Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για το νερό, την εγκατάλειψη της ελληνικής περιφέρειας, τις εξαιρέσεις από το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων και τη συνεχιζόμενη επέκταση των ΑΠΕ εξαπέλυσε ο βουλευτής Πιερίας της ΝΙΚΗΣ, Κομνηνός Δελβερούδης, κατά τη δευτερολογία του στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.
Ο κ. Δελβερούδης επανέλαβε με σαφήνεια τη βασική θέση της ΝΙΚΗΣ απέναντι στο νομοσχέδιο, τονίζοντας ότι οι προωθούμενες ρυθμίσεις θέτουν σε κίνδυνο τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού.
«Αναφερθήκαμε στην πρώτη συνεδρία της Επιτροπής στα σοβαρά ζητήματα που τίθενται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο και που αφορούν κατά κύριο λόγο στον κίνδυνο ιδιωτικοποίησης του νερού και τη μετατροπή του από δημόσιο αγαθό σε εμπορεύμα και το οποίο προφανώς και μας βρίσκει κάθετα αντίθετος», τόνισε.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις συγχωνεύσεις και στην ανάγκη διατήρησης της τοπικότητας, κυρίως στους τουριστικούς δήμους, όπου οι ανάγκες ύδρευσης πολλαπλασιάζονται κατά τους θερινούς μήνες.
«Σε κάθε περίπτωση όμως θα πρέπει να υπάρξει ρητή εξαίρεση των τουριστικών δήμων με έντονη τουριστική κίνηση κατά τους θερινούς μήνες διότι ο πληθυσμός πολλαπλασιάζεται κατά πολύ το καλοκαίρι απαιτώντας άμεση επέμβαση σε τοπικές βλάβες που θα παρουσιαστούν», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι ένας κεντρικός φορέας στην Αθήνα και ένας στη Θεσσαλονίκη δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις έκτακτες ανάγκες κάθε περιοχής.
Ο βουλευτής Πιερίας κατήγγειλε ακόμη ότι το νομοσχέδιο αφήνει εκτεθειμένους τους εργαζομένους των ΔΕΥΑ.
«Δυστυχώς το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους αυτούς σαν αριθμούς και όχι σαν ανθρώπους με δικαιώματα και δεν δείχνει τόστι χειώδες ενδιαφέρον», είπε, ζητώντας ρητές διασφαλίσεις για τις σχέσεις εργασίας, την προϋπηρεσία, τις αποδοχές, την ασφαλιστική συνέχεια, την ειδικότητα και τον τόπο απασχόλησης.
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε και το σχέδιο «Εύρυτος» για την εκτροπή υδάτων από την Ευρυτανία προς την Αττική. Ο κ. Δελβερούδης συνέδεσε το έργο με τη συνολική κυβερνητική πολιτική εγκατάλειψης και δημογραφικής αποψίλωσης της ελληνικής περιφέρειας.
«Σε μια εποχή που η επαρχία μαραζώνει και ειδικά η Ευρυτανία αντιμετωπίζει μεγάλη δημογραφική συγκνώση αντί να υπάρξουν μέτρα για την επιστροφή των ανθρώπων στην επαρχία και στις ρίζες τους, όλη η φιλοσοφία και το κυβερνητικό έργο κατευθύνεται στο να αναγκάσει να έρθουν στην Αθήνα και όσοι λίγοι απέμεναν στην επαρχία», σημείωσε.
Παράλληλα, απέρριψε την κυβερνητική επίκληση της κλιματικής αλλαγής ως μοναδικής αιτίας για τη λειψυδρία.
«Αν δημιουργηθεί πρόβλημα λειψιδρίας στην Αθήνα σίγουρα δεν θα είναι εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής αλλά δύο παραγόντων που κυβερνήσεις ποτέ δεν την αντιμετώπισαν σοβαρά», ανέφερε, καταλογίζοντας στις κυβερνήσεις ευθύνη για την ακραία συγκέντρωση του πληθυσμού στην Αττική και για την απουσία ουσιαστικής εκπαίδευσης των πολιτών στην εξοικονόμηση νερού.
Με σαφή πολιτική αιχμή τόνισε ότι η λύση δεν μπορεί να είναι η αφαίμαξη της περιφέρειας προς όφελος ενός υδροκέφαλου αθηναϊκού κέντρου.
