Το συνέδριο «Make Europe Great Again (MEGA)» που πραγματοποιήθηκε στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, αφιερωμένο στη μνήμη του Αμερικανού συντηρητικού ηγέτη Charlie Kirk, αποτέλεσε μια στιγμή με ευρωπαϊκό πολιτικό βάρος, που ξεπέρασε τα όρια μιας συνηθισμένης διεθνούς συνάντησης.
Με τη συμμετοχή εκπροσώπων από περισσότερες από τριάντα χώρες, ευρωβουλευτές, ακαδημαϊκούς και ισχυρά κινήματα του ευρωπαϊκού συντηρητισμού, το MEGA φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο καμπής στη μάχη για την υπεράσπιση της πολιτισμικής ταυτότητας της Ευρώπης. Σε αυτό το περιβάλλον, η παρουσία της ελληνικής ΝΙΚΗΣ δεν ήταν απλώς συμβολική· ήταν ουσιαστική και αναβαθμισμένη.
Την Ελλάδα εκπροσώπησαν ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, κ. Σπυρίδωνας Τσιρώνης και ο εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος, κ. Δήμος Θανάσουλας. Η ΝΙΚΗ, ένα κόμμα που εισήλθε δυναμικά στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό με αυθεντική πατριωτική φωνή, βρέθηκε για πρώτη φορά στο επίκεντρο ενός διεθνούς δικτύου που επιχειρεί να ανασυγκροτήσει το συντηρητικό οικοσύστημα της Ευρώπης και η συμμετοχή της στο συνέδριο, και μάλιστα με ενισχυμένο ρόλο, αποδεικνύει ότι το Κίνημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως μια περιφερειακή ελληνική ιδιομορφία, αλλά ως φορέας πολιτικού λόγου οικουμενικής αξίας, με αναφορά σε παγκόσμιες ανησυχίες για την εθνική κυριαρχία, την ελευθερία της συνείδησης, την προστασία της οικογένειας και τον ρόλο της χριστιανικής παράδοσης στην ταυτότητα της ηπείρου.
Κατά την τρίτη θεματική συνεδρία του συνεδρίου, με επίκεντρο το ερώτημα «Τι ορίζει την Ευρώπη; Πολιτιστική κληρονομιά, παράδοση και οικογένεια», τον λόγο έλαβε ο κ. Θανάσουλας, ο οποίος και έκλεισε την ενότητα, υπογραμμίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο που απέκτησε η ελληνική αποστολή. Η ομιλία του διαμόρφωσε ένα αφήγημα που δεν αναφερόταν στο παρελθόν με νοσταλγία, αλλά στο μέλλον με σαφή διεκδίκηση. Η Ελλάδα παρουσιάστηκε όχι ως χώρα που ζητά δικαίωση, αλλά ως ιστορικό θεμέλιο της Ευρώπης, φορέας της ιδέας που γέννησε την ελευθερία, τον πολιτισμό και την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Ο κ. Θανάσουλας υπενθύμισε ότι η ελληνική παρουσία στην περιοχή της Δαλματίας προηγείται αιώνων, με αναφορά στην αρχαία αποικία της Επιδαύρου. Η συγκεκριμένη ιστορική μνήμη χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία για να επισημανθεί πως ο ελληνικός κόσμος δεν είναι μια γεωγραφικά κλειστή πραγματικότητα, αλλά ένα πνευματικό και πολιτισμικό αρχιπέλαγος που διαπότισε την Ευρώπη και προσέδωσε περιεχόμενο στην ίδια την έννοια του «ευρωπαϊκού». Σε αυτό το πλαίσιο, η σύγχρονη κρίση ταυτότητας της ηπείρου αντιμετωπίζεται όχι ως πολιτικό πρόβλημα, αλλά ως πολιτισμική αποκοπή από τις πηγές που καθόρισαν τη μορφή και την πυξίδα της.
