Η ΝΙΚΗ κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή προς τους Υπουργούς Ανάπτυξης, Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μέσω του Βουλευτή Αχαΐας κ. Σπυρίδωνα Τσιρώνη, αναδεικνύοντας έναν σιωπηλό αλλά βαθιά επικίνδυνο αφανισμό: την εξαφάνιση των καφενείων και των μικρών παντοπωλείων των ορεινών και απομακρυσμένων χωριών.
Σε οικισμούς των 20 ή 30 κατοίκων, το καφενείο δεν είναι μια απλή επιχείρηση. Είναι χώρος κοινωνικής συνοχής, αντίδοτο στη μοναξιά των ηλικιωμένων, σημείο συνάντησης, ανεπίσημο αγροτικό ιατρείο, ταχυδρομείο, παντοπωλείο πρώτης ανάγκης. Είναι, συχνά, το τελευταίο σημάδι ζωής σε χωριά που αργοσβήνουν.
Κι όμως, η Πολιτεία αντιμετωπίζει αυτά τα ελάχιστα ζωντανά κύτταρα της υπαίθρου σαν να πρόκειται για απρόσωπες επιχειρήσεις των αστικών κέντρων.
Με την Υπουργική Απόφαση 110581/2025, επιβάλλονται υποχρεωτικά σεμινάρια Υγιεινής και Ασφάλειας Τροφίμων, με κόστος που στην πράξη ξεπερνά τα 110 ευρώ ανά εργαζόμενο, ποσό που για πολλά ορεινά καφενεία αντιστοιχεί σε εβδομάδες ή και μήνες κέρδους.
Παράλληλα, επιβάλλεται η υποχρεωτική εγκατάσταση POS, ακόμη και σε χωριά όπου οι ηλικιωμένοι κάτοικοι δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν τραπεζικές κάρτες και όπου η τραπεζική παρουσία είναι ανύπαρκτη.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πλαίσιο που οι ίδιοι οι τοπικοί φορείς χαρακτηρίζουν άδικο και ανεφάρμοστο, καθώς αγνοεί πλήρως τις μεγάλες αποστάσεις από τα αστικά κέντρα, την έλλειψη βασικών υποδομών, τη χαμηλή οικονομική δραστηριότητα και το γεγονός ότι πολλά καφενεία λειτουργούνται από ηλικιωμένους ανθρώπους χωρίς προσωπικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Άγραφα, τον γηραιότερο Δήμο της χώρας, όπου οι κάτοικοι δηλώνουν ξεκάθαρα ότι τα μέτρα αυτά δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα της ζωής τους.
Η πολιτεία, αντί να αντιμετωπίζει την ορεινή Ελλάδα ως περιοχή εθνικής σημασίας, επιλέγει πολιτικές «ενιαίων λύσεων», που στην πράξη τιμωρούν τους πιο αδύναμους και οδηγούν σε λουκέτο τα τελευταία σημεία κοινωνικής ζωής των χωριών.
Για τη ΝΙΚΗ, το καφενείο του χωριού δεν είναι μία ακόμα επιχείρηση. Είναι θεσμός κοινοτισμού, κομμάτι της κοινωνικής συνοχής, προϋπόθεση για να παραμείνουν οι Έλληνες της υπαίθρου στον τόπο τους.
Διότι όταν κλείνει το καφενείο, το χωριό χάνει ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της κοινότητας, εντείνεται η μοναξιά και η ερήμωση επιταχύνεται.
Η παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ στη Βουλή εντάσσεται στο συνολικό όραμα της Περιφερειακής Αναγέννησης. Μιας Ελλάδας που δεν εγκαταλείπει την ύπαιθρο, που δεν μετρά την ανθρώπινη ζωή με λογιστικά κριτήρια, που δεν θεωρεί «αναπόφευκτη» την ερήμωση.
Η Περιφερειακή Αναγέννηση που προτάσσει η ΝΙΚΗ είναι στρατηγικό σχέδιο υπέρ της κοινωνικής συνοχής, της δημογραφικής ανασυγκρότησης, της εθνικής ασφάλειας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ώστε να επιστρέψουν η ζωή, η χαρά και η προοπτική σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.