Κεντρικός ἄξονας τῆς ΝΙΚΗΣ εἶναι ἡ Ἑλληνοχριστιανική παράδοσή μας, εἶναι ἡ Ρωμηοσύνη μας, εἶναι ἡ πονεμένη Ρωμηοσύνη μας. Εἶναι ἕνας τρόπος ζωῆς καί γεγονός τῆς καρδιᾶς, ὅμως, εἶναι καί ἡ βιωμένη ἱστορική ἐμπειρία αἰώνων. Καί ἡ Ρωμηοσύνη φωτίζεται πάντα σέ κάθε ἐποχή σέ προσωπικό καί σέ συλλογικό ἐπίπεδο ἀπό τή βαθιά ἀγάπη μας στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας καί διά αὐτῆς τῆς ἀγάπης, γίνεται ἀγάπη καί πρός τό πρόσωπο τοῦ συνανθρώπου μας καί πρός κάθε λαό.
Τι είναι η Ρωμηοσύνη
Το όνομα «Ρωμηοσύνη» αναφέρεται στους πληθυσμούς που οι πρόγονοί τους ήταν κάτοικοι και πολίτες του κράτους που γενικά έχει επικρατήσει να χαρακτηρίζεται «Βυζαντινή αυτοκρατορία» ή «Βυζάντιο».
Ρωμηοσύνη είναι το σύνολο ή κάθε κομμάτι αυτών των πληθυσμών (τα μέλη των οποίων χαρακτηριζόμαστε «Ρωμηοί»), αλλά και ο πολιτισμός που αναπτύξαμε στο πέρασμα των αιώνων. Αυτά τα στοιχεία της πολιτισμικής μας ταυτότητας χαρακτηρίζονται «ρωμαίικα».
Την εποχή της Τουρκοκρατίας οι παραδοσιακοί Έλληνες λόγιοι ονόμαζαν τους υπόδουλους ορθοδόξους πληθυσμούς «Ρωμαίους», όχι Ρωμηούς, ενώ «Έλληνες» χαρακτήριζαν κατά βάσιν τους αρχαίους Έλληνες. Οι Τούρκοι μας ονόμαζαν «Ρουμ» (Ρωμαίους). Το υπόδουλο ορθόδοξο γένος ονομαζόταν από τους Τούρκους «Ρουμ Μιλέτ». Το «Ρωμηός» είναι η λαϊκή μορφή του ονόματος «Ρωμαίος».
Ρωμαίοι και Ρωμηοί ονομαζόμαστε επειδή το ελεύθερο κράτος μας, δηλαδή η αυτοκρατορία που εμείς ονομάζουμε «Βυζαντινή», ποτέ δεν ονομάστηκε έτσι μέχρι την κατάλυσή της από τους Τούρκους. Τους πρώτους αιώνες της, ονόμαζε τον εαυτό της «Ρωμαϊκή αυτοκρατορία» (όσο χρησιμοποιούσαν ως επίσημη γλώσσα τη λατινική, «Imperium Romanum»), ενώ τους τελευταίους αιώνες, που είχε μείνει μόνο η Ελλάδα και η Μικρά Ασία, ονομάστηκε «Ρωμανία» (εξ ου και το ποντιακό τραγούδι για την άλωση της Πόλης με το στίχο «Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο»).
Ο Ελληνισμός – παρά τις αντιρρήσεις εκείνων που θεωρούν πως οφείλουμε να στραφούμε αποκλειστικά προς τη Δύση – έχει βαθιά συνείδηση της ρωμαίικης ταυτότητάς του. γι’ αυτό και εκφράστηκε με έργα όπως η Ρωμιοσύνη του Γ. Ρίτσου, η Πονεμένη Ρωμηοσύνη του Φ. Κόντογλου κ.ά. Η Ρωμηοσύνη είναι ο πολιτισμός μας, που θεμελιώνεται στην πνευματική παράδοση και κληρονομιά της Ορθοδοξίας στην ιστορία της αυτοκρατορίας της Ρωμανίας. Έτσι, υπερβαίνει τόσο τα στενά όρια του ελλαδικού κράτους όσο και τα στενά όρια «αυτού του κόσμου», διότι, ενώ πατά γερά στη γη, στρέφεται προς τον ουρανό και την αιωνιότητα.