Η είσοδός μας στην ΕΟΚ, μετέπειτα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρώ δεν συνοδεύτηκε ποτέ από σοβαρή και υπεύθυνη οικονομοτεχνική μελέτη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων που θα επέφερε στην ελληνική οικονομία –αντιθέτως, όλη η επιχειρηματολογία εξαντλήθηκε σε συνθήματα, διακηρύξεις και δηλώσεις πολιτικών και δημοσιογράφων.
Δυστυχώς, το ίδιο ισχύει και για την έξοδό μας από αυτήν, που αντιμετωπίζεται εξίσου με έλλειψη σοβαρής μελέτης. Μία χώρα, όπως η Βρετανία, με καλορρυθμισμένη οικονομία, παραγωγική ισχύ, πανίσχυρο παραδοσιακό σύμμαχο τις ΗΠΑ και χωρίς να έχει φύγει ποτέ από το εθνικό της νόμισμα, έχει την άνεση της αναίμακτης εξόδου από την Ε.Ε. Αντιθέτως, μία χώρα. όπως η Ελλάδα, αδύναμη οικονομικά και παραγωγικά, με εξωτερική οικονομική κηδεμονία, χωρίς δικό της νόμισμα σήμερα, παραγωγικά αδύναμη να θρέψει τον εαυτό της και με ισχυροποιημένη την απειλή παραδοσιακά εχθρικών γειτόνων, δεν έχει αυτή την πολυτέλεια στο ευδιόρατο μέλλον.
Οι «καλοπροαίρετοι» βοηθοί της εξόδου μας από το ευρώ θα σπεύσουν μόνο όταν προσβλέπουν και σε δικό τους συμφέρον, ώστε η επιλογή μας τελικά να είναι από τον έναν κηδεμόνα σε έναν άλλον κηδεμόνα. Ναι, επιθυμούμε την πατρίδα μας ελεύθερη από κηδεμόνες. Όμως, για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει πρώτα να σταθούμε στα πόδια μας, να δυναμώσουμε ως κοινωνία, ως οικονομία, ως συνείδηση, ως υπόσταση. Ας αφοσιωθούμε σε αυτά, λοιπόν, πρώτα.
Είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό πρέπει να το διαχειριστούμε ως ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα. Αρνούμαστε τον ρόλο της Ε.Ε. ως υποχρεωτικού χωροφύλακα και «μπαμπούλα». Υπάρχουν ομάδες συμφερόντων και ανάμεσα σε αυτές πρέπει να έχουμε και ομάδες των δικών μας συμφερόντων. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα περί Ευρώπης με όλους αδιακρίτως τους Ευρωπαίους, ούτε να θυσιάσουμε την εθνική μας ιδιοσυγκρασία, υπόσταση και ομοιογένεια, γιατί πρέπει να μοιάζουμε σε άλλους.
Η Ελλάδα στα πλαίσια της Ε.Ε. πρέπει να χτίσει την αυτάρκειά της και να δημιουργήσει σωρεία συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Θα πρέπει αρχικά να καταγγείλουμε τη τελωνειακή σύνδεση ΕΕ – Τουρκίας. Να ανατρέψουμε τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις (τόσο σε καλλιέργεια όσο και σε εξαγωγές), να μειώσουμε ή να καταργήσουμε τον ΦΠΑ Α΄υλών, αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής σε προϊόντα που έχουμε συγκριτικό πλεονέκτημα. Να επαναφέρουμε την καλλιέργεια με ελληνικούς φυσικούς σπόρους.
Τα γειτονικά μας κράτη έχουν πολύ χαμηλή φορολογία και πολύ χαμηλά μεροκάματα, επομένως η ευρωπαϊκή συμμετοχή τους και η άρση των συνοριακών και επιχειρηματικών περιορισμών οδηγεί παραγωγικές μονάδες και εταιρείες μας να μεταφερθούν εκεί. Τελικά, μειώνονται τα έσοδα του κράτους μας, αυξάνεται η ανεργία μας, κατεβάζουμε το βιοτικό μας επίπεδο, προκειμένου να ανεβάζουμε το βιοτικό επίπεδο άλλων χωρών. Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα ΝΙΚΗ θα εφαρμόσει εξισορροπητικά φορολογικά αντίμετρα, τόσο με ελάφρυνση της φορολογίας των επιχειρήσεων στις παραμεθόριες ς περιοχές μας, όσο και με αντικίνητρα για εταιρείες που κερδοσκοπούν από τη λειτουργία τους στη φθηνότερη πλευρά των συνόρων.