Τα στοιχεία της Eurostat και του ΔΝΤ αποκαλύπτουν το μέγεθος της στεγαστικής κρίσης και εκθέτουν την κυβερνητική πολιτική, που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα με ανεπαρκή μέτρα.
Η Ελλάδα καταγράφει τη μεγαλύτερη στεγαστική επιβάρυνση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το 2024, τα νοικοκυριά διέθεταν το 36% του εισοδήματός τους για στέγαση, έναντι 19% στην ΕΕ, ενώ το 43% του πληθυσμού ζούσε σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις πληρωμών, έναντι μόλις 9% στην Ευρώπη, δηλαδή σχεδόν πενταπλάσια αναλογία!
Η κοινωνική εξαθλίωση αποτυπώνεται και στις συνθήκες διαβίωσης: το 19% των πολιτών αδυνατούσε να θερμάνει επαρκώς την κατοικία του, έναντι περίπου 9% στην ΕΕ, ενώ το 27% ζούσε σε υπερπλήρεις κατοικίες, έναντι 16,9%.
Σύμφωνα με το ΔΝΤ, από το 2016 οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 85%, έναντι μόλις 47% του διαθέσιμου εισοδήματος ανά κάτοικο. Παράλληλα, η ιδιοκατοίκηση υποχώρησε από 75,4% το 2019 σε 69,4% το 2025.
Το βαρύτερο τίμημα πληρώνει η νέα γενιά: το 56,3% των νέων 25–34 ετών ζούσε με τους γονείς του, έναντι 30,1% στην ΕΕ, ενώ οι νέοι εγκαταλείπουν το πατρικό τους κατά μέσο όρο στα 30,9 έτη, έναντι 26,3 ετών στην Ευρώπη.
Απέναντι σε αυτή την κοινωνική καταστροφή, η κυβέρνηση επιμένει σε επιδόματα και επιδοτούμενα δάνεια, χωρίς να δημιουργεί επαρκές απόθεμα προσιτών κατοικιών. Ακόμη και το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι τέτοιες παρεμβάσεις είναι πιθανόν να εξανεμίζονται από τις αυξήσεις των τιμών!
Η Ελλάδα στερείται οργανωμένου αποθέματος κοινωνικής κατοικίας μεγάλης κλίμακας, όταν στην Ολλανδία περίπου το 30% των κατοικιών εντάσσεται στην κοινωνική στέγαση. Η κυβερνητική αδράνεια δεν μπορεί να συνεχίζεται.
• Απαιτείται η επανασύσταση ισχυρού δημόσιου φορέα κοινωνικής κατοικίας (ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας καταργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2012 με το 2ο Μνημόνιο).
• Αξιοποίηση δημόσιας ακίνητης περιουσίας, υπό τη διαχείριση του Δημοσίου, για νέους, οικογένειες, φοιτητές, στρατιωτικούς, μέλη των Σωμάτων Ασφαλείας και εργαζομένους σε περιοχές στεγαστικής πίεσης.
• Κίνητρα για επιστροφή κενών και βραχυχρόνια μισθωμένων ακινήτων στη μακροχρόνια αγορά, με δεσμευτική διάρκεια μίσθωσης. Βάσει της Απογραφής του 2021, υπάρχουν 1,8 εκατομμύρια κενά οικιστικά ακίνητα – δευτερεύουσες κατοικίες, εξοχικές κατοικίες, κατοικίες που χρήζουν ανακαίνισης κ.λπ. – τα οποία δεν διατίθενται για ενοικίαση ή πώληση.
Δεν μπορεί μια ολόκληρη γενιά να αναβάλλει τη δημιουργία οικογένειας επειδή η κυβέρνηση είναι ανίκανη να εξασφαλίσει έστω και τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις αξιοπρεπούς στέγασης!
Ομάδα Οικονομικών ΝΙΚΗΣ

