Η σχέση ανάμεσα στον Ελληνισμό και την Κίνα δεν ορίζεται από την πρόσφατη εμπορική συγκυρία, αλλά πρόκειται για μια πνευματική και πολιτική συνάντηση χιλιάδων ετών. Ήδη από την αρχαιότητα, οι πρόγονοί μας γνώριζαν τη χώρα των Σηρών. Όμως, η πραγματική επανάσταση συνέβη με την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Οι Έλληνες δεν έφτασαν εκεί ως έμποροι, αλλά ως φορείς πολιτισμού. Τα ελληνιστικά βασίλεια της Βακτρίας και της Φεργκάνα έγιναν η γέφυρα που ένωσε την Ευρώπη με την Άπω Ανατολή. Οι Κινέζοι στα χρονικά τους μιλούν με δέος για τους Ντα Γιουέν (τους Μεγάλους Ίωνες) και τα ουράνια άλογά τους.
Στους χρόνους της Ρωμανίας, η αυτοκρατορία απέδειξε τι σημαίνει οικονομική κυριαρχία. Όταν το μετάξι ήταν το πετρέλαιο της εποχής, ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός δεν περιορίστηκε σε εισαγωγές που αιμορραγούσαν το κρατικό ταμείο. Με μια επιχείρηση που σήμερα θα ονομάζαμε στρατηγική κατασκοπεία, έσπασε το κινεζικό μονοπώλιο, ίδρυσε την ελληνική σηροτροφία και μετέτρεψε την Αυτοκρατορία σε παγκόσμιο παραγωγό. Το μάθημα της ιστορίας είναι σαφές: Ο Ελληνισμός προοδεύει μόνο όταν παράγει και όταν ελέγχει την τεχνολογία της εποχής του.
Στη σημερινή εποχή, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική και προσβάλλει την ιστορική μας διαδρομή. Το εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα έχει λάβει διαστάσεις εθνικής αιμορραγίας. Εισάγουμε ετησίως προϊόντα αξίας άνω των 7 δισεκατομμυρίων ευρώ –από κινητά τηλέφωνα μέχρι φωτοβολταϊκά– ενώ οι εξαγωγές μας παλεύουν να ξεπεράσουν τα 500 εκατομμύρια.
Για κάθε 14 ευρώ που στέλνουμε στην Κίνα, εκείνοι μας στέλνουν πίσω μόνο 1 ευρώ σε αξία προϊόντων. Το επιχείρημα ότι τα πλοία μας μεταφέρουν τα προϊόντα τους είναι μια παγίδα. Η ναυτιλία είναι μεν ισχυρή, αλλά τα κέρδη της δεν διαχέονται στην ελληνική κοινωνία με τον ίδιο τρόπο που θα το έκανε μια ισχυρή εγχώρια παραγωγή και μεταποίηση.
Η ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης είναι τεράστια, καθώς λειτουργεί συνήθως, με τη νοοτροπία του πωλητή δημόσιας περιουσίας και όχι του εγγυητή της εθνικής ευημερίας. Η COSCO μετέτρεψε τον Πειραιά στο πρώτο λιμάνι της Μεσογείου. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς να επιβάλει όρους εγχώριας προστιθέμενης αξίας. Το λιμάνι λειτουργεί ως ένας κλειστός κινεζικός διάδρομος. Δεν δημιουργήθηκαν ζώνες συναρμολόγησης, δεν υποχρεώθηκαν οι επενδυτές να χρησιμοποιούν ελληνικά υλικά, δεν υπήρξε μεταφορά τεχνογνωσίας.
Είναι αδιανόητο η Ελλάδα να διαθέτει τα ποιοτικότερα αγροτικά προϊόντα στον κόσμο και να μην μπορεί να τα τοποθετήσει στα ράφια της Κίνας επειδή οι υπουργοί καθυστερούν χρόνια να υπογράψουν απλά υγειονομικά πρωτόκολλα. Έτσι οι Έλληνες παραγωγοί μένουν εκτός αγοράς σε σχέση με τους Ιταλούς και τους Ισπανούς.
Η δε περιβόητη πράσινη μετάβαση έχει μετατραπεί σε επιδότηση της κινεζικής βιομηχανίας. Το Ταμείο Ανάκαμψης και οι οικονομίες των Ελλήνων κατευθύνονται μαζικά στην αγορά κινεζικών φωτοβολταϊκών πάνελ, την ώρα που η εγχώρια παραγωγή ενέργειας (λιγνίτης) απαξιώνεται σκόπιμα.
Η ΝΙΚΗ δεν βλέπει την Κίνα ούτε ως εχθρό ούτε ως σωτήρα, αλλά ως έναν παγκόσμιο παίκτη με τον οποίο η Ελλάδα πρέπει να συνομιλεί από θέση ισχύος και όχι υποτέλειας. Κάθε ξένη επένδυση σε στρατηγικές υποδομές πρέπει να συνοδεύεται από την υποχρέωση παραγωγικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. Θέλετε το λιμάνι; Θα φτιάξετε και εργοστάσια γύρω από αυτό, με Έλληνες τεχνικούς και ελληνικά υλικά.
Προτείνουμε τη συνένωση των μικρών παραγωγών σε ισχυρά σχήματα υπό την ομπρέλα
νός φορέα που θα διαπραγματεύεται κεντρικά με την Κίνα. Το λάδι, το κρασί και η φέτα μας πρέπει να πωλούνται ως αγαθά υψηλής αξίας, όχι ως χύμα εμπορεύματα.
Χριστόδουλος Μολύβας
Επικεφαλής της Θεματικής Ομάδας Ανάπτυξης & Επενδύσεων