Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Το ερώτημα δεν είναι ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα το υπάρχον σύστημα, αλλά αν έχουμε την πολιτική βούληση να το αλλάξουμε οριστικά.
Για δεκαετίες, οι κομματικοί διορισμοί, οι εξυπηρετήσεις και η λογική του «δικού μας ανθρώπου» υπονόμευσαν την αξιοκρατία και αποδυνάμωσαν τους θεσμούς. Δημιούργησαν ένα κράτος δυσκίνητο για τον πολίτη, αλλά πρόθυμο απέναντι στον κομματικό μηχανισμό. Το τίμημα είναι βαρύ: αναποτελεσματική διοίκηση, άνιση μεταχείριση, αδύναμη παραγωγή και νέοι που αναζητούν στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που τους στερεί η πατρίδα τους.
Εμείς, στη ΝΙΚΗ, πιστεύουμε σε μια νέα σχέση Πολιτείας και πολίτη: όχι εξάρτηση, αλλά αξιοπρέπεια· όχι μεσολάβηση, αλλά κανόνες· όχι εύνοια, αλλά δικαιοσύνη.
Ο πολίτης δεν είναι πελάτης κανενός κόμματος. Δεν πρέπει να αναζητεί μεσάζοντες για όσα δικαιούται. Χρειάζεται ένα κράτος ευέλικτο, διαφανές και δίκαιο, που σέβεται τον χρόνο και τον κόπο του πολίτη και εφαρμόζει τους ίδιους κανόνες για όλους.
Η νέα αυτή σχέση απαιτεί ευθύνη και από τον πολίτη. Η ψήφος δεν είναι συναλλαγή. Είναι πράξη ελευθερίας με συνέπειες για ολόκληρη την κοινωνία. Όσο επιβραβεύουμε την ατομική εξυπηρέτηση αντί για το συλλογικό σχέδιο, το πελατειακό σύστημα θα αναπαράγεται.
Η κοινωνική πολιτική είναι αναγκαία. Η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει τον αδύναμο και την οικογένεια που δοκιμάζεται. Η στήριξη, όμως, πρέπει να ανοίγει δρόμους προς την εργασία και την αυτονομία, όχι να διαιωνίζει την εξάρτηση.
Η χώρα δυναμώνει όταν δημιουργεί και παράγει. Όταν στηρίζει την εργασία, τη μικρομεσαία επιχείρηση, την ελληνική παραγωγή και τις επενδύσεις που γεννούν σταθερές και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Όταν δίνει στους νέους λόγους να μείνουν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να προκόψουν στον τόπο τους.
Η αξιοκρατία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι όρος εθνικής επιβίωσης. Κάθε κομματική τοποθέτηση εις βάρος της ικανότητας κοστίζει σε χρόνο, σε δημόσιο χρήμα και σε χαμένες ευκαιρίες. Ορισμένες φορές κοστίζει ακόμη και σε ανθρώπινες ζωές.
Καμία μεταρρύθμιση δεν πετυχαίνει χωρίς εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με επικοινωνιακές εκστρατείες, αλλά με θεσμούς που λειτουργούν, με λογοδοσία, διαφάνεια και Δικαιοσύνη που απονέμεται έγκαιρα και αμερόληπτα.
Κάθε δημόσιο ευρώ είναι χρήμα του πολίτη και απαιτεί αυστηρό έλεγχο. Η διαφάνεια δεν είναι χάρη της εξουσίας προς την κοινωνία. Είναι υποχρέωσή της. Το ίδιο ισχύει και για τη δημόσια διοίκηση: η ψηφιοποίηση είναι απαραίτητο εργαλείο, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται προσλήψεις μόνο μέσω ΑΣΕΠ, σαφείς αρμοδιότητες, αντικειμενική αξιολόγηση και πραγματική ευθύνη για τις παραλείψεις. Ένα σύγχρονο κράτος δεν κρίνεται από το πόσους νόμους ψηφίζει, αλλά από το αν τους εφαρμόζει ισότιμα.
Η πολιτική δεν μπορεί να εξαντλείται στην επόμενη δημοσκόπηση. Οφείλει να σχεδιάζει για την επόμενη γενιά. Δημογραφικό, παιδεία, παραγωγική ανασυγκρότηση, ενεργειακή ασφάλεια, άμυνα και πολιτισμός συνθέτουν ένα ενιαίο σχέδιο επιβίωσης και προόδου του Ελληνισμού.
Χρειαζόμαστε ένα κράτος που δεν εξαγοράζει το παρόν, υποθηκεύοντας το μέλλον. Που επενδύει στο δημόσιο σχολείο, στην οικογένεια, στην περιφέρεια, στην πρωτοβάθμια υγεία, στην έρευνα και στην ελληνική παραγωγή. Ένα κράτος με μνήμη, συνέχεια και προσανατολισμό.
Η αλλαγή του κράτους απαιτεί και άλλη αντίληψη για την πολιτική. Η πολιτική είναι ευθύνη, όχι καριέρα. Είναι διακονία, όχι μηχανισμός προσωπικής ανέλιξης. Ο πολιτικός υπηρετεί την κοινωνία και την Πατρίδα, όχι το κόμμα, τους χορηγούς ή τον εαυτό του. Λογοδοτεί για τις αποφάσεις του και κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από την εικόνα του.
Από το πελατειακό κράτος στο κράτος δικαίου. Από την επιδοματική εξάρτηση στη δημιουργία και την παραγωγή. Από την κομματοκρατία στην αξιοκρατία. Από τη συναλλαγή στο κοινό καλό.
Αυτή είναι η ευθύνη της γενιάς μας: να χτίσουμε μια Ελλάδα που δεν ζητεί από τον πολίτη να υπηρετεί το σύστημα, αλλά οργανώνει το κράτος για να υπηρετεί τον πολίτη, την κοινωνία και την Πατρίδα.
Τάσος Οικονομόπουλος
Βουλευτής Α’ Ανατολικής Αττικής της ΝΙΚΗΣ