Κλείνοντας, ο κ. Ρούντας συνέδεσε το σύνολο αυτών των εξελίξεων με τη δημογραφική κατάρρευση της χώρας, καλώντας την κυβέρνηση να πάψει να αναζητά προσχηματικές λύσεις και να στηρίξει έμπρακτα την ελληνική οικογένεια, την πολυτεκνία, τους νέους ανθρώπους και το αγέννητο παιδί. Τόνισε ότι η πραγματική εθνική προτεραιότητα δεν είναι η ιδεολογική μηχανική, αλλά η επιβίωση του ίδιου του λαού.