Η μεταποίηση μετά το 2010 που άρχισαν τα μνημονιακά μέτρα περνά διαρκώς μια βαθιά κρίση.
Ιδιαίτερα δε, με τα περιοριστικά μέτρα που πάρθηκαν την περίοδο του κοροναϊού, βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Μεγάλες βιομηχανικές εταιρείες είτε έκλεισαν είτε μετέφεραν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες σε γειτονικές βαλκανικές χώρες.
Η αποβιομηχανοποίηση της χώρας πήρε τεράστιες διαστάσεις. Ιδιαίτερα στην Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη εξελίχθηκε ραγδαία. Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν και άλλες μείωσαν σημαντικά την παραγωγή τους για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στην τεράστια φορολογία και να επιβιώσουν. Οι αγορές Α΄και Β΄ υλών με πίστωση, εξαφανίστηκαν κάτω από το βάρος της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, κάτω από την έλλειψη ρευστότητας, την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού των τραπεζών και τη μείωση των επιτοκίων καταθέσεων. Σε πολλές βιομηχανικές περιοχές που έσφυζαν από τη βιομηχανική δραστηριότητα, σήμερα βλέπουμε μόνο τα νεκρά κουφάρια των κτιριακών τους υποδομών.
Στο ερώτημα πώς μπορεί να αλλάξει αυτό το σκηνικό, η ΝΙΚΗ απαντά: με Ισχυρή Ελληνική Επιχειρηματικότητα. Η ελληνική επιχειρηματικότητα προκόβει στο εξωτερικό και θάβεται στη γενέτειρα. Αυτό πρέπει να αλλάξει ριζικά και άμεσα. Για να αλλάξει όμως αυτό το status, πρέπει το αδηφάγο σημερινό ελληνικό κράτος, που βασίζει τα έσοδά του μόνο στην υπερ-υψηλή φορολογία, να αλλάξει ρότα. Οι χώρες που προσελκύουν τις περισσότερες επιχειρήσεις, δεν είναι αυτές που έχουν δυσβάστακτες φορολογικές πολιτικές, αλλά αυτές που έχουν τις ελαφρύτερες. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για χαμηλή παραγωγικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, όταν το μεγαλύτερο προ φόρων κέρδος τους πηγαίνει υπό μορφή φόρων στο κράτος, αντί να πηγαίνει σε επενδύσεις εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας και παραγωγικότητας. Η προκαταβολή φόρου πρέπει να καταργηθεί άμεσα, ενώ θα πρέπει να θεσπιστεί ειδική φοροελάφρυνση στις παραγωγικές μονάδες παραμεθόριων περιοχών της Ηπείρου, Μακεδονίας και Θράκης.
Ιδιαίτερα σημαντικός για την ΝΙΚΗ είναι και ο τομέας αξιοποίησης του ορυκτού μας πλούτου, όπως των υδρογονανθράκων, του υδρογχρωμιονικελιούχου χάλυβα βλ. ΛΑΡΚΟ, οι βωξίτες – αλουμίνιο Παρνασσού, τα σιδηρομεταλλεύματα και πλήθος άλλων ορυκτών και “σπάνιων γαιών” με τα οποία προικίστηκε η πατρίδα μας.
Δίπλα στην αξιοποίηση αυτή του ορυκτού μας πλούτου, θα δημιουργηθούν πολλαπλασιαστικές επιδράσεις και στη βαριά βιομηχανία της χώρας, που θα κατασκευάζει και θα επισκευάζει τον εξοπλισμό που απαιτείται στην εξόρυξη και τον εμπλουτισμό της εξορυκτικής βιομηχανίας.
Εμείς, στη ΝΙΚΗ, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα Δίκτυο Θυλάκων Καινοτομίας για ελληνικές καινοτόμες επιχειρηματικές ιδέες και startups. Οι επιχειρηματίες των ΗΠΑ συνηθίζουν να λένε ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο των εταιρειών τους είναι το ανθρώπινο δυναμικό τους. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, αντί να εκμεταλλευτούμε αυτό το τεράστιο κεφάλαιο, εξαναγκάζουμε τα πιο φωτισμένα μυαλά των Ελλήνων επιστημόνων να φεύγουν στο εξωτερικό για να νιώσουν ότι αμείβονται οι κόποι τους και ο χρόνος που δαπάνησαν στις σπουδές τους. Έτσι, καταφέραμε το τραγελαφικό, η Ελλάδα να δαπανά πόρους στην εκπαίδευσή τους και οι χώρες υποδοχής των Ελλήνων επιστημόνων να απολαμβάνουν αδαπάνως τις εξειδικευμένες υπηρεσίες τους.
Εμείς, στη ΝΙΚΗ, προτείνουμε τη δημιουργία του θεσμού «Συνηγόρου του Επιχειρηματία» για την επισήμανση και επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν επιχειρήσεις κυρίως στις συναλλαγές τους με το κράτος, με στόχο την πάταξη της διαφθοράς. Παράλληλα δε, πιστεύουμε ότι πρέπει να αρχίσει άμεσα η λειτουργία ειδικών κέντρων εξυπηρέτησης επενδύσεων με επιμέρους παραρτήματα στις Ελληνικές Πρεσβείες, με στόχο την επισήμανση και δραστική επίλυση πρακτικών γραφειοκρατικών προβλημάτων στην υλοποίηση επενδύσεων. Οι διαδικασίες fast track πρέπει, επιτέλους, να γίνουν πραγματικότητα και όχι μόνο “λόγια του αέρα”.
Είναι, όμως, πρωταρχικό να γίνει μεγάλη καμπάνια για την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων από τους Έλληνες.