Πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος που γυρίζει σπίτι κουρασμένος, που έχει οικογένεια, λογαριασμούς, παιδιά, μετακινήσεις, ενοίκια και αγωνίες. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να αναδείξει το τελευταίο διάστημα ο Τάσος Οικονομόπουλος μέσα από τις παρεμβάσεις του στη Βουλή για τους στρατιωτικούς, τους λιμενικούς και τους αστυνομικούς. Ότι οι άνθρωποι που υπηρετούν την ασφάλεια της χώρας δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται μόνο με λόγια τιμής στις επετείους και με σιωπή στην καθημερινότητά τους.
Η ΝΙΚΗ φέρνει στη Βουλή ζητήματα που πολλοί ένστολοι τα συζητούν καθημερινά μεταξύ τους, στις μονάδες, στα λιμεναρχεία, στα τμήματα και στα σπίτια τους. Το στεγαστικό, το επίδομα παραμεθορίου, η υγειονομική κάλυψη, η στήριξη των οικογενειών, το κόστος ζωής και η αίσθηση ότι η Πολιτεία συχνά τους θυμάται μόνο όταν τους χρειάζεται. Αυτή τη φωνή μεταφέρει ο Οικονομόπουλος κοινοβουλευτικά, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι γενικόλογες αερολογίες και ψευτοδιαβεβαιώσεις.
Η υπόθεση των στρατιωτικών στις Σέρρες είναι χαρακτηριστική. Στην ίδια περιοχή, άλλες κατηγορίες προσωπικού λαμβάνουν επίδομα παραμεθορίου, ενώ τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων μένουν εκτός. Η ΝΙΚΗ μίλησε καθαρά για κράτος δύο ταχυτήτων. Για μια επιδοματική αδικία που προσβάλλει ανθρώπους οι οποίοι υπηρετούν εκεί όπου τους στέλνει η Πατρίδα, χωρίς να διαλέγουν τόπο, συνθήκες και κόστος ζωής.
Το ίδιο ζήτημα ήρθε ξανά στη Βουλή με κοινή παρέμβαση του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ Δημητρίου Νατσιού και του Τάσου Οικονομόπουλου. Η παραμεθόριος χρειάζεται ανθρώπους, οικογένειες, παρουσία, σταθερότητα. Όταν όμως οι στρατιωτικοί βλέπουν ότι η υπηρεσία τους αναγνωρίζεται μόνο σε τελετές και επετείους, το μήνυμα που παίρνουν είναι σκληρό. Η Πολιτεία τους θέλει στην πρώτη γραμμή, τους κρατά όμως έξω από βασικές ρυθμίσεις στήριξης.
Ακόμη πιο έντονο γίνεται το πρόβλημα στο στεγαστικό. Οι στρατιωτικοί μετατίθενται σε νησιά, ακριτικές περιοχές και επαρχιακές πόλεις, συχνά με την οικογένειά τους, και καλούνται να αναζητήσουν σπίτι σε αγορές που έχουν ξεφύγει. Η κυβερνητική πρόβλεψη για επιστροφή ποσού ίσου με δύο ενοίκια σε άλλες κατηγορίες λειτουργών άφησε εκτός τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Οικονομόπουλος έθεσε το θέμα εκεί που έπρεπε, στη Βουλή, ζητώντας απαντήσεις για αυτή την εξαίρεση.
Η ίδια αγωνία υπάρχει και στο Λιμενικό. Στα νησιά, οι λιμενικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που όλοι γνωρίζουν. Τα σπίτια είναι λίγα, τα ενοίκια υψηλά, η τουριστική πίεση μεγάλη και η υπηρεσία απαιτητική. Αυτοί οι άνθρωποι φυλούν θαλάσσια σύνορα, στηρίζουν την καθημερινή λειτουργία των νησιών, συμμετέχουν σε επιχειρήσεις διάσωσης και ασφάλειας. Η ΝΙΚΗ ζητά να πάψει ο αποκλεισμός τους από τα μέτρα στεγαστικής στήριξης.
Σοβαρό είναι και το ζήτημα της υγειονομικής κάλυψης των λιμενικών, των αποστράτων και των οικογενειών τους μετά το Π.Δ. 36/2026. Ο Οικονομόπουλος ζητά να ξεκαθαρίσει η κυβέρνηση αν διασφαλίζεται πλήρως η πρόσβασή τους στα στρατιωτικά νοσοκομεία και στις υγειονομικές δομές. Σε τέτοια θέματα, οι ασάφειες κοστίζουν. Καμία οικογένεια λιμενικού δεν πρέπει να αναρωτιέται αν αύριο θα βρεθεί μπροστά σε περιορισμούς, καθυστερήσεις ή γραφειοκρατικά εμπόδια.
Η ΝΙΚΗ στέκεται και στο πλευρό των στρατιωτικών οικογενειών. Η παρέμβαση για τις «Νταντάδες της Γειτονιάς» δεν αφορά μια δευτερεύουσα παροχή. Αφορά μητέρες και πατέρες που μεγαλώνουν παιδιά μέσα σε συνεχείς μετακινήσεις, μακριά από παππούδες, γιαγιάδες, συγγενείς και σταθερό κοινωνικό περιβάλλον. Αφορά συζύγους στρατιωτικών που χάνουν επαγγελματικές ευκαιρίες επειδή ακολουθούν την υπηρεσιακή πορεία του ανθρώπου τους.
Στον ίδιο κύκλο μπαίνουν και οι αστυνομικοί της Αττικής. Υπηρετούν στην πιο ακριβή περιφέρεια της χώρας, με αυξημένες ανάγκες, πίεση, επικινδυνότητα και καθημερινή φθορά. Ο Οικονομόπουλος ζητά επίδομα δυσμενούς διαβίωσης και συγκεκριμένα μέτρα στήριξης. Το αίτημα αυτό δεν είναι συντεχνιακό. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας για ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, στην υπηρεσία, στην ένταση της κοινωνικής πραγματικότητας.
Από όλες αυτές τις παρεμβάσεις φαίνεται η σταθερή στάση της ΝΙΚΗΣ απέναντι στους ένστολους. Τους βλέπει ως ανθρώπους που σηκώνουν καθημερινά βάρη για την ασφάλεια της χώρας, ως εργαζόμενους με οικογένειες, παιδιά, ανάγκες και υποχρεώσεις, ως στελέχη που υπηρετούν την Πατρίδα και δικαιούνται έμπρακτη μέριμνα, ισότιμη μεταχείριση και σεβασμό από ένα κράτος που δεν πρέπει να τους αντιμετωπίζει μόνο ως φωτογραφικό υλικό για τις εθνικές γιορτές.
Ο Τάσος Οικονομόπουλος, με τις κοινοβουλευτικές του παρεμβάσεις υπενθυμίζει πως η στήριξη των στρατιωτικών, των λιμενικών, των αστυνομικών, των αποστράτων και των οικογενειών τους δεν μπορεί να παραμένει ένα ευχολόγιο γιατί εδώ χρειάζονται σοβαρές αποφάσεις, χρήματα και ίση μεταχείριση.
Αυτούς τους ανθρώπους η ΝΙΚΗ τους ακούει. Και κυρίως, μεταφέρει τη φωνή τους εκεί όπου η κυβέρνηση υποχρεώνεται να απαντήσει. Θέλει δε θέλει!