Με σκληρή πολιτική γλώσσα και συγκεκριμένες συνταγματικές προτάσεις τοποθετήθηκε ο βουλευτής Λαρίσης της ΝΙΚΗΣ, Γεώργιος Ρούντας, στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, κατά τη συζήτηση των άρθρων 17, 21 και 24, που αφορούν την ιδιοκτησία, την οικογένεια, τη στέγη, το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά.
Η παρέμβασή του ανέδειξε την απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές διακηρύξεις και στην καθημερινότητα των πολιτών, όπου η πρώτη κατοικία, η οικογένεια, το δημογραφικό, η ελληνική γη και η πολιτιστική περιουσία της χώρας βρίσκονται αντιμέτωπα με επιλογές που υπηρετούν ισχυρά οικονομικά και ιδεολογικά συμφέροντα.
Ο κ. Ρούντας ξεκίνησε από το άρθρο 17, τονίζοντας ότι η προστασία της ιδιοκτησίας αποτελεί θεμελιώδη αρχή κάθε δημοκρατικού κράτους δικαίου, όμως η πραγματικότητα που ζουν χιλιάδες πολίτες ακυρώνει τις κυβερνητικές διακηρύξεις. Όπως σημείωσε, το πρόβλημα βρίσκεται στην εφαρμογή και στην πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να αφήνει τους δανειολήπτες απέναντι σε τράπεζες και επενδυτικά funds, χωρίς ουσιαστική ισορροπία και χωρίς πραγματικές δικλείδες ασφαλείας.
Με σαφή αναφορά στους πλειστηριασμούς και στα κόκκινα δάνεια, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι διευκολύνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενώ η περιουσία του ελληνικού λαού απειλείται. «Διευκολύνετε τις τράπεζες και τα funds περισσότερο από όσο υπερασπίζεστε τους πολίτες και την περιουσία τους», ήταν το κεντρικό πολιτικό του μήνυμα, με την πρόταση της ΝΙΚΗΣ να είναι ξεκάθαρη: η πρώτη κατοικία να τελεί υπό την απόλυτη προστασία του κράτους.
Ο Γεώργιος Ρούντας ζήτησε να απαγορεύεται η εκχώρηση απαιτήσεων που αφορούν την κύρια κατοικία σε τρίτους με όρους ευνοϊκότερους από εκείνους που προσφέρθηκαν στον οφειλέτη, καθώς και να απαγορεύεται ρητά η κατάσχεση ή ο πλειστηριασμός κύριας κατοικίας όπου διαβιούν πρόσωπα με αναπηρία. Για τη ΝΙΚΗ, η ιδιοκτησία αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο όταν ο πολίτης, η οικογένεια και ο ευάλωτος άνθρωπος νιώθουν πραγματική ασφάλεια απέναντι σε μηχανισμούς οικονομικής πίεσης. Η κατοικία, κατά την πρόταση που παρουσίασε, συνδέεται με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και με την κοινωνική συνοχή, όχι με ψυχρούς αριθμούς σε χαρτοφυλάκια funds.
Στο άρθρο 21, η τοποθέτηση του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ ήταν ακόμη πιο αιχμηρή. Ο κ. Ρούντας απάντησε στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ για συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος στην άμβλωση, χαρακτηρίζοντάς την απολύτως εσφαλμένη και πολιτικά ενδεικτική μιας πορείας που, όπως είπε, ξεκινά από το 1986 και φτάνει έως σήμερα. «Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει βάλει μυαλό και συνεχίζει ακάθεκτο από το ’86 μέχρι σήμερα την εθνοκτόνο πολιτική του», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η τότε αιτιολογική έκθεση του νόμου για τις αμβλώσεις συντάχθηκε χωρίς τη συνδρομή ψυχολόγου ή γιατρού και χωρίς να αξιολογηθεί ποτέ η επίδραση αυτής της δημόσιας πολιτικής στην ελληνική κοινωνία.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υπογράμμισε ότι το Σύνταγμα δεν ιεραρχεί τα δικαιώματα, καθώς όλα τα δικαιώματα προϋποθέτουν τη ζωή. «Αν δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει έμβρυο. Αν δεν υπάρχει έμβρυο, δεν υπάρχει άνθρωπος και δεν υπάρχουν δικαιώματα», τόνισε, καταθέτοντας εκ νέου τη θέση της ΝΙΚΗΣ για συνταγματική προστασία της ζωής του αγέννητου παιδιού. Η αναφορά αυτή έβαλε στον πυρήνα της συζήτησης το ζήτημα της ζωής ως πρώτης προϋπόθεσης κάθε έννομης τάξης και κάθε δικαιώματος.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν και η αναφορά του στη Νέα Δημοκρατία, την οποία κατηγόρησε ότι έχει χάσει την πολιτική και ιδεολογική της ταυτότητα. Υπενθύμισε ότι το 1986 κορυφαία στελέχη της ΝΔ είχαν τοποθετηθεί αρνητικά στον νόμο του ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2026 η κυβέρνηση εμφανίζεται, κατά την τοποθέτησή του, πλήρως ταυτισμένη με την ίδια ατζέντα. «Έχετε γίνει ΠΑΣΟΚ και έχετε χάσει την ταυτότητά σας», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση έχει συνταχθεί με την κουλτούρα της woke ατζέντας. Για τον κ. Ρούντα, η σημερινή ΝΔ έχει απομακρυνθεί από κάθε συντηρητικό σημείο αναφοράς, υπηρετώντας πολιτικές που αλλοιώνουν την ελληνική κοινωνία και αποδομούν την προσωπικότητα του ανθρώπου.
