Στην ανάγκη ουσιαστικής προσαρμογής του Οργανισμού Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων, ΕΛΓΑ, στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται, εστίασε την παρέμβασή του στη Διακομματική Επιτροπή για τον Πρωτογενή Τομέα ο βουλευτής Κατερίνης της ΝΙΚΗΣ, Κομνηνός Δελβερούδης.
Ο κ. Δελβερούδης ξεκίνησε την τοποθέτησή του αναφερόμενος σε πρόσφατη κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσε σχετικά με τις ζημιές που υφίστανται καλλιεργητές στη Ρόδο από ελάφια, επισημαίνοντας ότι το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο του ΕΛΓΑ δεν προβλέπει αποζημιώσεις για αντίστοιχες περιπτώσεις. Όπως σημείωσε, η απάντηση που έλαβε από την πολιτική ηγεσία περιορίστηκε στη γενική πρόθεση αναβάθμισης του γεωργοασφαλιστικού συστήματος, χωρίς να δίνει λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να συνεχίζουν να καταβάλλουν εισφορές χωρίς αντίστοιχη κάλυψη.
Συνεχίζοντας, περιέγραψε τον Οργανισμό ως ένα σχήμα με παθητικά χαρακτηριστικά, το οποίο επικεντρώνεται πρωτίστως στην κάλυψη βασικών λειτουργικών του αναγκών. Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, για την περίοδο 2019–2025, οι αποζημιώσεις ανήλθαν σε περίπου 267 εκατ. ευρώ, ενώ η κρατική ενίσχυση διαμορφώθηκε στα 193 εκατ. ευρώ, θέτοντας ζήτημα επάρκειας των πόρων και της συνολικής χρηματοδότησης.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε ερωτήματα για τη στελέχωση του ΕΛΓΑ, κάνοντας λόγο για ενδεχόμενες ελλείψεις σε εκτιμητές, γεωπόνους και κτηνιάτρους, που επηρεάζουν την ταχύτητα και την αξιοπιστία των διαδικασιών. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη διαδικασία έγκρισης των αποζημιώσεων, επισημαίνοντας ότι η τελική απόφαση συγκεντρώνεται σε υψηλό διοικητικό επίπεδο, γεγονός που, όπως υποστήριξε, εγείρει ζητήματα συγκεντρωτικής λειτουργίας.
Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε το ζήτημα της βιωσιμότητας του Οργανισμού σε περίπτωση περιορισμένης κρατικής στήριξης, ζητώντας σαφή απάντηση για το κατά πόσο ο ΕΛΓΑ μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις που δημιουργεί η κλιματική κρίση.
Αναφερόμενος σε ενδεχόμενες λύσεις, στάθηκε στην προοπτική αύξησης της ειδικής ασφαλιστικής εισφοράς, εκφράζοντας επιφυλάξεις για το κατά πόσο μια τέτοια επιλογή είναι ανεκτή για τους αγρότες.
Τέλος, έθεσε προς συζήτηση το ενδεχόμενο εισόδου της ιδιωτικής ασφάλισης στον τομέα της αγροτικής παραγωγής, ακόμη και σε προαιρετική βάση, επισημαίνοντας ότι το ισχύον σύστημα υποχρεωτικών εισφορών δεν διασφαλίζει πάντα την αναμενόμενη ανταποδοτικότητα για τους παραγωγούς.