Η πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας, κ. Άδωνι Γεωργιάδη, στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου αποτέλεσε, επιτέλους, μια προσγείωση – έστω και καθυστερημένη – στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν όσοι νοσηλεύονται και εργάζονται στο ΓΝ Ρόδου.
Υπενθυμίζουμε ότι, σε προηγούμενη επίσκεψή του στο Νοσοκομείο το 2025, ακριβώς έναν χρόνο πριν, παρά τα υπομνήματα και τις έντονες διαμαρτυρίες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, αλλά και πολιτών, για τα προβλήματα του Νοσοκομείου, ο κ. Υπουργός ισχυριζόταν δημόσια πως «το νοσοκομείο λειτουργεί μια χαρά» και έκανε λόγο για «διαστρέβλωση» της εικόνας του ιδρύματος.
Επίσης, έναν χρόνο πριν, ο Διοικητής της 2ης ΥΠΕ, κ. Ροϊλός, χαρακτήριζε το ΓΝ Ρόδου «το καλύτερο περιφερειακό νοσοκομείο που υπάρχει στην Ελλάδα, τεκμηριωμένα».
Σήμερα, έναν χρόνο μετά, ο κ. Υπουργός και ο Διοικητής της 2ης ΥΠΕ αναγνωρίζουν το οξύ πρόβλημα υποστελέχωσης σε κρίσιμες δομές και κλινικές, όπως η Παθολογική και η Χειρουργική Κλινική, καθώς και τα ΤΕΠ, αλλά και το απογοητευτικό γεγονός ότι το 60% έως 65% των προκηρυσσόμενων θέσεων καταλήγει άγονο.
Η δημόσια παραδοχή του κ. Υπουργού ότι υπάρχει «mini κρίση» στο ΓΝ Ρόδου επιβεβαιώνει ότι η πραγματική κατάσταση είναι πολύ σοβαρότερη απ’ ό,τι παρουσιαζόταν έως σήμερα και ότι δικαίως διαμαρτύρονται εδώ και τόσο καιρό οι εργαζόμενοι, ολόκληρος ο δωδεκανησιακός λαός και ξένοι επισκέπτες για τις πρωτοφανείς ελλείψεις και δυσλειτουργίες που αφορούν τον αξονικό και τον μαγνητικό τομογράφο, τους υπερήχους, τα ΤΕΠ, τα έκτακτα χειρουργεία και την Παθολογική Κλινική.
Προβλήματα που, σημειωτέον, αναμένεται να ενταθούν λόγω των πολλών επικείμενων συνταξιοδοτήσεων προσωπικού.
Απέναντι σε αυτή τη μεταστροφή του Υπουργού, δύο ενδεχόμενα υπάρχουν:
1. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου τελούσε σε πλήρη άγνοια, λόγω ελλιπούς ή λανθασμένης ενημέρωσης για την πραγματική κατάσταση του ΓΝ Ρόδου από τους αρμόδιους υφισταμένους της.
2. Η κυβέρνηση, διά του κ. Υπουργού και κυβερνητικών φορέων, βλέποντας την αθροιστική αποτυχία της πολιτικής της σε πλειάδα μετώπων και την οργή των Ροδιτών για τις αδικίες που υφίσταται το νησί, επιχειρεί έναν όψιμο κατευνασμό της τοπικής κοινωνίας, μοιράζοντας αόριστες υποσχέσεις, προφανώς λόγω της προεκλογικής τροχιάς.
Ωστόσο, ο κ. Υπουργός επιχείρησε να μετακυλήσει την ευθύνη για τη μη προσέλκυση ιατρών σχεδόν αποκλειστικά στο πρόβλημα εξεύρεσης στέγης και στα υψηλά ενοίκια του νησιού.
Η στέγαση συνιστά πράγματι σοβαρό εμπόδιο, αλλά δεν είναι ούτε το πρωτεύον ούτε το μοναδικό.
Ο κ. Υπουργός αδυνατεί ακόμη και σήμερα να κατανοήσει ότι, όσο οι μισθοί των γιατρών του ΕΣΥ παραμένουν καθηλωμένοι και μη ανταγωνιστικοί σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, οι Έλληνες ιατροί θα συνεχίσουν να επιλέγουν το εξωτερικό ή τον ιδιωτικό τομέα.
Ως «ΝΙΚΗ» Δωδεκανήσου επισκεφθήκαμε επανειλημμένα το ΓΝ Ρόδου, πραγματοποιήσαμε ενημερωτικές συναντήσεις με το προσωπικό και τη Διοίκηση, καταθέσαμε προτάσεις στους Συλλόγους Υγειονομικών του Νοσοκομείου και στον τοπικό Τύπο, προβήκαμε σε ανακοινώσεις και σε στοχευμένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις (υπ’ αριθμ. 1771/6-8-2025 και 6211/16-6-2026), επισημαίνοντας την κρισιμότητα της κατάστασης του Νοσοκομείου.
Η «ΝΙΚΗ» στηρίζει τις προτάσεις του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου, καθώς είναι παρόμοιες με τις προτάσεις για την Υγεία που έχουμε ήδη καταθέσει και δημοσιεύσει στον Τύπο και στην ιστοσελίδα της «ΝΙΚΗΣ».
Μάλιστα, αντί του αυξημένου επιδόματος παραμεθορίου που προτείνει ο Ιατρικός Σύλλογος Ρόδου, η «ΝΙΚΗ» προτείνει διπλασιασμό του βασικού μισθού των νοσοκομειακών ιατρών και του υγειονομικού προσωπικού για τις προκεχωρημένες/άγονες υγειονομικές μονάδες.
Απ’ ό,τι φαίνεται, γνώση για το τι πρέπει να γίνει υπάρχει.
Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση.
Δυστυχώς, το ΕΣΥ εξακολουθεί να μη στηρίζεται ουσιαστικά από το κράτος, αλλά στην αυτοθυσία των ανθρώπων του.
Ο δωδεκανησιακός λαός έχει κουραστεί να εμπαίζεται, βλέποντας τη Δημόσια Υγεία να μετατρέπεται σε πεδίο προεκλογικών υποσχέσεων.
Η Δωδεκάνησος απαιτεί άμεσα ένα σοβαρό σχέδιο Υγείας, με σεβασμό στον μάχιμο γιατρό και ουσιαστική στήριξη του πληθυσμού των ακριτικών νησιών μας.
Όχι άλλος εμπαιγμός.