Η τελευταία τουρκική πρόκληση είναι αποκαλυπτική.
Με δύο διατάγματα που δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Άγκυρα ανακήρυξε δύο «Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα»: ένα στο Βόρειο Αιγαίο και ένα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι περιοχές αυτές δεν περιορίζονται στην τουρκική δικαιοδοσία. Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, εκτείνονται σε διεθνή ύδατα και σε τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Δεν παράγουν κανένα νόμιμο αποτέλεσμα. Αποκαλύπτουν όμως καθαρά τη μεθοδολογία της Τουρκίας.
Πρώτα εμφανίζει έναν αυθαίρετο χάρτη.
Μετά τον εντάσσει σε έναν επίσημο σχεδιασμό.
Στη συνέχεια τον μετατρέπει σε διοικητική πράξη του τουρκικού κράτους.
Και στο τέλος τον παρουσιάζει διεθνώς ως μια δήθεν υφιστάμενη πραγματικότητα, πάνω στην οποία πρέπει να γίνει διαπραγμάτευση.
Αυτή τη φορά η αμφισβήτηση ντύθηκε με τον μανδύα της προστασίας του περιβάλλοντος. Πίσω όμως από τις αναφορές στη βιοποικιλότητα βρίσκεται η γνωστή επιδίωξη: να εμφανιστούν περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ως χώροι τουρκικής δικαιοδοσίας και να δημιουργηθεί ακόμη ένα τεχνητό πεδίο «διαφοράς» στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό είναι η «Γαλάζια Πατρίδα» στην πράξη.
Όχι μόνο πολεμικά πλοία και στρατιωτικές ασκήσεις. Αλλά χάρτες, διατάγματα, NAVTEX, διεθνείς όροι και συνεχής επανάληψη των ίδιων αξιώσεων.
Η Τουρκία δεν χρειάζεται να πείσει τους πάντες ότι έχει δίκιο.
Της αρκεί να δημιουργήσει αμφιβολία.
Να αρχίσουν τρίτες χώρες να θεωρούν ότι στο Αιγαίο υπάρχουν ασαφείς «διεκδικήσεις» και ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει υποχωρήσεις για να υπάρξει συμφωνία.
Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος.
Διότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί ξένα εδάφη. Δεν αμφισβητεί την κυριαρχία άλλων χωρών. Υπερασπίζεται την εθνική της κυριαρχία, τα κυριαρχικά της δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο.
Η μόνη διαφορά που αναγνωρίζει με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
Αυτή τη θέση πρέπει να τη γνωρίζουν όλοι. Όχι μόνο όταν υπάρχει ένταση, αλλά σταθερά και καθαρά.
Μέχρι σήμερα, όμως, η Ελλάδα λειτουργεί συχνά αποσπασματικά. Περιμένουμε την επόμενη τουρκική πρόκληση και μετά απαντούμε. Με μια ανακοίνωση. Με ένα διάβημα. Με μια δήλωση.
Ύστερα, το θέμα φεύγει από την επικαιρότητα και όλα συνεχίζονται όπως πριν.
Αυτό δεν είναι εθνική στρατηγική. Είναι διαχείριση της στιγμής.
Μια σύγχρονη κρίση δεν εξελίσσεται μόνο στη θάλασσα και στον αέρα. Εξελίσσεται ταυτόχρονα στο διαδίκτυο, στα κοινωνικά δίκτυα, στα διεθνή μέσα ενημέρωσης και στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Το επισήμανε πρόσφατα και ο Διοικητής της Στρατηγικής Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών, Ναύαρχος Richard Correll. Μιλώντας στο συνέδριο DoDIIS, τόνισε ότι ακόμη και μια περιφερειακή σύγκρουση αποκτά παγκόσμια διάσταση στο πληροφοριακό πεδίο. Υπογράμμισε, επίσης, την ανάγκη να προστατεύεται η αξιοπιστία των πληροφοριών πάνω στις οποίες στηρίζονται κρίσιμες αποφάσεις.
Σε μια ελληνοτουρκική κρίση θα κυκλοφορούν, μέσα σε λίγα λεπτά, ειδήσεις, εικόνες και βίντεο. Κάποια θα είναι αληθινά. Κάποια παραποιημένα. Κάποια εντελώς κατασκευασμένα.
Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, ένα πειστικό ψεύτικο βίντεο μπορεί να δημιουργηθεί πολύ γρήγορα. Και μέχρι να αποδειχθεί ότι είναι πλαστό, μπορεί να έχει ήδη επηρεάσει την κοινή γνώμη, τη διπλωματία ή ακόμη και πολιτικές αποφάσεις.
Γι’ αυτό η πληροφορία δεν είναι απλώς θέμα επικοινωνίας.
Είναι θέμα εθνικής ασφάλειας.
Εμείς στη ΝΙΚΗ θεωρούμε άκρως αναγκαία και επείγουσα τη δημιουργία ενός Εθνικού Μηχανισμού Στρατηγικής Επικοινωνίας και Πληροφοριακής Ανθεκτικότητας.
Όχι ενός ακόμη γραφείου δημοσίων σχέσεων.
Όχι ενός μηχανισμού κυβερνητικής προβολής.
Αλλά μιας μόνιμης εθνικής δομής, η οποία θα παρακολουθεί τι λέγεται διεθνώς, θα εντοπίζει έγκαιρα την παραπληροφόρηση, θα ελέγχει την αυθεντικότητα κρίσιμων πληροφοριών και θα συντονίζει τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.
Θα συνδέει την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, τη νομική τεκμηρίωση, την κυβερνοασφάλεια και τη διεθνή επικοινωνία.
Θα φροντίζει ώστε οι ελληνικές θέσεις να φτάνουν εγκαίρως και τεκμηριωμένα σε κυβερνήσεις, κοινοβούλια, διεθνή μέσα ενημέρωσης, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.
Και θα λειτουργεί με κοινοβουλευτικό έλεγχο, διαφάνεια και σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών.
Η απάντηση πρέπει να είναι η αλήθεια, η τεκμηρίωση και η διαρκής παρουσία.
Η Ελλάδα έχει ικανό προσωπικό και αξιόλογες υπηρεσίες. Αυτό που χρειάζεται είναι σχέδιο, συντονισμός και συνέχεια.
Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι ένα σύνθημα που θα ξεχαστεί. Είναι μια σταθερή στρατηγική αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Και μια οργανωμένη στρατηγική δεν αντιμετωπίζεται με σποραδικές δηλώσεις.
Αντιμετωπίζεται με εθνική ετοιμότητα.
Στο πεδίο, στη διπλωματία και στην ενημέρωση.
Τάσος Οικονομόπουλος
Βουλευτής Α’ Ανατολικής Αττικής της ΝΙΚΗΣ