«Η λύση δεν είναι να πάρουμε τα νερά από την επαρχία φυσικά για τις ανάγκες της Αθήνας η επαρχία πρέπει να στηριχθεί με κάθε τρόπο εμείς φυσικά είμαστε στον πλευρό των κατοίκων της Ευρυτανίας και των τοπικών φορέων», δήλωσε, τασσόμενος στο πλευρό της τοπικής κοινωνίας και ζητώντας την απόσυρση του σχεδίου.
Η πιο αιχμηρή καταγγελία του αφορούσε το άρθρο 36 και τη δυνατότητα παράκαμψης του θεσμικού πλαισίου για τις δημόσιες συμβάσεις. Ο κ. Δελβερούδης υποστήριξε ότι η επίκληση της λειψυδρίας λειτουργεί ως πρόσχημα για τον περιορισμό των εγγυήσεων διαφάνειας και το άνοιγμα του δρόμου σε απευθείας αναθέσεις.
«Η σοβαρότητα της απειλής της λειψιδείας χρησιμοποιείται για να ανοίξει ένα μεγάλο παράθυρο αδιαφάνειας και απευθείας αναθέσεων έργων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ», υπογράμμισε.
Όπως επισήμανε, η εξαίρεση των έργων ύδρευσης από το ισχύον πλαίσιο δεν υπηρετεί το κράτος δικαίου, τη χρηστή διοίκηση, τη διαφάνεια και τον υγιή ανταγωνισμό, ενώ οι πράγματι κατεπείγουσες περιπτώσεις καλύπτονται ήδη από το άρθρο 32 του νόμου περί δημοσίων συμβάσεων.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για την τιμολόγηση του νερού. Χαιρέτισε μεν το πάγωμα των τιμολογίων άρδευσης για τρία χρόνια, ζήτησε όμως μεγαλύτερη διάρκεια, προστασία για τα τιμολόγια ύδρευσης των μόνιμων κατοίκων και των τοπικών επιχειρήσεων, καθώς και αντίστοιχη πρόβλεψη για την αποχέτευση.
«Εκφράζουμε το γενικό φόβο μας για τα πολύχρωμα τυμολόγια που βλέπουμε στη ΔΕΗ να μην τα δούμε και στο νερό», είπε, καταγγέλλοντας παράλληλα την κατάργηση των ειδικών κοινωνικών τιμολογίων για τις ευπαθείς ομάδες.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ανέδειξε επίσης τα σοβαρά επιστημονικά κενά του νομοσχεδίου, ζητώντας θεσμοθετημένη συμμετοχή γεωλόγων, της αρμόδιας Διεύθυνσης Υδάτων, του ΓΕΩΤΕΕ και του Συλλόγου Ελλήνων Γεωλόγων.
«Η συμμετοχή της επιστημονικής κοινότητας δεν πρέπει να αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευκαιρίας αλλά μια θεσμική υποχρέωση της πολιτείας και να προβλέπεται ρητά στο νόμο», υπογράμμισε, επιμένοντας ότι κανένα έργο αντιμετώπισης της λειψυδρίας δεν μπορεί να προχωρά χωρίς γεωλογικές, υδρογεωλογικές και περιβαλλοντικές μελέτες.
Κλείνοντας, ο Κομνηνός Δελβερούδης στράφηκε στις νέες παρατάσεις για έργα ΑΠΕ, καταγγέλλοντας ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να δεσμεύει παραγωγική γη, παρότι η χώρα έχει ήδη υπερκαλύψει τους ενεργειακούς στόχους της.
«Η ισχύ στον ΑΠΕ που λειτουργούν ή έχουν άδεια εγκατάσταση είναι τριπλάσια από το στόχο του ΕΣΕΚ για το 2030 και διπλάσια από το στόχο του ΕΣΕΚ για το 2050», σημείωσε, θέτοντας το ερώτημα ποιο δημόσιο συμφέρον υπηρετεί η παραγωγή πλεονάζουσας ενέργειας που τελικά απορρίπτεται από το σύστημα.
Η κατακλείδα του ήταν απολύτως σαφής:
«Όλη αυτή η έκταση που καταλαμβάνουν αυτές οι ανανεώσεις του Υγείας Ενέργειας έχει κάποια πολύ σημαντική χρήση είτε για παραγωγική στην παραγωγική διαδιακασία της γεωργικής παραγωγής είτε για άλλους σοβαρούς λόγους και εμείς παράγουμε επιπλέον ενέργεια και την πετάμε σαν σκουπίδια».