Η ομιλία κορυφώθηκε με την αναφορά στη Μάχη της Σαλαμίνας, ως ένα ζωντανό σύγχρονο δίδαγμα: η Ευρώπη σώθηκε όταν οι ελεύθεροι λαοί της ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εισβολή ενός κόσμου που αρνείτο την έννοια της ελευθερίας, της πίστης και της πατρίδας. Η παραλληλία ήταν σαφής. Σήμερα, μια άλλη μορφή «βάρβαρης πίεσης» επιχειρεί να διαβρώσει τις αξίες που συγκρότησαν την Ευρώπη, αυτή τη φορά όχι με πολεμικά πλοία, αλλά με ιδεολογικά και πολιτικά εργαλεία που επιχειρούν να καταλύσουν τον ρόλο της οικογένειας, να εκριζώσουν τη θρησκευτικότητα ως κοινωνικό συνεκτικό ιστό και να υποβιβάσουν τα έθνη σε απλές διοικητικές περιφέρειες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας.
Το βίντεο της ομιλίας του:
Το συνέδριο MEGA έδειξε ότι διαμορφώνεται μία νέα πολιτική γεωγραφία στην ευρωπαϊκή ήπειρο, όπου αντί των παλαιών συντηρητικών μηχανισμών που συχνά ταυτίστηκαν με τεχνοκρατική αδράνεια, εμφανίζεται ένα υπερεθνικό δίκτυο κινημάτων που δίνει προτεραιότητα στους λαούς και τις ιστορικές τους ρίζες.
Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η ΝΙΚΗ δεν περιορίζεται σε ρόλο κάποιου «φτωχού» συνοδού, αλλά αποτελεί οργανικό μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που επιδιώκει να ξαναδώσει στην Ευρώπη το πρόσωπο που της αρμόζει με όρους πολιτισμικής αυτογνωσίας.
Ταυτόχρονα, η προβολή της ΝΙΚΗΣ σε ευρωπαϊκό επίπεδο δημιουργεί μια νέα προοπτική στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό καθώς η δικτύωση σε διεθνές περιβάλλον, η ανταλλαγή εμπειριών με κινήματα που έχουν καταφέρει να αναπτυχθούν σε χώρες όπως η Ρουμανία, η Κροατία, η Πολωνία ή η Ουγγαρία, και η επαφή με την αμερικανική σχολή πολιτικής δράσης και επικοινωνίας, συνιστούν εργαλεία που μπορούν να ενισχύσουν την οργανωτική αποτελεσματικότητα και την κοινωνική διείσδυση του Κινήματος στην Ελλάδα.
Ωστόσο, η ευκαιρία αυτή συνοδεύεται από ευθύνη και απαιτήσεις. Η ΝΙΚΗ καλείται πλέον να αποδείξει ότι διαθέτει τη θεσμική, οργανωτική και πολιτική ωριμότητα να μετατρέψει την διεθνή της αναγνώριση σε εθνική δυναμική. Η πρόσβαση σε διεθνή δίκτυα είναι χρήσιμη μόνο εφόσον υπάρχει εσωτερική ετοιμότητα να αξιοποιηθεί. Ο ανταγωνισμός στο πολιτικό πεδίο, η αναμενόμενη στοχοποίηση από τα κατεστημένα ΜΜΕ και η ανάγκη οικοδόμησης ισχυρών κοινωνικών δομών αποτελούν προκλήσεις που θα κρίνουν αν η ευρωπαϊκή απήχηση θα μετατραπεί σε εσωτερική ισχύ.
Στο Ντουμπρόβνικ, για πρώτη φορά σε συνέδριο αυτής της κλίμακας, η Ελλάδα δεν ήταν ο παρατηρητής που κοιτά τις εξελίξεις να την προσπερνούν, αλλά μία φωνή που εισακούστηκε και αυτή η φωνή βροντοφώναξε ένα απλό αλλά ηχηρό μήνυμα: η Ευρώπη έχει μέλλον μόνο εάν θυμηθεί ποια είναι, αν επιστρέψει στον πολιτισμό που την γέννησε, αν τολμήσει να υπερασπιστεί τον άνθρωπο, την οικογένεια, την ελευθερία, την πίστη και τα έθνη.
Η ΝΙΚΗ έδειξε ότι είναι έτοιμη να συμβάλει σε αυτή τη μεγάλη συζήτηση. Και η αποδοχή που έλαβε δείχνει πως η Ευρώπη είναι έτοιμη να την ακούσει.