Στην ίδια ενότητα ο Γεώργιος Ρούντας μίλησε για την οικογένεια, τον γάμο και το δημογραφικό, συνδέοντας το άρθρο 21 με την ανάγκη εθνικής και κοινωνικής ανασύνταξης. Υπενθύμισε τη θέση της ΝΙΚΗΣ ώστε η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και της προαγωγής του έθνους, καθώς και ο γάμος ως ένωση άνδρα και γυναίκας, να τελούν υπό την προστασία του κράτους. Παράλληλα πρότεινε να κατοχυρωθεί ότι η δημογραφική ανάπτυξη του ελληνικού έθνους αποτελεί πρωταρχική αποστολή της Πολιτείας και να στηριχθούν ουσιαστικά οι πολύτεκνες και υπερπολύτεκνες οικογένειες με πλήρη φορολογική απαλλαγή και ειδική στεγαστική μέριμνα.
Στάθηκε επίσης και στα άτομα με αναπηρία, ζητώντας πλήρη αυτονομία, αξιοπρεπή διαβίωση, επαγγελματική ένταξη και συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Πρότεινε τη σύσταση αυτοτελούς κυβερνητικού φορέα με αποκλειστική αρμοδιότητα τη μέριμνα και την προστασία των προσώπων με αναπηρία και των οικογενειών τους, καθώς και ρητή απαγόρευση πλειστηριασμού κύριας κατοικίας όπου διαβιούν πρόσωπα με αναπηρία.
Για το άρθρο 24, ο κ. Ρούντας άσκησε ευθεία κριτική στην κυβερνητική χρήση της λεγόμενης κλιματικής αλλαγής, λέγοντας ότι επιχειρείται να δοθεί συνταγματική κάλυψη σε μια πολιτική που γεμίζει βουνά, νησιά, δάση και παραγωγικές εκτάσεις με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά μεγάλων εταιρειών. Κατήγγειλε το σχέδιο που θέλει την Ελλάδα «μπαταρία της Ευρώπης», μαζί με τεράστια data centers που, όπως σημείωσε, θα συγκεντρώνουν προσωπικά δεδομένα και θα καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού.
«Η ΝΙΚΗ», όπως ανέφερε, «προτείνει η προστασία της γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, των βοσκοτόπων και του δασικού πλούτου να κατοχυρωθεί ως υπέρτατο δημόσιο συμφέρον, συνδεδεμένο με την εθνική ασφάλεια και τη διατροφική επάρκεια του ελληνικού λαού». Ζήτησε απαγόρευση εγκατάστασης έργων ΑΠΕ σε δάση, προστατευόμενα οικοσυστήματα, περιοχές Natura, παραγωγική γη και ενεργούς βοσκοτόπους, καθώς και προηγούμενη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Η ελληνική γη χρειάζεται θεσμική θωράκιση απέναντι σε επενδύσεις που παρουσιάζονται ως πράσινες και καταλήγουν να αφαιρούν παραγωγικό χώρο από τον λαό.
Κλείνοντας, ο Γεώργιος Ρούντας αναφέρθηκε και στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, ζητώντας ο αρχαιολογικός πλούτος και τα ιστορικά μνημεία να αποτελούν αναπαλλοτρίωτη εθνική περιουσία, εκτός κάθε ιδιωτικοποίησης, εκποίησης ή μεταβίβασης σε φορείς ιδιωτικών συμφερόντων. Ζήτησε συστηματική πίεση για τον επαναπατρισμό ελληνικών αρχαιοτήτων, προστασία των ελληνιστικών και χριστιανικών μνημείων σε όλο τον κόσμο και ίδρυση αρχαιολογικών μουσείων σε στρατηγικά σημεία της χώρας, ως μέσο πνευματικής θωράκισης και κατοχύρωσης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.